Γιώργος Καραβιώτης

Kι ήρθε σε μένα, μητέρα, στο κατώγι που έμενα, ένα πρωινό, με την ανατολή του ήλιου, όταν καμπάνες   της εκκλησιάς κτυπούσαν κι...

154 Η μεγάλη στιγμή... της ψυχής μας! να χαμηλώσουμε τον εαυτό μας, το “εγώ” μας! να γίνουμε κατανοήσιμοι απέναντι στους...

Ξάφνου τα μαύρα σύννεφα τον κόσμο σκοτεινιάσαν . και κρύψανε το κάθε φως και δεν μας λογαριάσαν και στήσανε τρελό χώρο στ΄ανθρώπου το...

84 Η μεγάλη στιγμή... της ψυχής μας! βάζοντας στο περιθώριο την υπερηφάνεια, γενόμενοι απλοί, ταπεινοί,εν ευσεβεία. 85 Αλήθεια!...

Γλυκιά μου, μητέρα, εδώ, σε τούτο το μέρος, το δάκρυ  κι ο πόνος γίνονται ένα οι πιο αγνοί σύντροφοι της ζωής μας, τώρα φάνηκαν και...

Kι όσο περιδιαβαίναμε στην ξένη πόλη, προχωρώντας ανάμεσα στις τόσες σκιές, η καρδιά μου, μητέρα, δεν άντεχε, δε μπορούσα να βλέπω αυτό το...

112  Η μεγάλη στιγμή... της ψυχής μας!  να γιομίζει με Ειρήνη η καρδιά σου,  κάθε σπίτι ,κάθε γωνιά, ο κόσμος...

Έτσι τα έβλεπα τότε, μητέρα, τόσο σίγουρα, απλά ζητήματα νιότης, δίχως προβλήματα, χωρίς υπολογισμούς και ώριμες κρίσεις και αψήφησα τα...

540 Κύριε και Θεέ μου! ενώπιον σου προσέρχομαι, εκεί, στην ιερή γωνιά της ελπίδας μου, στο  εικονοστάσι της Θείας προσευχή...

Η εικόνα του Νυμφίου Χριστού στο καβαλέτο αγιογραφίας κι ο χρωστήρας με ευλάβεια ,να δίνει φως στη Ζωή, κάνοντας χρώμα… τα δάκρυα, τον...

580 Ο δρόμος προς το Γολγοθά, δρόμος ουρανού, δύσκολος, τραχύς, επώδυνη η πορεία του, σηκώνοντας στους ώμους σου, τον...

Λίγες λέξεις, λίγα λουλούδια, ένα κεράκι μνήμης και προσευχής! Ένα τραγούδι, ένα δάκρυ, μια φωτογραφία τους! Ένα μικρό σημαιάκι με τη...