Η χώρα του  καλού καγαθού ακόμη   αναζητά ,

σε Δύση και ανατολή, να βρει τον εαυτό της,

έστω το λίγο, που οι πρόγονοί της άφησαν

κι αυτό για το καλό της, για   όλο τον κόσμο.

Όμως, τα των ξένων λέει, με χίλιους επαίνους

κι εύκολα τα υιοθετεί , δίχως περίσσια κρίση,

απομακρυνόμενη συνεχώς από αιώνιες αξίες,

της αγάπης, του σεβασμού, της αξιοπρέπειας.

Και  με το όνομα της γνώσης μπολιάζονται τα παιδιά ,

μόνο της γνώσης και όχι της αυτογνωσίας

κι έτσι προετοιμάζονται μονόπλευρα στη ζωή

ναι, για να γίνουν πολίτες μιας ανώνυμης πολιτείας.

Η παιδεία, φίλοι μου, αρχίζει από την εσωτερική γνώση

και μαθαίνουμε τα παιδιά να σκέπτονται,

να μπορούν να κατανοούν τα συμβαίνοντα,

έχοντας σύντροφο και οδηγό τους την αλήθεια.

Τα μαθαίνουμε να έχουν αληθινή παιδεία,

παιδεία ειρήνης, παιδεία  αγάπης και κατανόησης,

από  τα πρώτα ,τα πρώτα χρόνια του σχολείου ,

κι αυτό, είναι το πιο δυνατό θεμέλιο της ζωής τους.

Σπέρνουμε το καλό μέσα  στην καρδιά τους,

για να σέβονται όλους τους ανθρώπους,

να μην τους υποτιμούν ,να μην τους κατηγορούν

αλλά  να προσφέρουν το φως της αγάπης τους.

Έχουμε ξεφύγει και μείναμε μόνο στη γνώση,

μόνο στην ξερή γνώση , που δεν αγγίζει άλλους

και είναι ώρα να αλλάξουμε το σύστημα ,

να γίνει κήπος αγωγής ,κήπος ανθρωπιάς και σεβασμού.

Ένας κήπος του κόσμου, με πανέμορφα δέντρα,

περιποιημένα και στολισμένα με αγάπη σχολείου,

με αγάπη οικογένειας  και στοργή πολιτείας,

για να καρποφορήσουν καλούς και όμορφους καρπούς.

Περί παιδείας ! αληθινής παιδείας των νέων,

μιας παιδείας ανθρώπινης ,παιδείας της καρδιάς,

γιομάτης με θησαυρούς αρετής, με  αλήθειες,

για να μπορέσουν τα παιδιά μας να πορευτούν.

Ναι, να πορευτούν και να οδηγήσουν τον κόσμο,

σε νέους δρόμους ,στρωμένους με αιώνιες αρετές,

αγάπης, σεβασμού, ελπίδας και πίστης Χριστού,

όπως η Ελλάδα ! ήταν πάντοτε ο ηνίοχος των Εθνών.