84

Η μεγάλη στιγμή... της ψυχής μας!

βάζοντας στο περιθώριο την υπερηφάνεια,

γενόμενοι απλοί, ταπεινοί,εν ευσεβεία.

85

Αλήθεια! μυαλό και καρδιά θολώνουν

και η ασπλαχνία κυριαρχεί παντού

αδυνατόντας και μη θέλοντας να κατανοήσει.

86

Και θυμήσου την τόση σκληρότητα σου,

τότε που εξουσία σε τρέλλαινε

κι έβαζες υπέρογκα φορτία στους άλλους.

87

Θυμήσου το άγχος και τη δυστυχία που πρόσθεσες,

νομίζοντας ότι έτσι έκανες το καθήκον σου,

μιλώντας καταναγκαστικά για νόμους και υποχρεώσεις.

88

Το “εγώ” μου και δεν ακούω κανένα,μόνο “εγώ”,

κοιτάζοντας από ψηλά τους πάντες

και με το δάχτυλο ζητούσες και τα αδύνατα.

89

Όμως ,φίλε μου, τα πάντα παρέρχονται

και συγκεντρώσου στην αλήθεια και σύνελθε

και μάθε να αγαπάς και να κατανοείς .

90

Μάθε να ταπεινώνεσαι, μάθε να ακούς

και κάνε την υπερηφάνεια ταπείνωση,

μία αγκαλιά ! ειρηνική στιγμή και αγάπης !