154

Η μεγάλη στιγμή... της ψυχής μας!

να χαμηλώσουμε τον εαυτό μας, το “εγώ” μας!

να γίνουμε κατανοήσιμοι απέναντι στους άλλους.

155

Ο εγωισμός, το μυαλό θολώνει, τρελαίνει...

και οδηγεί σε αλλοπρόσαλλες αποφάσεις και ενέργειες

δημιουργώντας θλίψη και δυστυχία και αμέτρητο πόνο.

156

Ασχήμια είναι, φωτιά, ένα μεγάλο αγκάθι,

που πληγώνει και γεννά η πλάνη της εξουσίας ,

μια εξουσία του “εγώ” ,μόνο για το ¨εγώ”.

157

Κι αυτός ο εγωισμός,που ασχημίζει τον τον κόσμο,

μπορεί να νικηθεί, να χαθεί, να σβήσει ,

με της ταπείνωσης και της πραότητα τη Θεία χάρη.

158

Ναι, με την απλότητα , την ευγένεια της ψυχής,

με το σεβασμό στην αξιοπρέπεια του κάθε ανθρώπου,

με την ανεκτικότητα της αγάπης στα λάθη των άλλων.

159

Το πέρασμα μας είναι σύντομο, πολύ μικρό

και από μας εξαρτάται τι θα κάνουμε ,

αν θα το ασχημίσουμε ή αν θα το στολίσουμε.

160

Ναι,ας το στολίσουμε κι αυτή ας είναι η επιλογή μας ,

να στολίσουμε μέσα στο χρόνο την ψυχή μας ,

με την αγάπη ,με την λάμψη, το φως του Χριστού Μας !