«ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ» ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
«Παγωμένη» παραμένει τους τελευταίους δύο μήνες η αγορά του ελαιόλαδου σε ολόκληρη την Ελλάδα με την Κρήτη να βιώνει έντονη αγωνία για την διαμορφωθείσα κατάσταση.
Σύμφωνα με τους ειδικούς η αγορά όχι μόνο δεν «κινείται» σχετικά με τις αγοροπωλησίες του προϊόντος αλλά οι τιμές βαίνουν συνεχώς μειούμενες με αποτέλεσμα ο παραγωγός να μπορεί να πωλήσει το πολύ 4.40 το κιλό του έξτρα παρθένου ελαιόλαδου.
Σύμφωνα με τους συνεταιριστές, το λάδι παραμένει στις αποθήκες και δεν διατίθεται στην αγορά, καθώς οι συγκυρίες είναι απολύτως αρνητικές.
Μιλώντας στην εφημερίδα «Ρέθεμνος» ο Πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ρεθύμνου κ. Γιάννης Γλετζάκης, επισήμανε, ότι το πρόβλημα είναι πάρα πολύ μεγάλο, λαμβάνει ολοένα και πιο σοβαρές διαστάσεις και εξέφρασε τον προβληματισμό του για το μέλλον που μπορεί να έχει το κρητικό ελαιόλαδο, χωρίς την απαιτούμενη στήριξη από το κράτος.
«Δεν υπάρχουν ουσιαστικές πολιτικές για το ελαιόλαδο από την πολιτεία» υποστήριξε ο Γιάννης Γλετζάκης για να τονίσει, ότι το προϊόν δεν λαμβάνει καν επιδότηση από την λεγόμενη «Συνδεδεμένη» και μάλιστα την στιγμή που δεκάδες άλλα προϊόντα, ενισχύονται «γενναιόδωρα».
Οι καταστάσεις που βιώνουν την τρέχουσα περίοδο οι παραγωγοί είναι δύσκολες, όπως σημείωσε ο έμπειρος συνεταιριστής, ο οποίος δήλωσε: «Το ελαιόλαδο έχει εγκαταλειφθεί από την πολιτεία στο έλεος του Θεού. Δεν υπάρχουν πολιτικές στήριξης ούτε για την καλλιέργεια και την παραγωγή ελαιόκαρπου αλλά ούτε και για το λάδι και την διάθεση του. Ο «πράσινος χρυσός της Κρήτης» βρίσκεται σε απόλυτη εγκατάλειψη και κίνδυνο».
Ο ίδιος έκανε λόγο για την ανάγκη εφαρμογής προγραμμάτων που θα ενισχύουν όλο το φάσμα της παραγωγής, από το χωράφι έως την διάθεση του ελαιολάδου στην αγορά και στο ράφι του καταναλωτή, τονίζοντας για ακόμη μια φορά το γεγονός, ότι η τυποποίηση στην Ελλάδα παραμένει ζητούμενο.
Μάλιστα, παρά τις συζητήσεις που γίνονται εδώ και δεκαετίες, η Ελλάδα κατά κύριο λόγο εξάγει χύμα ελαίολαδο και όχι τυποποιημένο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται!
«ΕΚΡΥΘΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ»
Στο θέμα αυτό αναφέρθηκε με άρθρο του στον επίσημο ιστότοπο του Συνδέσμου Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης (sedik.gr) ο επιστημονικός υπεύθυνος του φορέα, Δρ Γεωπονίας κ. Νίκος Μιχελάκης.
Σχετικά αναφέρει: «Η έκρυθμη κατάσταση με την σχεδόν πλήρη ακινησία της αγοράς χύμα ελαιολάδου που επικρατεί τελευταία στην χώρα μας και ιδιαίτερα στην Κρήτη, είναι ανάγκη να προβληματίσει ιδιαίτερα όχι μόνο τους ελαιοπαραγωγούς αλλά όλους τους εμπλεκόμενους πολιτικούς και αγροτικούς παράγοντες της χώρας. Και αυτό γιατί όλα δείχνουν ότι οι συνθήκες της παραγωγής αλλά και κυρίως της διάθεσης ελαιολάδου σε διεθνές αλλά και εθνικό επίπεδο έχουν αλλάξει ριζικά και η Ελλάδα από την τρίτη θέση στον κόσμο στην παραγωγή και πρώτη στην ποιότητα, οπισθοχώρησε τώρα στην πέμπτη θέση στην παραγωγή, ενώ και η θέση της στην ποιότητα άρχισε να κλονίζεται! Επομένως, βασικό στόχο πρέπει να αποτελέσει η άμεση στροφή από την διάθεση χύμα, στις εξαγωγές τυποποιημένου, με σοβαρό στρατηγικό και τακτικό σχεδιασμό και λήψη καταλλήλων μέτρων».
Και ο κ. Μιχελάκης μιλά για ανάγκη αλλαγής πλεύσης σε ό,τι αφορά τις πολιτικές, προκρίνοντας την τυποποίηση. Συγκεκριμένα στο ίδιο άρθρο του γράφει: «Οι ευχές και οι συστάσεις πρέπει να δώσουν την θέση τους σε συγκεκριμένες προτάσεις και μέτρα και για τα προβλήματα της παραγωγής (συγκομιδή , δακοκτονία, άρδευση) αλλά και κυρίως για τα προβλήματα στην διάθεση, (μεγέθυνση μονάδων, εξαγωγές) ώστε να υπάρξει απόλυτη στροφή στις εξαγωγές τυποποιημένου από μεγάλες συνεταιρικές και τοπικές ιδιωτικές μονάδες!
Και για να μην τρέξουν κάποιοι να «εξορκίσουν» τους συνεταιρισμούς, επειδή στην Ελλάδα αντί να εκσυγχρονιστούν, αφέθηκαν να αυτοδιαλυθούν, αναφέρουμε σαν παράδειγμα τους Συν/σμους της Ολλανδίας αλλά και την περίπτωση της περίφημης Ισπανίας, που είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο Συνεταιριστική Οργάνωση στην διάθεση ελαιολάδουexagoges
Η οργάνωση αυτή που λειτουργεί χρόνια στην Ισπανία, περιλαμβάνει 112 Ελαιουργικούς Συνεταιρισμούς, περίπου 75.000 ελαιοπαραγωγούς που κατέχουν 50 εκατ. ελαιόδεντρα και εμπορεύεται περίπου 225.000–250.000 τόνους ελαιολάδου το χρόνο, δηλαδή όση η συνολική παραγωγή της χώρας μας. Το 2024 με εξαγωγές σε δεκάδες χώρες και ιδίως στις ΗΠΑ, είχε έσοδα 1,55 δις €.
Στο επίπεδο της Ελλάδας, ως μεγάλες μονάδες εννοούμε μονάδες που θα συγκεντρώνουν και θα διαθέτουν από 5-10 χιλιάδες τόνους προϊόντος ετησίως, ώστε το κόστος διαχείρισης (συγκέντρωση, επεξεργασία, εμφιάλωση, διακίνησης και κυρίως προβολής) να επιμερίζεται σε μεγάλο όγκο και η ανά μονάδα επιβάρυνση να είναι χαμηλή αλλά και η ικανότητα διείσδυσης τους σε μεγάλες αλυσίδες και αγορές να είναι εφικτή.
Και η αρχή δεν χρειάζεται να γίνει με νέες τεράστιες εγκαταστάσεις τυποποίησης. Τυποποιητήρια υπάρχουν στην Κρήτη αρκετά αφού το ΥπΑΑΤ έχει ήδη πιστοποιήσει στην Κρητη 145 !
Για όλα αυτά όμως απαιτείται σοβαρός πολιτικός σχεδιασμός και κατάλληλα γενναία μέτρα που να επιτρέψουν την απαιτούμενη μεγέθυνση και εξαγωγική στροφή. Ίδωμεν»!
