Την ώρα που ο δήμος Ρεθύμνου ανακοινώνει ότι αναζητά ιδιωτικά οικόπεδα μέσα στην πόλη για να τα μετατρέψει σε χώρους στάθμευσης, δημιουργείται εύλογα μια απορία που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Γιατί να ψάχνει έξω από το “σπίτι” του, όταν ο ίδιος διαθέτει ιδιόκτητους χώρους που παραμένουν αναξιοποίητοι;

Ενδεικτικά, οικόπεδα σε καίρια σημεία της πόλης, όπως αυτό δίπλα στο νοσοκομείο επί του δρόμου για Τίμιο Σταυρό, θα μπορούσαν να δώσουν άμεση ανάσα στο κυκλοφοριακό, αν υπήρχε πραγματική πολιτική βούληση και σχέδιο αξιοποίησης. Αντί αυτού, προτιμάται η λύση της “αναζήτησης λύσεων” προς τα έξω, που συχνά λειτουργεί περισσότερο επικοινωνιακά παρά ουσιαστικά.

Το οξύμωρο είναι προφανές: ενώ υπάρχει πρόβλημα, υπάρχει και διαθέσιμη ιδιοκτησία, αλλά δεν συνδέονται μεταξύ τους. Και κάπου εκεί γεννιέται η υποψία ότι η πρωτοβουλία περισσότερο υπηρετεί το αφήγημα της κινητικότητας και λιγότερο μια πραγματική, άμεση λύση για τους δημότες που ασφυκτιούν καθημερινά από την έλλειψη στάθμευσης στο κέντρο.

Το εν λόγω σημείο, με μια απλή και χαμηλού κόστους παρέμβαση —ένα στρώσιμο με χαλίκι και στοιχειώδη διαμόρφωση— θα μπορούσε άμεσα να εξυπηρετήσει δεκάδες οχήματα καθημερινά, αποσυμφορώντας την περιοχή γύρω από το νοσοκομείο, όπου η κατάσταση συχνά γίνεται ασφυκτική.