ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΣΟΒΑΡΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΑΓΡΟΔΙΑΤΡΟΦΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ
Ήρθε η ώρα να μπει σοβαρά στο τραπέζι των συζητήσεων και των αποφάσεων η στήριξη του αγροδιατροφικού τομέα της χώρας. Αυτό είναι το συμπέρασμα που προκύπτει μετά από την έντονη περίοδο των αγροτικών κινητοποιήσεων που ταλάνισαν ολόκληρη τη χώρα.
Μέσα από όσα προηγήθηκαν, φάνηκε ξεκάθαρα πως τίθενται σοβαρά ζητήματα βιωσιμότητας των παραγωγικών διαδικασιών αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων.
Έτσι, αν το ερώτημα που τίθεται είναι «Μετά τις κινητοποιήσεις, τι γίνεται;» ή «ποιο είναι το μήνυμα που πήραμε μέσα από την έντονη αντιπαράθεση των παραγωγών του πρωτογενή τομέα και της κυβέρνησης, η απάντηση είναι: «τα χρήματα της κοινής αγροτικής πολιτικής να προσανατολιστούν σοβαρά και υπεύθυνα στους παραγωγικούς τομείς».
Αυτή είναι η απάντηση όλων των πραγματικών παραγωγών και βεβαίως εκείνων που εργάζονται στον τομέα εκσυγχρονισμού και προώθησης των αγροδιατροφικών προϊόντων.
Αυτό προτάσσει και ο Δρ Κτηνοτροφίας, πρώην πρόεδρος του παραρτήματος Κρήτης του ΓΕΩΤΕΕ κ. Αλέξανδρος Στεφανάκης, ο οποίος επί σειρά ετών μελετά και προωθεί προγράμματα αγροτικού και κτηνοτροφικού εκσυγχρονισμού.
Διαβλέπει σοβαρή κρίση στην παραγωγή προϊόντων και τονίζει πως αν δεν προωθηθούν οι οικονομικές ενισχύσεις στους πραγματικούς παραγωγούς, θα διαμορφωθούν δυσμενέστατες συνθήκες με τραγικές συνέπειες για τον συγκεκριμένο επαγγελματικό κλάδο και προφανώς για το τι θα έχουμε να φάμε μέσα στα επόμενα χρόνια.
«ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ»
Η Κρήτη σήμερα έχει αναπτύξει ένα αξιόλογο αγροδιατροφικό τομέα, τονίζει ο κ. Στεφανάκης, ο οποίος επισημαίνει πως πρόκειται για ένα «οικοδόμημα» που κινδυνεύει να καταρρεύσει! Αιτία είναι το κόστος παραγωγής, το οποίο είναι τόσο υψηλό που αν δεν διανεμηθούν δίκαια, σωστά και μελετημένα τα χρήματα των οικονομικών ενισχύσεων, τίθενται σοβαρά ζητήματα βιωσιμότητας του κλάδου παραγωγής προϊόντων.
Μιλώντας στην εφημερίδα «Ρέθεμνος» ο κ. Στεφανάκης δήλωσε:
«Στην Κρήτη ταυτόχρονα με την ανάπτυξη του τουρισμού, φροντίσαμε με πολύ κόπο και με ατακτοποίητα πολλά θέματα ανταγωνιστικά και μη, να έχουμε αναπτύξει έναν αξιόλογο αγροτοκτηνοτροφικό τομέα στο σύνολο του. Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την ελαιοκομία, το αμπέλι, τα κρασιά μας, τα πρώιμα και τα όψιμα κηπευτικά και την κτηνοτροφία που πέρυσι μόνο έστειλε 18 χιλιάδες τόνους γάλα σε όλη την Ελλάδα. Το πωλήσαμε όμως στην τιμή του 1,15 ευρώ με κόστος το μόνο το τριφύλλι στα 50 λεπτά!
Βλέπουμε δηλαδή, ότι οι προσφερόμενες τιμές παραγωγού σε συνδυασμό με τα κόστη της ενέργειας, της καλλιέργειας της γης, των ζωοτροφών που είναι χρηματιστηριακό είδος και της αύξησης του κόστους των εργατικών, έχει εκτινάξει τα κόστη παραγωγής αλλά οι τιμές παραγωγού δεν είναι αυτές που επιτρέπουν τη βιωσιμότητα».
Ο ίδιος συνεχίζει: «Δεν μπορεί να ζήσει η ελαιοκομία με 4 ευρώ το κιλό το λάδι. Και δεν μπορεί να ζήσει η αιγοπροβατοτροφία με 1,18 που πληρώνεται αυτή τη στιγμή το γάλα στην Κρήτη. Άρα είναι απαραίτητοι οι πόροι της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και για την τόνωση του εισοδήματος και για την κάλυψη της διαφοράς του κόστους ζωής ανάμεσα στο να ζεις στο χωριό και στην πολιτεία. Είναι πολύ σημαντικό να καλυφθεί η διαφορά αυτή για να μπορέσει να επιβιώσει το σύστημα».
Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ
Οι οικονομικές ενισχύσεις είναι, λοιπόν, αναγκαίες θα τονίσει ο έμπειρος επιστήμονας στον τομέα της αγροδιατροφής και σημειώνει:
«Πρέπει να παλέψουμε να προσανατολιστούνε τα χρήματα στους ανθρώπους που εργάζονται και παράγουν στον αγροδιατροφικό τομέα, ο οποίος χρήζει σοβαρών πρωτοβουλιών εκσυγχρονισμού. Χρειαζόμαστε σχέδια βελτίωσης και σοβαρά προγράμματα νέων αγροτών. Χρειάζεται σοβαρή εξειδίκευση για παραγωγή βιολογικών προϊόντων ή ολοκληρωμένης διαχείρισης μέσα από τα οικολογικά σχήματα. Η Ευρώπη απαιτεί η παραγωγή η δική μας να γίνεται ταυτόχρονα με την προστασία του περιβάλλοντος. Αυτά κοστίζουν. Άρα είναι εκ των ουκ άνευ τα χρήματα της κοινής αγροτικής πολιτικής να προσανατολιστούν σοβαρά και υπεύθυνα στους παραγωγικούς τομείς».
ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ
Ο Αλέξανδρος Στεφανάκης, θεωρεί ότι σε κάθε Περιφέρεια της χώρας θα πρέπει να υπάρξει χωριστή συμφωνία και κατεύθυνση για την κατανομή των πόρων στήριξης του αγροδιατροφικού τομέα.
Συγκεκριμένα δήλωσε: «Με την συμμετοχή και υποστήριξη της κάθε περιφέρειας χωριστά, πρέπει να δούμε σε ποια προϊόντα θα κατευθυνθούν οι πόροι για να μπορέσει να γίνει ανάπτυξη.
θα πρέπει να υπάρξει δηλαδή επιτέλους μια ενιαία αγροτική πολιτική από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων για να μπορέσει να υποστηριχθεί, να προσανατολιστεί και να γίνει ανάπτυξη του τομέα με εξειδίκευση σε κάθε περιφέρεια. Αυτοί που θέλουν το βαμβάκι ας το καλλιεργούν, εμείς που έχουμε την ελαιοκομία θέλουμε να επιβιώσει γιατί τώρα έχουμε και την ξηροθερμικοτητα και την κλιματική αλλαγή. Ποιος τα πληρώσει αυτές τις ζημιές; Εκτός αν πάει 29 ευρώ το λίτρο το λάδι ή το αρνάκι 30 ευρώ κι όποιος το φάει!
Εκεί θα φτάσουμε. Θα μείνουν λίγα όπως παλιά που έμπαινε το κρέας στο τραπέζι μας πότε πότε…
Άρα για μένα ήρθε η ώρα το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων σοβαρά και υπεύθυνα, με διακομματική συμφωνία, με τη συμμετοχή των περιφερειών, να κατατεθούν απόψεις για να υπάρξουν συνθήκες να στηριχθεί ο αγροτοδιατροφικός τομέας γιατί είναι ο πυλώνας που πολλαπλασιάζει το μηδέν, διατηρεί τους ανθρώπους στην ενδοχώρα, εξασφαλίζει την διατροφική επάρκεια και ασφάλεια του πληθυσμού και παράλληλα στο δικό μας τόπο που λέγεται Κρήτη μπορεί να βοηθήσει τα μέγιστα στη διαφοροποίηση του τουριστικού προϊόντος. Γιατί εμείς εδώ παράγουμε ποιοτικά, είναι δεμένη με τη φιλοσοφία μας την κουλτούρα μας, τον πολιτισμό μας ή αγροδιατροφή της Κρήτης, υποστηρίζει την κρητική κουζίνα και όλα αυτά είναι μια άυλη πολιτιστική κληρονομιά που αξίζει να στηριχθεί και να συνεχίσει να υφίσταται. Ας μη γινόμαστε οπαδοί της παγκοσμιοποίησης που τα θέλει όλα ανώνυμα και ισοπεδωμένα…»
