Για άλλη μια φορά, μέσα από την παρουσίαση,  πρόσφατα, του απολογισμού της περιφερειακής αρχής, επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί  η εντύπωση ότι το νησί μας, η Κρήτη, περνά περίοδο «κοσμογονίας» έργων. 

Ωστόσο,  ο λαός της περιοχής, οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, πολύ καλά γνωρίζουν ότι πρόκειται για εικονική πραγματικότητα και πολύ κάτω από τις πραγματικές σύγχρονες ανάγκες τους. Έργα που καρκινοβατούν, διαφημίζονται για χρόνια, μία και δύο ή και περισσότερες φορές,  την ώρα που οι λαϊκές ανάγκες μένουν στο περιθώριο. Ταυτόχρονα,  η υποχρηματοδότηση σπάει κόκαλα. Το 2025 οι επενδύσεις από το Π.Δ.Ε. για όλες τις Π.Ε. στην Κρήτη ήταν 74.221.296,02€.

Όσο και αν το περιτύλιγμα είναι πολυτελείας,  δεν μπορεί να καλυφθεί και να εξωραϊστεί αυτή η βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική που οδηγεί τον λαό στα Τάρταρα και υπηρετεί έναν δρόμο ανάπτυξης,  με βασικό κριτήριο τη στήριξη της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Είναι συνειδητή πολιτική επιλογή  της περιφερειακής αρχής  να στηρίζει αυτήν την πολιτική και τις κατευθύνσεις της ΕΕ και να την υλοποιεί ως τοπικό κράτος, εξειδικεύοντάς την στην Κρήτη.

 Όσο για τον  ισχυρισμό  ότι στο πλαίσιο ενός βάρβαρου και πολεμοκάπηλου συστήματος και μίας αντιλαϊκής πολιτικής τάχα μπορεί να εφαρμοστεί μία φιλολαϊκή περιφερειακή πολιτική, που υποτίθεται είναι για όλους κι θα βελτιώνει την ποιότητα της ζωής των λαϊκών οικογενειών, όσες φορές και αν επαναληφθεί, τόσες φορές θα διαψεύδεται από τη σκληρή πραγματικότητα.

Η πολιτική που ακολουθήθηκε στην περιφέρεια όλο το προηγούμενο διάστημα και συνεχίζει ακολουθείται, είναι δεμένη – αλυσοδεμένη καλύτερα- στο άρμα της κεντρικής στρατηγικής και της επιλογής της αστικής τάξης η Κρήτη να γίνει ένα αναβαθμισμένο τουριστικό κέντρο, ως διεθνής, προορισμός τουρισμού υψηλού επιπέδου και ενεργειακό κέντρο της Μεσογείου. Κούρσα κερδοφορίας για τα μονοπώλια από τη μια,  τσάκισμα δικαιωμάτων για τους εργαζόμενους και ένταση της εκμετάλλευσης από την άλλη.

Στα πλαίσια αυτά, υποστηρίζεται φυσικά και η εξασφάλιση νέων και σίγουρων κερδών για κολοσσούς, μονοπωλιακούς ομίλους στις Κατασκευές, στον Τουρισμό, την Ενέργεια, σε μία απέραντη σκακιέρα ανταγωνισμών, με κέντρο την Ενέργεια και κινδύνους για τον λαό που ζει στην ενεργειακή φτώχεια.

Άλλωστε,  όλα αυτά δεν κρύβονται. Ανοικτά λέγονται σε όλα τα συνέδρια και τα φόρα που γίνονται, προσπαθώντας να δημιουργηθούν αυταπάτες στον λαό, ότι κάτι θα ωφεληθεί και αυτός.

Οι γενικόλογες αναφορές από την Περιφερειακή Αρχή των ΠΑΣΟΚ –ΝΔ για υποχρηματοδότηση δεν έχουν νόημα και λειτουργούν ως προκάλυμμα για να συσκοτίσουν τις πολιτικές της επιλογές και την ίδια την απαράδεκτη κατάσταση,   αφού δεν καταγγέλλονται οι αιτίες που οδηγούν σε αυτό το αποτέλεσμα.  Τα περί «αποκέντρωσης», «περιφερειακής διακυβέρνησης», κρύβουν την πηγή του προβλήματος που δεν είναι το λεγόμενο «αθηνοκεντρικό κράτος»,  αλλά το ταξικό κράτος και η αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζουν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις.

Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής που τσακίζει τη ζωή του λαού,  η αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης της Περιφέρειας στο ύψος των πραγματικών αναγκών,  οι αναγκαίες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού,  η θωράκιση των υπηρεσιών και οι υποδομές που έχει ανάγκη ο λαός, «σκοντάφτουν» στις «δημοσιονομικές αντοχές» της κυβέρνησης και τους «δημοσιονομικούς κόφτες» της ΕΕ. Πόσο μάλλον, που οι ανάγκες της πολεμικής οικονομίας σε επίπεδο ΕΕ,  αλλά και το υπαρκτό ενδεχόμενο νέας κρίσης, θα περιορίσουν κι άλλο όσα ελάχιστα δίνονται για απαραίτητα έργα και υπηρεσίες.

Οι συνέπειες της πολιτικής αυτής που ακολουθείται και στην περιοχή μας, με την ευθύνη κεντρικού και τοπικού κράτους, είναι τραγικές για τα λαϊκά νοικοκυριά και τις ανάγκες τους, ενώ καταργείται  κάθε κρατική στήριξή τους, με την εμπορευματοποίηση και την ιδιωτικοποίηση σημαντικών κοινωνικών υπηρεσιών και υποδομών (Υγεία, Παιδεία, μεταφορές, νερό, κτλ).

Αρκετά έργα και υποδομές σημαντικές και απαραίτητες για τις λαϊκές ανάγκες δεν «περπάτησαν» ούτε προγραμματίστηκαν, γιατί δεν είναι επιλέξιμα για την κυβέρνηση και την ΕΕ, θεωρούνται «κόστος», αφού δεν εξασφαλίζουν τα προσδοκώμενα κέρδη για τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Αδιάψευστος μάρτυρας για αυτά που λέμε είναι οι προϋπολογισμοί που ψηφίστηκαν το προηγούμενο διάστημα, τα τεχνικά προγράμματα και το πρόγραμμα δράσης που χαρακτηρίζονται από την ανεπάρκεια πόρων για απαραίτητα έργα και υπηρεσίες, όπως οι καθαρισμοί ρεμάτων, η οδική ασφάλεια, τα έργα ύδρευσης και άρδευσης, τα αντιπλημμυρικά έργα, η αντισεισμική και αντιπυρική θωράκιση, γενικά η πολιτική προστασία,  η σχολική στέγη, οι υποδομές αθλητισμού και πολιτισμού, κτλ.

Τα πάντα εκχωρούνται στην επιχειρηματική δράση, έχουν παραδοθεί στις ιδιωτικές εταιρείες, στους μεγαλοεργολάβους που λυμαίνονται τον ιδρώτα του λαού και τσακώνονται ποιος θα πάρει τη δουλειά, σε ένα σύστημα ιδιωτικοποιημένο, κοστοβόρο, με μεγάλες καθυστερήσεις για να εξασφαλιστεί η τήρηση των όρων του «ανταγωνισμού» μεταξύ των μεγαλοεταιρειών, σύστημα που υπηρετεί τα συμφέροντα των ομίλων και όχι τον στόχο της κάλυψης των λαϊκών αναγκών.

Αυτό που -και από τα παραπάνω- γίνεται καθαρό στον καθένα είναι ότι ο σχεδιασμός της ανάπτυξης μίας περιοχής θα έχει στο επίκεντρο ή τα συμφέροντα του κεφαλαίου ή τις ανάγκες του λαού.

Δηλαδή θα κουβαλά ή τον σχεδιασμό των μεγάλων ομίλων που έρχονται να εκτοπίσουν βίαια τον μικροπαραγωγό, τον μικρό επαγγελματία στον τουρισμό και αλλού ή θα υπηρετεί τις ανάγκες του λαού, στην προκειμένη περίπτωση του κρητικού λαού, ενισχύοντας τις παραγωγικές δυνατότητες της περιοχής, τις ψυχαγωγικές-πολιτιστικές ανάγκες του λαού, σε ένα πλαίσιο που ο ίδιος θα σχεδιάσει προς όφελός του, που βέβαια προϋποθέτει ριζικές αλλαγές στην οικονομία και στην κοινωνία.

Ως «Λαϊκή Συσπείρωση» συνεχίζουμε να βάζουμε ψηλά στην ατζέντα της λαϊκής πάλης όλες τις κοινωνικές υποδομές και τα έργα που έχει ανάγκη ο λαός. Διεκδικούμε την κάλυψη όλων των κενών στις περιφέρειες, με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού,  με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων.  Την ικανοποίηση όλων των δίκαιων αιτημάτων που διεκδικούν οι εργαζόμενοι στις περιφέρειες. Την εξασφάλιση του αναγκαίου εξοπλισμού και μέσων ώστε να εκτελούν οι περιφέρειες ευρύ φάσμα έργων χωρίς εργολάβους. Την πλήρη κρατική χρηματοδότηση, που να καλύπτει το σύνολο των αναγκών, με αύξηση της φορολόγησης στο 45% του μεγάλου κεφαλαίου και βέβαια να αποδοθεί το σύνολο των πόρων που έχουν θεσπιστεί για την Τοπική Διοίκηση  και των οφειλόμενων σε αυτή.

Η «Λαϊκή Συσπείρωση» παλεύει μέσα στα όργανα της Περιφέρειας και των Δήμων,  αλλά κυρίως στον δρόμο του αγώνα, μαζί με το λαϊκό-εργατικό κίνημα, ώστε οι λαϊκές ανάγκες να έρθουν στο προσκήνιο, να αποτελέσουν πλαίσιο πάλης και διεκδίκησης,  με βάση τις σύγχρονες δυνατότητες.

Ανάγκες που μπορούν να ικανοποιηθούν οριστικά σε έναν άλλο ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, με τον κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της κοινωνικοποιημένης παραγωγής και διανομής αγαθών, να λύνει παλιά και νέα προβλήματα.

Μανουσάκης Νίκος,

περιφερειακός σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Κρήτης .

*τοποθέτηση στο περιφερειακό συμβούλιο στη συζήτηση που έγινε για τον απολογισμό της περιφερειακής αρχής.