Γιώργος Καραβιώτης

Καημένε, πατέρα, πόσο πολύ μ’...

Αυτό είναι το μεγαλύτερο χρέος στον άνθρωπο, στον καθένα χωριστά, να έρθει σε συναίσθηση, να κάνει ταμείο, για την αναζήτηση της...

1 Η θλίψη θολώνει το μυαλό και την καρδιά μαζί και χάνεται ο άνθρωπος και τρέμει όλη η γη και σύντροφο του έχει πια ,μόνο τα δάκρυα...

 Στον ουρανό εκεί ψηλά κοιτάζει, μικρό παιδί τ΄ αστέρια αγκαλιάζει κι αναζητά τη λίγη συντροφιά, να παίξει θέλει μες στη...

Τιμώντας τον άνθρωπο, τιμώντας το πέρασμά του τιμώντας τους καρπούς της αγάπης του, τιμώντας τον αγώνα του τον καλό.   Για κάθε...

Η μεγάλη στιγμή... της ψυχής μας ! αναλογιζόμενοι τον πόνο του αδερφού μας , σε κάθε άκρη του κόσμου σε κάθε γειτονιά.   Αυτή είναι...

Ξημέρωσε και σήμερα, οι μέρες περνάνε και τρέχουν, χάνονται και λες, τί μένει… αυτό είναι η ζωή… «φάε ,πίνου και ευφραίνου».   Αυτό...

Στιγμές σιωπής, απλότητα, σιγαλιά, στου κόσμου τη λάμψη και των ουρανών, κοιτάζω το γαλάζιο των ματιών σου.   Κι ο χρόνος γίνεται...

Tο πραγματικό! πάντα στις προτιμήσεις μας, γιατί, το καταλαβαίνουμε πιότερο, το κατανοούμε, αντικείμενο των αισθήσεων μας, καταληπτό, πάντα...

3η Χιλιετία Χριστού, μια πορεία ελπίδας και αγάπης, για να ημερέψει ο άνθρωπος, να ανθίσει η κατανόηση, απέναντι στον άλλο, όποιος κι αν είναι...

Στου κόσμου το κατώφλι σαν βραδιάζει κι οι σκέψεις περιζώνουν το κορμί, της μοναξιάς ο πόνος συνταράζει και χάνομαι, με παίρνουν οι...

Κοίταξε...τα μάτια εχθρικά παντού, μορφές, που λεν πως ξέρουν την αλήθεια, που αναλύουν όλα του αλλουνού και κρίνουν... άδικα από...