Πολλά ακούστηκαν και γράφτηκαν την περασμένη βδομάδα για τις συνέπειες από ένα -καθόλου απίθανο- τσουνάμι στο Ρέθυμνο. Πολλοί γέλασαν με τις προειδοποιήσεις του Ευθύμιου Λέκκα στο σχετικό συνέδριο, οι νεότεροι τουλάχιστον, όσοι δεν έζησαν και δεν άκουσαν για το τσουνάμι του 1956.

Είχε ξεκινήσει από την Αμοργό (κι όχι από τη Σαντορίνη, όπως ανακριβώς αναφέρεται). Ένας υποθαλάσσιος σεισμός έντασης 7,2 Ρίχτερ δημιούργησε τσουνάμι που χτύπησε τις γειτονικές στην Αμοργό ακτές, με 59-56 νεκρούς, πνιγμένους και σκοτωμένους.

Οι Ρεθεμνιώτες είχαν σπεύσει σύσσωμοι να κατέβουν στο παλιό λιμάνι, να το δουν που άδειασε (και να πιάσουν και κανένα θαλασσινό για το τσικάλι ή το τηγάνι τους). Μαζί έσπευσαν κι οι φωτογράφοι και απαθανάτισαν το γεγονός, όπως στη φωτογραφία, με τον Θεόφιλο Πολίτη να περπατά στον βυθό, ανάμεσα σε καβούρια και καθισμένες στον βυθό βάρκες, έχοντας φόντο το παλιό Τελωνείο.

Η μυθολογία της εποχής λέει ότι κάποιοι τολμηροί μαθητές την κοπάνισαν (και αποβλήθηκαν στη συνέχεια) από τα σχολεία για να μη χάσουν το γεγονός, όμως η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάστηκε, αφού τα σχολεία βρίσκονταν σε θερινές διακοπές: ήταν Δευτέρα 9 Ιουλίου, στις 5.11 το πρωί. Πριν από το μεσημέρι τα νερά επανήλθαν με σχετική ορμή, έφτασαν την οδό Αρκαδίου, ανέβηκαν στο ύψος των περισσότερων σκαλιών της Loggia και εκτονώθηκαν μακρύτερα, στον Πλάτανο.
Δεν είχε δυστυχώς συμβεί το ίδιο με τα παλιρροϊκά κύματα των ετών 1602, 1650, 1856, 1870 και ιδιαιτέρως μ’ εκείνα του 1681, 1843 και 1846, τα οποία βαθμολογούνται σήμερα, με βάση τις ιστορικές πηγές, στην πρώτη βαθμίδα των καταστροφικών.

Θα πρέπει να υπάρχουν κι άλλες φωτογραφίες στα ρεθεμνιώτικα (και όχι μόνο) σεντούκια που απαθανατίζουν το γεγονός, και όχι μόνο η διπλανή, την οποία είχε εντοπίσει και δημοσιεύσει ο Μανώλης Καρνιωτάκης. Ας ψάξουμε να τις βρούμε κι ας τις κοινοποιήσουμε πριν οι απόγονοι τις ξεφορτωθούν στους κάδους ανακύκλωσης...