Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΕΤΑΙ ΜΕΤΩΠΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ: «ΘΝΗΣΙΓΕΝΗΣ Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ»
ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΣ: ΚΑΘΟΛΙΚΗ Η ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟΧΩΡΑ
Σχεδόν δύο μήνες έχουν περάσει από τους συνολικά τέσσερις που το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έδωσε ως περιθώριο καλώντας συγχρόνως τους Κρητικούς σε οικειοθελή παράδοση των παράνομων όπλων τους. Ωστόσο, το μέχρι στιγμής αποτέλεσμα δείχνει να είναι αποκαρδιωτικό για το υπουργείο, αφού μόλις ένα, παλαιού τύπου, όπλο έχει παραδοθεί επισήμως.
Την ίδια στιγμή, η κοινωνία της ενδοχώρας και της ορεινής Κρήτης δηλώνει ξεκάθαρα στην εφημερίδα «Ρέθεμνος» ότι δεν προτίθεται να συμμορφωθεί, με χαρακτηριστική τη φράση: «Ούτε σφεντόνα… Όσο μας πιέζουν, τόσο θα τα κρύβουμε καλύτερα».
Την ίδια ώρα, ο Ρεθεμνιώτης δικηγόρος Ανδρέας Αργυρόπουλος ερωτηθείς από την εφημερίδα μας, χαρακτηρίζει τη σχετική νομοθετική διάταξη «θνησιγενή», κάνοντας λόγο για έλλειψη σχεδιασμού και για πολιτική που «στοχοποιεί συλλήβδην τον Κρητικό λαό», αντί να χτυπά στοχευμένα τους πραγματικούς πυρήνες εγκληματικότητας.
ΈΝΑΣ «ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΣ» ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΡΘΕ ΠΟΤΕ
Η κυβερνητική πρωτοβουλία για την οικειοθελή παράδοση παράνομου οπλισμού στην Κρήτη, που ψηφίστηκε στις αρχές Δεκεμβρίου (3/12), συνοδεύτηκε από προσδοκίες για ένα «κύμα» συμμόρφωσης. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, έκανε λόγο για οργανωμένη στρατηγική και για «πολλούς πολίτες που θα εμφανιστούν οικειοθελώς».
Ωστόσο, σχεδόν δύο μήνες μετά, η πραγματικότητα διαψεύδει κάθε αισιοδοξία, αφού μόλις ένα όπλο έχει παραδοθεί επισήμως. Πρόκειται για παλαιό όπλο, το οποίο παραδόθηκε από πολίτη που δήλωσε ότι ανήκε σε συγγενικό της πρόσωπο, το οποίο έχει αποβιώσει εδώ και περίπου μία δεκαετία. Πέραν αυτού, καμία άλλη κίνηση συμμόρφωσης δεν έχει καταγραφεί.
«ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ»
Η εφημερίδα «Ρέθεμνος» επικοινώνησε με κατοίκους χωριών της ενδοχώρας και κυρίως από ορεινές περιοχές της Κρήτης και οι απαντήσεις στο ερώτημα αν προτίθενται να παραδώσουν τα όπλα τους ήταν καθολικά αρνητικές: «Δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο να παραδώσουμε όπλα.» «Δεν θα πάρουν τίποτα. Ούτε σφεντόνα.» «Το μόνο που θα καταφέρουν είναι να τα κρύψουμε πιο καλά.» «Αν νομίζουν ότι με έναν νόμο θα αλλάξουν την Κρήτη, γελιούνται.» «Δεν θα τα δώσουμε. Τελείωσε.»
Πολλοί μάλιστα, κάνουν λόγο για «επίθεση στην ταυτότητα και την παράδοση» του τόπου τους, αντιμετωπίζοντας την οπλοκατοχή ως οικογενειακή και τοπική υπόθεση και όχι ως ποινικό ζήτημα.
Ειδικοί επισημαίνουν ότι η παράνομη οπλοκατοχή στην Κρήτη δεν είναι απλώς ένα νομικό πρόβλημα, αλλά ένα κοινωνικό φαινόμενο βαθιά ριζωμένο σε άγραφους κανόνες, έννοιες τιμής, ισχύος και αυτοπροστασίας, που διατηρούνται εδώ και δεκαετίες.
Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβερνητική αισιοδοξία συγκρούεται μετωπικά με την τοπική πραγματικότητα. Το χάσμα παραμένει αγεφύρωτο και, όπως δείχνουν τα μέχρι τώρα δεδομένα, ο «αφοπλισμός» της Κρήτης δεν είναι απλώς δύσκολος αλλά στην παρούσα φάση μοιάζει ανέφικτος.
ΠΩΣ ΒΛΕΠΕΙ ΤΗΝ ΟΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ Ο ΕΜΠΕΙΡΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Ρεθεμνιώτης δικηγόρος Ανδρέας Αργυρόπουλος, κληθείς από την εφημερίδα μας να σχολιάσει τα σχετικά με το θέμα τεκταινόμενα, ασκεί σφοδρή κριτική στην κυβερνητική πρωτοβουλία, χαρακτηρίζοντάς την «θνησιγενή».
Ο Ανδρέας Αργυρόπουλος έχει αντιμετωπίσει δεκάδες περιπτώσεις οπλοχρησίας και οπλοκατοχής στην καριέρα του. Η πείρα του από το όλο πρόβλημα αποτελεί μια «καθαρή ματιά» για το πως ενδεχομένως είναι δυνατόν να εξελιχθεί η ανταπόκριση των κατόχων όπλων στο κάλεσμα του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη.
Χαρακτηριστικά, λοιπόν, δήλωσε: «Η πρόσκληση παράδοσης των όπλων από τους Κρητικούς, με τον τρόπο που γίνεται και με την έμμεση πλην σαφή απειλή περί των συνεπειών της μη εκούσιας συμμόρφωσης σε αυτή, αναδεικνύει την παντελή έλλειψη σχεδιασμού μιας δομημένης και μακροπρόθεσμης αντεγκληματικής πολιτικής εκ μέρους της Πολιτείας».
Σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται θνησιγενή πρωτοβουλία για δύο βασικούς λόγους: Αφενός, τοποθετεί συλλήβδην τον Κρητικό λαό στο απόσπασμα, τακτική που δεδομένα θα επιφέρει αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα. Αφετέρου, ενέχει τον κίνδυνο να «ηρωοποιήσει» στο άμεσο μέλλον κατόχους όπλων, που θα συλληφθούν μόνο για το αδίκημα της οπλοκατοχής, χωρίς την επιβαλλόμενη -κατά την κρίση μου- διάκριση με βάση την παλαιότητα, την προέλευση και τη χρήση του όπλου..»
Ο κ. Αργυρόπουλος υπογραμμίζει ότι απαιτείται κάθετη και στοχευμένη αντιμετώπιση:
«Στον αντίποδα μιας δεδομένα κενής πρακτικού αποτελέσματος εξαγγελίας, απαιτείται η κάθετη και όχι οριζόντια αντιμετώπιση της οπλοκατοχής και της οπλοχρησίας, με τον περιορισμό του ελέγχου και την εστίαση σε συγκεκριμένους πυρήνες εγκληματικότητας της κρητικής κοινωνίας και υπαίθρου, που είναι εν πολλοίς γνωστοί στην ΕΛ.ΑΣ.»
Τέλος, ο ίδιος, τονίζει ότι καθοριστικό ρόλο πρέπει να παίξουν κοινωνία και τοπικοί φορείς: «Παράλληλα, οι τοπικοί φορείς (δήμος, πολιτιστικοί σύλλογοι, αθλητικά σωματεία κ.ο.κ.) θα πρέπει -επιτέλους- να πρωταγωνιστήσουν σε εκστρατεία ενημέρωσης και ανάδειξης της ματαιότητας της οπλοκατοχής και της οπλοχρησίας σε μια ευνομούμενη Πολιτεία του 21ου αιώνα, ώστε σταδιακά μεν συστηματικά δε, να αποσυνδεθούν δια παντός τα συγκεκριμένα σοβαρά ποινικά αδικήματα από την επίκληση μιας κακώς εννοούμενης «παράδοσης», που απέχει παρασάγγας από την πραγματική ανάγκη του Κρητικού λαού να κατέχει όπλα για τη διεκδίκηση και τη διασφάλιση της ελευθερίας του στο βάθος των αιώνων.»
