Γιώργος Καραβιώτης

Ξημέρωσε και σήμερα, οι μέρες περνάνε και τρέχουν, χάνονται και λες, τί μένει… αυτό είναι η ζωή… «φάε ,πίνου και ευφραίνου».   Αυτό...

Στιγμές σιωπής, απλότητα, σιγαλιά, στου κόσμου τη λάμψη και των ουρανών, κοιτάζω το γαλάζιο των ματιών σου.   Κι ο χρόνος γίνεται...

Tο πραγματικό! πάντα στις προτιμήσεις μας, γιατί, το καταλαβαίνουμε πιότερο, το κατανοούμε, αντικείμενο των αισθήσεων μας, καταληπτό, πάντα...

3η Χιλιετία Χριστού, μια πορεία ελπίδας και αγάπης, για να ημερέψει ο άνθρωπος, να ανθίσει η κατανόηση, απέναντι στον άλλο, όποιος κι αν είναι...

Στου κόσμου το κατώφλι σαν βραδιάζει κι οι σκέψεις περιζώνουν το κορμί, της μοναξιάς ο πόνος συνταράζει και χάνομαι, με παίρνουν οι...

Κοίταξε...τα μάτια εχθρικά παντού, μορφές, που λεν πως ξέρουν την αλήθεια, που αναλύουν όλα του αλλουνού και κρίνουν... άδικα από...

Αγάπη και πίστη ! πάντα να κρατάς, στου κόσμου όλα τα δεινά κρατήσου, ποτέ μην πάψεις να αγαπάς, θυμήσου και τη ζωή αγκάλιασε ,μη σταματάς...

Κι  η πίστη δοκιμάζεται στο όνομα της λογικής, ιδέες ,σκέψεις, όλα αρχίζουν να ξεμακραίνουν και ο Θεός μαζί ,το Φως του, η Αλήθεια και...

Τελικά, τα ίδια λάθη ,ίδιες συμπεριφορές , αντιδικίες, μίσος δίχως τελειωμό, για το “Εγώ”,το ίδιο σενάριο, ίδια γραμμή πλεύσης κι ας λέμε...

Έτσι έγινε και πρόσμενε μετά τον κατακλυσμό κι αγνάντευε το απέραντο πέλαγος του κόσμου , να δει μακριά μια σκιά ,ένα φως, μία λάμψη, να...

Κι ο πόλεμος από την εικόνα... στην πράξη, με πρωταγωνιστές τα όπλα, τη φωτιά, τις έκρήξεις κι οι άνθρωποι να περιτρέχουν έκπληκτοι,...

Πόλεμος μεγάλος γίνεται σε όλη τη γη κι ο άνθρωπος στη μέση μια πληγή , να τρέχει ,να παλεύει, να ψάχνει να σταθεί, να ζήσει...