Ακριβώς γι' αυτό η εκάστοτε κυβέρνηση χρησιμοποιούσε το βήμα της ΔΕΘ για να παρουσιάζει τις βασικές οικονομικές και πολιτικές της επιλογές. Δεν ήταν παράλογο. Η κυβέρνηση πήγαινε σε έναν χώρο όπου συναντιούνταν η παραγωγή, το εμπόριο, οι επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι και οι πολίτες και παρουσίαζε εκεί το σχέδιό της για την οικονομία και την επόμενη χρονιά.
Κάποτε, λοιπόν, η ΔΕΘ λειτουργούσε ως ένα είδος ετήσιου πολιτικού και οικονομικού απολογισμού. Είχε ιδιαίτερη βαρύτητα και σημασία γιατί την αντιμετώπιζαν με σεβασμό, θεσμική ευπρέπεια και ευσυνειδησία.
Ωστόσο, σήμερα, όλο και περισσότερο θυμίζει πολιτική σκηνή ενός κακόγουστου τσίρκου. Αρχηγοί κομμάτων, κομματικές αποστολές, επικοινωνιακές φιέστες, μεγάλα λόγια και πακέτα μέτρων που παρουσιάζονται με όρους πολιτικού θεάματος. Η ίδια η συζήτηση γύρω από τη ΔΕΘ έχει πλέον συνδεθεί τόσο έντονα με την «παροχολογία», ώστε ακόμη και δημοσιεύματα που αναγνωρίζουν τον θεσμικό της ρόλο μιλούν για τη μετατροπή της σε πεδίο πολιτικού θεάτρου.
Δεν είναι μόνο τα όσα γίνονται κάθε χρόνο και μετατρέπουν την παρουσία πρωθυπουργού, υπουργών, πολιτικών αρχηγών και λοιπών παρατρεχάμενων σε μια φιέστα χαμηλού επιπέδου, είναι που δεν υπάρχει πια μετρήσιμο αποτέλεσμα από όλα αυτά, τα οποία εξαγγέλλονται στις περίφημες αυτές ομιλίες και συνεντεύξεις τύπου που ολοένα και αντιμετωπίζονται με χλεύη και ειρωνεία από τον κόσμο.
Διότι, τι ακριβώς εξαγγέλθηκε και τί υλοποιήθηκε τα προηγούμενα χρόνια; Θυμόμαστε; Είδαμε κάτι άλλο πέρα της συνεχώς αυξανόμενης ταχύτητας στην μείωση των εισοδημάτων μας, στην αύξηση της φορολογίας, στην αφαίμαξη και στην κατάντια της καθημερινότητας μας; Εδώ και 15 χρόνια … μόνο φτώχεια και κακομοιριά! Πρόοδος ….μηδέν!
Δεν είναι, λοιπόν, μόνο το πόσα ανακοινώνει ένας πρωθυπουργός στη ΔΕΘ. Είναι πόσα από αυτά γίνονται πράξη. Και ακόμη περισσότερο, τι αποτέλεσμα έχουν στην καθημερινότητα του πολίτη.
Λειτουργεί, λοιπόν, η ΔΕΘ ως συμβόλαιο ή μόνο ως παράσταση; Τι γίνεται από την εξαγγελία ως την πράξη και ποιο είναι τελικά το αποτέλεσμα της πράξης; Αυτό ποιος το παρακολουθεί; Η απάντηση είναι μία και είναι γνωστή: κανένας – καμία - τίποτα!
Σε κάθε περίπτωση, άλλο πράγμα είναι να εξαγγελθεί μια πολιτική επιλογή, άλλο να ψηφιστεί ένας νόμος και άλλο να εφαρμοστεί. Επίσης, άλλο να εφαρμοστεί και άλλο να πετύχει τον στόχο του. Και άλλο να πετύχει έναν στενό διοικητικό στόχο και άλλο να βελτιώσει πραγματικά τη ζωή των πολιτών.
Όταν, λοιπόν, δεν υπάρχει μετρήσιμο αποτέλεσμα, τότε το όλο της διαδικασίας καθίσταται αναξιόπιστο.
Και δυστυχώς, το βήμα της ΔΕΘ ειδικά τα τελευταία 15 χρόνια τείνει να κατασταθεί ως το πλέον αναξιόπιστο πολιτικό βήμα της χώρας…
