Δύο γυναίκες, με διαφορετικά μέσα αλλά με κοινό στόχο, αποδεικνύουν ότι η ιστορική μνήμη δεν αποτελεί απλώς αναφορά στο παρελθόν, αλλά παρακαταθήκη για το μέλλον.

Η σπουδαία εικαστικός Ελένη Παττακού, με διεθνή παρουσία και σημαντική πορεία στο Παρίσι, μετατρέπει μέσα από την τέχνη τον πόνο των Ολοκαυτωμάτων της Κρήτης σε εικόνα, συναίσθημα και προβληματισμό. Οι μορφές των εκτελεσθέντων και τα άδεια, αιωρούμενα ρούχα γίνονται σύμβολα ανθρώπων που χάθηκαν, αλλά δεν πρέπει να ξεχαστούν.

Την ίδια πολύτιμη αποστολή υπηρετεί από διαφορετικό δρόμο η φιλόλογος και ιστορικός Ευγενία Λινοξυλάκη. Με την έρευνα, την εκπαίδευση και κυρίως την επαφή της με τη νέα γενιά, κρατά ζωντανή την ιστορία των μαρτυρικών χωριών του Κέντρους.

Δύο γυναίκες που αξίζουν ιδιαίτερη αναγνώριση. Γιατί η μία κάνει τη μνήμη τέχνη και η άλλη τη μετατρέπει σε γνώση. Και οι δύο, όμως, φροντίζουν να μη γίνει ποτέ λήθη.