Μια οικοτεχνία παρασκευής παραδοσιακού γιαουρτιού στο Αμπελάκι Ρεθύμνου, αποτελεί ουσιαστική πρόταση για το πως μικρά χωριά μπορούν να συγκρατήσουν τον πληθυσμό τους και να αντιμετωπίσουν με περισσότερη αισιοδοξία το μέλλον.
Ο λόγος για την μικρή επιχείρηση που λειτουργεί η Πόπη Βερικάκη – Λεντζάκη που φτιάχνει γιαούρτι και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα, σε μικρή κλίμακα παραγωγής, τα οποία διαθέτει στην τοπική αγορά με μεγάλη επιτυχία.
Αξιοποιεί το γάλα που παράγει το κοπάδι του συζύγου της Αντώνη Λεντζάκη και από κοινού το ζευγάρι αυτό με την βοήθεια των τριών παιδιών τους, έχουν δημιουργήσει μια ολοκληρωμένη μικρή επιχείρηση, βιώνοντας ουσιαστικά με σύγχρονη οικογενειακή και επιχειρηματική λογική το πως η ζωή στην ύπαιθρο μπορεί και παρόν να έχει αλλά και προοπτική.
ΓΙΑΟΥΡΤΙ ΛΕΝΤΖΑΚΗ…
Η απόφαση για την επιχείρηση αυτή δεν ήρθε αβίαστα. Οι τρέχουσες εποχές δεν είναι «εύκολες» για καινούργια βήματα. Ειδικά για τους νέους ανθρώπους που θα ήθελαν να δημιουργήσουν εκτός των αστικών κέντρων, οι δυσκολίες και οι προκλήσεις είναι μεγάλες.
Δεν είναι, όμως, ανέφικτο να κάνεις πράγματα και μια νέα αρχή μπορεί, εφόσον γίνεται με προσεκτικά βήματα και κυρίως με όρεξη για δημιουργία, να οδηγήσει σε νέους επαγγελματικούς δρόμους που παράλληλα διαμορφώνουν συνθήκες καλύτερης ποιότητας ζωής.
Όπως είπαν στην εφημερίδα «Ρέθεμνος» ο Αντώνης και η Πόπη Λεντζάκη, έως το 2018 είχαν άλλη επαγγελματική ενασχόληση. Όταν έφυγε από την ζωή ο πατέρας του Αντώνη, ο οποίος διατηρούσε στο Αμπελάκι ένα κοπάδι πρόβατα, αποφασίστηκε από κοινού, η μικρή αυτή κτηνοτροφική μονάδα να διατηρηθεί. Έτσι ο Αντώνης ξεκίνησε να εργάζεται ως κτηνοτρόφος και η σύζυγος του αποφάσισε να γίνει παραγωγός γαλακτοκομικών προϊόντων.
«Δεν θέλαμε να γυρίσουμε την πλάτη στον τόπο μας. Δεν θέλαμε να κλείσουμε το σπίτι και την μονάδα του πεθερού μου» μας είπε η Πόπη Βερικάκη – Λεντζάκη για να τονίσει «Έτσι πήραμε αυτή την απόφαση και προχωρήσαμε. Και δεν το μετανιώσαμε. Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά έχω να τονίσω, ότι ο τόπος σε ανταμείβει»!
Αξιοποιώντας προγράμματα για οικοτεχνίες, έστησαν την μικρή γαλακτοκομική μονάδα στο Αμπελάκι με κύριο προϊόν το γιαούρτι. «Το φτιάχνω μόνη μου με παραδοσιακή συνταγή» μας τόνισε η κ. Βερικάκη - Λεντζάκη, εξηγώντας μας πως οι ημερομηνίες λήξης του προϊόντος είναι συγκεκριμένες, δεν χρησιμοποιούνται πρόσθετα υλικά ή συντηρητικά, φτιάχνεται μόνο από γάλα που παράγουν οι ίδιοι και άλλοι μικροί παραγωγοί του χωριού και όλα γίνονται με ιδιαίτερη φροντίδα για να υπάρχει αυτό το «συγκεκριμένο γιαούρτι» και όχι «ακόμα ένα γιαούρτι» στην αγορά.
Όπως μας είπε, ο Αντώνης ελέγχει την ποιότητα του γάλακτος για να είναι βέβαιος για την αξία της πρώτης ύλης και εκείνη αναλαμβάνει την παραγωγή του γιαουρτιού, το οποίο η ίδια διανέμει στα καταστήματα πώλησης του στο Ρέθυμνο.
Εκτός από γιαούρτι παράγει παραδοσιακές γλυκές κρέμες, γαλομυζήθρα και τυροζούλι. Η οικοτεχνική τους μονάδα, εξοπλισμένη με όλα τα σύγχρονα μέσα, παράγει τα συγκεκριμένα είδη, τα προωθεί στους προμηθευτές τους και γίνονται ανάρπαστα.
Έτσι αυτοί οι δύο νέοι άνθρωποι έφτιαξαν τη ζωή τους μέσα στην καταπράσινη φύση του οικισμού Αμπελάκι Ρεθύμνου και ως οικογένεια βιώνουν μια ζωή δημιουργική, κυρίως ήρεμη και προσοδοφόρα που απέχει από το σύγχρονο αγχωτικό τρόπο διαβίωσης των πολλών.
ΤΟ ΑΜΠΕΛΑΚΙ
Το Αμπελάκι είναι ορεινό χωριό της Κοινότητας Καρές του Δήμου Ρεθύμνης. Κατοικείται μόνιμα από περίπου 100 κατοίκους και έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.
Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 520 μέτρων πάνω σε βραχώδες ύψωμα, μέσα σε μια καταπράσινη φύση, μόλις 19 χιλιόμετρα από την πόλη του Ρεθύμνου.
Αναφέρεται σε απογραφές από την εποχή της κατάκτησης του νησιού μας από τους Ενετούς και εντεύθεν, έχει την δική του μακρά ιστορική διαδρομή και οι κάτοικοι του διακρίθηκαν σε όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες που οδήγησαν στην σύγχρονη εποχή.
Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται και αυτό αντιμέτωπο με την πληθυσμιακή ερήμωση, ωστόσο, προσπάθειες όπως αυτή του Αντώνη και της Πόπης Λεντζάκη, έρχονται να λειτουργήσουν όχι μόνο ως «ανάχωμα» αλλά κυρίως ως εξαιρετική πρόταση για εκείνους που θέλουν να «χτίσουν» την ζωή τους με σύγχρονο τρόπο, αξιοποιώντας δημιουργικά παραδοσιακά επαγγέλματα και διαχρονικά υγιή πρότυπα.
