Για 18 ολόκληρα χρόνια ένας Αυστριακός αποδεικνύει, την μεγάλη αγάπη του για το Ρέθυμνο, αφού το επιλέγει 3 φορές το χρόνο, προκειμένου να περνάει τις διακοπές του και να βλέπει τους φίλους που έχει δημιουργήσει, όλα αυτά τα χρόνια.

Ο Hermann Eitzinger  που εργάζεται στους δημόσιους σιδηρόδρομους στην Αυστρία, γνώρισε το Ρέθυμνο πριν από 18 χρόνια, όταν είχε έρθει για πρώτη φορά. Από τότε ο μόνιμος προορισμός των διακοπών του 3 φορές το χρόνο, είναι πάντα το Ρέθυμνο.

Ο Αυστριακός φίλος του Ρεθύμνου, είναι λάτρης της ελληνικής γλώσσας την οποία ήδη μιλάει και γράφει, παρά το γεγονός ότι, όπως ομολογεί ο ίδιος, έχει ακόμα κάποια προβλήματα με τη γραμματική την οποία βρίσκει πολλή δύσκολη.

Ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι δεν έρχεται στο Ρέθυμνο απλά για να απολαύσει τον ήλιο και τη θάλασσα που δηλώνει ότι αγαπάει πολύ, αλλά και για να ζήσει σαν Ρεθεμνιώτης συμμετέχοντας τόσο στις πολιτιστικές εκδηλώσεις τις οποίες παρακολουθεί ανελλιπώς, όσο και σε κοινωνικές εκδηλώσεις που πολύ συχνά είναι καλεσμένος.

Αισθάνεται Ρεθεμνιώτης

«Αγαπώ τους ανθρώπους που ζουν στο Ρέθυμνο και κείνοι μου αποδεικνύουν κάθε μέρα την αγάπη και τη φιλοξενία τους», λέει ο ίδιος. Και συμπληρώνει: «Είναι όλοι φίλοι μου».

Μάλιστα όπως ο ίδιος  εξομολογείται η καθημερινότητα των Κρητικών, είναι εντελώς διαφορετική από αυτήν που έχει γνωρίσει στην Αυστρία. «Στην Αυστρία όλα είναι αλλιώς» περιγράφει, «οι άνθρωποι το μόνο που σκέφτονται είναι πως θα βγάλουν περισσότερα χρήματα και πως θα δουλέψουν περισσότερο για το στόχο τους. Δεν ζουν…».

Σε ερώτημα ποια είναι η γνώμη των ομοεθνών του, για την Ελλάδα, ανέφερε ότι οι Αυστριακοί θεωρούν τους Έλληνες φοροφυγάδες ενώ συμπλήρωσε: «Εγώ που έχω ζήσει τόσο καιρό εδώ, καταλαβαίνω τους Έλληνες, αντιλαμβάνομαι τις δυσκολίες τις οποίες αντιμετωπίζουν, γιατί είμαι δίπλα τους για πολλές μέρες το χρόνο. Όμως αν κάποιος δε ζήσει εδώ και δεν δει με τα μάτια του αυτό που συμβαίνει, δεν μπορεί να καταλάβει».

Ο Hermann Eitzinger, ακούει ελληνική μουσική παρακολουθεί ελληνικό κινηματογράφο, αγοράζει όλα τα βιβλία τοπικής ιστορίας που κυκλοφορούν και προσπαθεί όσο καιρό ζει στο Ρέθυμνο να ζει σαν Ρεθεμνιώτης.

Μάλιστα τα τελευταία χρόνια άφησε τα ξενοδοχεία και νοικιάζει σπίτι, το οποίο έχει επιπλώσει με όλα τα απαραίτητα, προκειμένου να μπορεί να μετακινείται χωρίς να φέρνει μαζί του πολλές αποσκευές κάθε φορά που μετακινείται.

«Έρχομαι πια μόνο με ένα σάκο στην πλάτη, στο σπίτι μου στα Περιβόλια Ρεθύμνου, έχω όλα όσα μου χρειάζονται για την παραμονή μου εδώ, έχω μάλιστα πάρει και μηχανάκι για τις μετακινήσεις μου» λέει ο ίδιος.

«Μόνο χαρά μου δίνει το Ρέθυμνο»

«Διάλεξα το Ρέθυμνο γιατί μου δίνει μόνο χαρά. Είναι σημαντικό για μένα που περπατώ στο δρόμο και οι άνθρωποι με χαιρετούν και με ρωτούν τι κάνω... Εδώ οι άνθρωποι νοιάζονται για το διπλανό τους, βοηθούν ο ένας τον άλλον δεν αδιαφορούν. Μπορούν να μοιραστούν το λίγο και να είναι ευχαριστημένοι», είπε, τονίζοντας με κάθε τρόπο το πόσο ευτυχισμένος είναι που βρίσκεται στο Ρέθυμνο.

Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα, ο Hermann, ανέφερε ότι σε 4 χρόνια που συνταξιοδοτείται, σκοπεύει η μόνιμη κατοικία του να είναι εδώ και μάλιστα όπως τόνισε: «Αδημονεί να συμβεί αυτό».

Μία από τις 3 ετήσιες επισκέψεις του, είναι κατά την περίοδο του καρναβαλιού, που πραγματικά ξεδίνει. Στο καρναβάλι το βρίσκει κανείς  στην ομάδα των «Εμείς κι Εμείς», όπου προμηθεύεται έγκαιρα τη στολή του και συμμετέχει στη μεγάλη παρέλαση ομάδων και αρμάτων την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς. Ο ίδιος μάλιστα, έχει κρατήσει όλες τις στολές από τις χρονιές που συμμετείχε στο καρναβάλι και κάθε Αποκριά τις εμφανίζει και τις χρησιμοποιεί σε κάθε ευκαιρία.

Τα καλοκαίρια αφού απολαύσει σε καθημερινή βάση τη θάλασσα στην αγαπημένη του παραλία στο Πάνορμο, παρακολουθεί τις προγραμματισμένες πολιτιστικές εκδηλώσεις τόσο του δήμου Ρεθύμνου, όσο και του δήμου Μυλοποτάμου, ενώ όπως ο ίδιος ανέφερε, πηγαίνει νωρίτερα προκειμένου να δει από κοντά και να συνομιλήσει με τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στα πολιτιστικά δρώμενα των δήμων, καθώς πολλοί από αυτούς είναι φίλοι του.

Το 2010 o Hermann Eitzinger τιμήθηκε για τη φιλιά και την αφοσίωση του, από το δήμο Ρεθύμνης παίρνοντας μαζί με το τιμητικό δίπλωμα κι ένα αντίγραφο νομίσματος από την αρχαία Ρίθυμνα με τα δελφίνια.

Τέλος του μήνα θ’ αναχωρήσει για ακόμα μία φορά για το Wels όπου ζει και εργάζεται, μετρώντας και πάλι αντίστροφα το χρόνο μέχρι το επόμενο ταξίδι του.

 

ΑΘΗΝΑ ΠΕΤΡΑΚΑΚΗ