«Ακόμη λοιπόν, και αν δεν κερδίσεις έναν αγώνα έχεις μάθει πειθαρχία, αξίες, έχεις μάθει να νικάς στην ζωή σου και για μένα αυτό είναι η ουσία και ήθελα να το πρεσβεύσω στην νέα γενιά στην καρδιά της κρίσης που βιώνουμε».
Εκδήλωση με τίτλο «Η ζωή μου ένας αγώνας» πραγματοποιήθηκε την π. Τετάρτη το πρωί στο 1ο Ενιαίο Λύκειο Ρεθύμνης στην οποία καλεσμένος και κεντρικός ομιλητής ήταν ο Ολυμπιονίκης Νίκος Κακλαμανάκης. Μια θερμή υποδοχή, χαμόγελα χαράς, ευτυχίας και χειροκροτήματα επιφύλαξαν οι μαθητές του 1ο Ενιαίου Λυκείου στον Χρυσό Ολυμπιονίκη Νίκο Κακλαμανάκη. Ο Ολυμπιονίκης είχε την ευκαιρία να συζητήσει με τους μαθητές και τους καθηγητές. Τα παιδιά άκουγαν με πολύ ενθουσιασμό και προσοχή αυτά που τους έλεγε και μοιραζόταν μαζί τους τις σκέψεις, αλλά και την προσωπική του στάση ζωής.
Σε ερώτηση των μαθητών για το αν θα συμμετέχει στους επόμενους Ολυμπιακούς αγώνες είπε: «Δεν θα συμμετέχω στους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, που θα γίνουν στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Αποφάσισα, να αφοσιωθώ στην οικογένεια μου. Παρόλα αυτά, προπονούμαι συνεχώς και όταν μου το επιτρέπουν κυρίως, οι καιρικές συνθήκες, γιατί κυνηγάω πολύ δυνατό αέρα και κύματα, γιατί για μένα ο αθλητισμός είναι τρόπος ζωής δεν είναι μια μόδα η οποία πέρασε, είναι ουσία και η ουσία είναι όταν ασχολείσαι με τον αθλητισμό και αγαπάς αυτό που κάνεις». Για το αν κάνει μαθήματα σε νέα παιδιά πρόσθεσε: «Έκανα μαθήματα το 1993 στην καρδιά της Ελληνικής προετοιμασίας των ολυμπιακών αγώνων για δύο χρόνια και περίπου 5 έως 6 ώρες καθημερινά. Όμως, σταμάτησα γιατί είχα και τις δικές μου προπονήσεις για τους Ολυμπιακούς αγώνες και δεν προλάβαινα. Ξεκίνησα μετά το δεύτερο ολυμπιακό μου μετάλλιο της Αθήνας, τις προπονήσεις σε παιδιά ηλικίας 13 έως 17 ετών για 1,5 χρόνο περίπου. Προπονούσα 55 αγόρια και 2 κορίτσια. Μάλιστα, δύο από αυτά τα παιδιά διακρίθηκαν σε παγκόσμια πρωταθλήματα νέων. Αυτό που έμαθα στα παιδιά ήταν η πειθαρχία αλλά και να σέβονται τον χώρο που αγωνίζονται. Όταν αργότερα συνάντησα ένα μαθητή μου, που είχε περάσει σε σχολή της νομικής μου ανέφερε: ‘‘ Έμαθα πειθαρχία από τον αθλητισμό και για αυτό σέβομαι τον χώρο που αγωνίζομαι, σέβομαι το Πανεπιστήμιο μου’’». Για το πότε ξεκίνησε να ασχολείται με τον αθλητισμό και για το αν πίστεψε ότι μπορεί να γίνει Ολυμπιονίκης πρόσθεσε: «Η ηλικία που ξεκίνησα ήταν 11 χρονών δεν είχα πιστέψει στον εαυτό μου ότι είχα το ταλέντο, ήθελα απλά να ήμουν στην θάλασσα και να έχω μια υγιή απασχόληση, ακόμη και όταν πήρα το πρώτο μου μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν είχα πιστέψει ότι είχα τις δυνατότητες να γίνω Ολυμπιονίκης, ούτε στα 17 μου χρονιά (που πήρε τόν τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος ανδρών) πριν πάω στην πρώτη μου ολυμπιάδα πίστεψα ότι θα τα καταφέρω. Μόνο ο πατέρας μου είχε πιστέψει ότι μπορώ». Για το μήνυμα που θέλει να περάσει για τον αθλητισμό αλλά και αυτό που του δίδαξε συμπλήρωσε: «Όλοι πρέπει να κάνουμε κάτι καλό στον χώρο μας, για την Ελλάδα που αγαπάμε, η Ελλάδα που έχει φώς με την καθαρή της την θάλασσα, τις ανθρώπινες σχέσεις, τη συνέπεια λόγων και πράξεων. Ό, τι λένε να εννοούν και ό, τι εννοούν να πράττουν. Για μένα αυτό το μήνυμα μεταφράζεται σε όλους τους χώρους ζωής και όχι μόνο στον αθλητισμό ή μόνο στον πρωταθλητισμό. Γιατί, ακόμη υπάρχουν άνθρωποι ανάμεσα μας οι οποίοι πιστεύουν ότι αν έχεις συνέπεια λόγων και πράξεων, κάτι που είναι αρχή βασική του Αθλητισμού-Πρωταθλητισμού πετυχαίνεις στην ζωή σου. Ακόμη λοιπόν, και αν δεν κερδίσεις έναν αγώνα έχεις μάθει πειθαρχία, αξίες, έχεις μάθει να νικάς στην ζωή σου και για μένα αυτό είναι η ουσία και ήθελα να το πρεσβεύσω στην νέα γενιά στην καρδιά της κρίσης που βιώνουμε».
Λίγα λόγια για τον Χρυσό Ολυμπιονίκη Νίκο Κακλαμάνη
Ειδικοί από τον χώρο της ιστιοπλοΐας έχουν αναφέρει ότι, o Νίκος Κακλαμανάκης αποτελεί πρότυπο αθλητή, ειδικότερα για την προηγούμενη Ολυμπιακή κατηγορία των «Μιστράλ». Είναι ο μοναδικός αθλητής στον κόσμο που τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα των Παγκοσμίων πρωταθλημάτων της Ολυμπιακής κατηγορίας ιστιοσανίδων. Η μεγαλειώδης πορεία του ξεκίνησε πριν από 25 χρόνια όταν το 1981 βγήκε πρώτος στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα νέων σε ηλικία μόλις 13 ετών, το 1985 ήταν πρωταθλητής Ελλάδος ανδρών σε ηλικία 17 ετών, ενώ το 1986 ήρθε τρίτος στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων. Ήταν μόνο η αρχή, καθώς τα καλύτερα ακολούθησαν την επόμενη εικοσαετία με αποκορύφωμα το χρυσό στους Ολυμπιακούς αγώνες της Ατλάντα. Σήμερα στην ηλικία των 39 έχει αναλάβει μια νέα πρόκληση: Να εκπροσωπήσει τη χώρα του για πέμπτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίοι θα πραγματοποιηθούν στο Πεκίνο το 2008.
Στο παλμαρέ των επιτυχιών του έχει αμέτρητες διακρίσεις και μετάλλια σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις που έχει λάβει μέρος. Πρωταγωνιστικό ρολό κατέχουν τα δυο Ολυμπιακά μετάλλια που έχει κατακτήσει - πρώτος το 1996 στην Άτλαντα, δεύτερος το 2004 στην Αθήνα - ενώ καταταγεί ένατος στην πρώτη του συμμέτοχη το 1992 στη Βαρκελώνη και έκτος το 2000 στο Σιδνεϊ. Την τροπαιοθήκη του κοσμούν ακόμη τρία χρυσά μετάλλια στα Παγκόσμια πρωταθλήματα «Μιστραλ» το 1996 στο Ισραήλ, το 2000 στην Αργεντινή και το 2001 στην Ελλάδα, ενώ κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο δυο φόρες στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1995 στη Νότιο Αφρική και του 2003 στην Ισπανία. Το 1994 στέφτηκε πρώτος νικητής στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξήχθη στην Ελλάδα, προσθέτοντας τέσσερα ακόμα χάλκινα μετάλλια στα πρωταθλήματα των 1992, 1993 1995 και 1998. Υπήρξε Μεσογειονίκης στους αγώνες της Γαλλίας το 1993 και επί 2 συναπτά έτη, 1995-1996, ήταν πρώτος στην Παγκόσμια κατάταξη της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας. Το 1997 τόλμησε και επέτυχε ένα εγχείρημα πρωτοποριακό που σχεδίαζε χρόνια, να εκτελέσει το διάπλου Αιγαίου, από Σούνιο-Κρήτη μέσα σε 2 ήμερες.
Μια ξεχωριστή στιγμή στην καριέρα του, ένα μοναδικό έργο το οποίο ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 1997- και ένα μήνα αργότερα ήταν μέλος της επιτροπής για την διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας για το 2004 (Λοζάννης-Ελβετία). Εκτός από τις κατακτήσεις των μεταλλίων, υπάρχουν αμέτρητες στιγμές που θα μείνουν ανεξίτηλες στη μνήμη του Νίκου Κακλαμανάκη αλλά και όλων των Ελλήνων. Το 1996 μαζί με την Νίκη Μπακογιάννη ήταν οι τελευταίοι λαμπαδηδρόμοι επί ελληνικού εδάφους. Δυο φορές υπήρξε σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής σε Ολυμπιακούς αγώνες. Στην τελετή λήξης στην Ατλάντα το 1996 και στην τελετή έναρξης στο Σιδνεϊ το 2000.
Η μέγιστη τιμή όμως που μπορεί να προσδοκά ένας αθλητής στην καριέρα του, σ’ Εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο, του έγινε από τη Οργανωτική επιτροπή των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας το 2004. Επιλέχτηκε ως ο τελευταίος λαμπαδηδρόμος που άναψε τον βωμό στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας κηρύσσοντας την έναρξη των αγώνων στην πατρίδα του. Μια φλόγα που θα μείνει στην καρδιά μας πάντοτε ως η πιο συγκινητική στιγμή… Ένα ταξίδι αλήθειας, αγνότητας και γλυκιάς προσδοκίας. Εκτός από την θάλασσα και το ελεύθερο windsurf (wave), το άλλο μεγάλο πάθος του είναι η ταχύτητα σε τέσσερις τροχούς.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΤΣΑΚΟΥ
