Με αφορμή τη συμμετοχή του Δήμου Ρεθύμνης στο διεθνές συνέδριο για τις «έξυπνες πόλεις» στη Βαρκελώνη, ξυπνούν κάποιες παλιές, όχι και τόσο ευχάριστες αναμνήσεις.
Θυμάται κανείς τα ηλεκτρονικά συστήματα ενημέρωσης για τις θέσεις στάθμευσης; Πόσο λειτούργησαν τελικά; Και τα ηλεκτρικά ποδήλατα; Πόσες φορές αντικαταστάθηκαν, πόσα χάλασαν, πόσα εξαφανίστηκαν και πόσα κατέληξαν στον πάτο της θάλασσας; Αλήθεια, πόσοι φορτιστές λειτουργούν σήμερα;
Το κυριότερο ερώτημα, όμως, είναι άλλο: Πόσα εκατομμύρια δαπανήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια για τον περιβόητο ψηφιακό μετασχηματισμό και ποιο είναι το πραγματικό αντίκρισμα; Και πόσο «πράσινες» αποδεικνύονται τελικά αυτές οι επενδύσεις;
Γιατί ακούγονται και διάφορα περί απευθείας αναθέσεων ψηφιακών έργων σε επιχειρήσεις με άσχετη δραστηριότητα και χωρίς τις απαιτούμενες πιστοποιήσεις. Ισχύουν; Αυτό αξίζει ξεχωριστή έρευνα.
Προς το παρόν, πάντως, το Ρέθυμνο χρειάζεται λιγότερα συνέδρια για την εξυπνάδα και περισσότερες αποδείξεις ότι τα συστήματα λειτουργούν!
