Γιώργος Καραβιώτης

Ένα δάκρυ... παντού δάκρυα!   Της τρέλας ... άνθρωποι βαμένοι στο χρώμα του κακού, να στρέφονται εναντίον των συνανθρώπων τους, να...

Γράφει ο Γιώργος Καραβιώτης

148 Η μεγάλη στιγμή... της ψυχής μας! μiα ψυχή ,ένας νους ,ένα σώμα συμπόνιας, για το συνάνθρωπό μας, όποιος κι...

Αλλάξαμε... και ντυθήκαμε με χιτώνες ξένους, νομίζοντας, ότι έτσι προοδεύσαμε...και προχωρήσαμε και προσθέσαμε με αυτό τον τρόπο για τον κόσμο...

Το βιός μας... μάνα μου! όλο το βιός μας ! σε μία στιγμή... να χάνεται στην καταχνιά , σαν παιχνιδάκι, που το ζεις στο όνειρό μας , στις...

Η φτώχεια ,ο δικαστής των πλουσίων , το κριτήριο της Θεϊκής δικαιοσύνης, η δοκιμασία της Αγάπης του, το μέτρο της ταπείνωσης μας...

Εκτίζανε κι εχτίζανε ,πέρα από το σκοπό τους και θέλανε να στήσουνε ψηλά τον εαυτό τους, να τον κοιτάζουν στην κορφή και να τον...

Μην τρέχεις αγάπη μου! Slow down, τον δρόμο να τον σέβεσαι ,να ακούς, μην τρέχεις σε παρακαλώ ,μην τρέχεις, παράδειγμα να...

Ρώτησαν οι άνθρωποι τη γηραιά γη να τους μιλήσει για το πιο όμορφο πράγμα  στον κόσμο... κι αυτή, χωρίς δισταγμό, κοίταξε ψηλά κι είπε : Η αγάπη...

 Κάθε έθνος, με το χάρισμα του και ο ρόλος του... να προσθέσει το καλό ή να πάει με το κακό, να ομορφαίνει τη γη μας ή να την...

 Τα λουλούδια τις αγάπης θα σου πω ξανά, μέτρησέ τα ένα - ένα, να μην τα ξεχνάς, στα μικρά σου δαχτυλάκια, κόρη μου γλυκιά. μάθε τα και...

Σαν ζωγραφίζεις στη σιωπή ,τα σύμπαντα γιορτάζουν, οι ήχοι και τα χρώματα σιωπηλά δοξάζουν, το φως και την ημέρα Του, κάθε κλαδιού το...