Σήμερα, όμως, πολλοί μικρομεσαίοι βρίσκονται σε οικονομική ασφυξία. Φόροι, ασφαλιστικές εισφορές, ενοίκια, ενέργεια, τραπεζικές χρεώσεις και λειτουργικά έξοδα απορροφούν μεγάλο μέρος των εσόδων τους, την ώρα που η αγοραστική δύναμη των πελατών πιέζεται.
Γιατί άλλο είναι ο τζίρος και άλλο το κέρδος. Το ότι μια επιχείρηση κόβει αποδείξεις δεν σημαίνει ότι έχει χρήματα στο ταμείο της για να καλύψει τις υποχρεώσεις της.
Η πολιτεία οφείλει να καταπολεμά τη φοροδιαφυγή, αλλά και να διακρίνει εκείνον που αποκρύπτει εισοδήματα από εκείνον που προσπαθεί έντιμα να κρατήσει βιώσιμη την επιχείρησή του.
Τι πρέπει να αλλάξει στην πράξη;
Δεν αρκούν οι διαπιστώσεις και οι γενικές υποσχέσεις. Χρειάζονται συγκεκριμένες παρεμβάσεις:
* Δικαιότερη φορολόγηση: σύνδεση της φορολογικής επιβάρυνσης με την πραγματική οικονομική δυνατότητα, με επανεξέταση του τεκμαρτού εισοδήματος όταν αποδεικνύεται χαμηλότερο πραγματικό εισόδημα.
* Ρεαλιστικές ρυθμίσεις οφειλών: περισσότερες δόσεις, βάσει εισοδήματος και δυνατότητας αποπληρωμής, ώστε βιώσιμες επιχειρήσεις να μην οδηγούνται σε κλείσιμο εξαιτίας συσσωρευμένων χρεών.
* Μείωση του κόστους εργασίας: σταδιακή μείωση των εργοδοτικών εισφορών για τις μικρές επιχειρήσεις που διατηρούν ή δημιουργούν θέσεις εργασίας.
* Πλαφόν στις τραπεζικές χρεώσεις: διαφάνεια και χαμηλότερες προμήθειες στις συναλλαγές POS, ιδιαίτερα για τις μικρές επιχειρήσεις με χαμηλό περιθώριο κέρδους.
* Στήριξη της ρευστότητας: ειδικά χρηματοδοτικά εργαλεία με προσιτούς όρους και εγγυήσεις για μικρές επιχειρήσεις που αποκλείονται από τον συνηθισμένο τραπεζικό δανεισμό.
* Λιγότερη γραφειοκρατία: σταθεροί κανόνες, απλούστερες διαδικασίες και ουσιαστική υποστήριξη των επαγγελματιών στην ψηφιακή συμμόρφωση.
Για το Ρέθυμνο και την Κρήτη, όπου οι μικρές επιχειρήσεις στηρίζουν την απασχόληση, το εμπόριο και την τοπική αγορά, απαιτούνται επιπλέον στοχευμένα μέτρα για την εποχικότητα και το αυξημένο λειτουργικό κόστος.
Η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί επίσης να συμβάλει, με διαφανή και δίκαιη πολιτική δημοτικών τελών, καλύτερη οργάνωση της στάθμευσης και της πρόσβασης στα εμπορικά καταστήματα και ουσιαστική στήριξη της τοπικής αγοράς.
Η ανάπτυξη δεν μετριέται μόνο με αριθμούς και ποσοστά. Μετριέται και με το αν ο επαγγελματίας μπορεί να πληρώνει τις υποχρεώσεις του, να αμείβει τους εργαζομένους του και να συνεχίζει να λειτουργεί.
Οι μικρομεσαίοι δεν ζητούν να μην πληρώνουν. Ζητούν να μπορούν να πληρώνουν. Δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν δικαιοσύνη, σταθερότητα και ίσες ευκαιρίες.
Γιατί κάθε μικρή επιχείρηση που κλείνει αφήνει πίσω της χαμένες θέσεις εργασίας, εισόδημα και κόπο ετών. Και μια οικονομία που εξαντλεί τις μικρές επιχειρήσεις της, υπονομεύει τελικά το ίδιο της το μέλλον.
Βουρβαχάκης Σταύρος
Οικονομολόγος
