Τις επόμενες μέρες προμηνύεται ίσως η κρισιμότερη σύνοδος του ΝΑΤΟ της σύγχρονης ιστορίας του,«NATO 3.0» στις 7-8 Ιουλίου στην Άγκυρα όπου θα παρευρεθούν αξιωματούχοι και οι ηγέτες από 32 κράτη μέλη της «συμμαχίας» και ο Πρόεδρος Τράμπ. Στην φετινή σύνοδο που γίνεται ένα χρόνο μετά από αυτή στην Χάγη τον Ιούνιο του 2025. Με την σύνοδο να έχει δύο σκέλη ένα αμιγώς στρατιωτικό – οικονομικό και έναν νέο τομέα ευθυνών και πολιτικών που θα αλλάξουν την δομή της Βορειοατλαντικής συμμαχίας.
Αξίζει να σημειωθεί πως φέτος θα παραστεί ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Ζελένσκι ως εταίρος του NATO,ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε και εκπρόσωποι τρίτων χωρών που θα συμμετάσχουν ως Key Partners ανάλογα με την ατζέντα. Στον τομέα της συζήτησης, θα συζητηθούν η άμυνα και οι αμυντικές δαπάνες,5% του ΑΕΠ για εξοπλιστικά προγράμματα που είχε προαναγγείλει ο πρόεδρος των ΗΠΑ αλλά και ο Υπουργός Πολέμου. Παράλληλα, η ενίσχυση παραγωγής όπλων, οι κοινές προμήθειες όπως αυτή των αεροσκαφών AWACS Global Eye της SAAB για τα κράτη της συμμαχίας είναι στο επίκεντρο και η βιομηχανική συνεργασία των κρατών , στο Defense Industry Forum.
Εμβαθύνοντας, κεντρικό ρόλο θα έχει η συνεχιζόμενη υποστήριξη στην Ουκρανία ,οικονομική-στρατιωτική βοήθεια και νέες δεσμεύσεις προς αυτή και με το NATO να ζητά από την Ουκρανία να γίνει ο στρατιωτικός βραχίονας της ευρώπης ως ετοιμοπόλεμος και εμπειροπόλεμος στρατός. Οι διμερείς σχέσεις ΗΠΑ, Ευρώπης βρίσκονται σε καλύτερο κλίμα σε σχέση προ 8-9 μηνών με τον Πρόεδρο Τράμπ και τον Υπουργό Πιτ Χεγκσεθ να αποκαλούν τους ευρωπαίους «Free Riders» γιατί στήριζαν την άμυνα τους αποκλειστικά στις ΗΠΑ και δεν ξόδευαν χρήματα για την άμυνα τους. Διότι η άμυνα της ευρώπης είναι ζήτημα της ίδιας και όχι των ΗΠΑ με μια αμφίδρομη σχέση απεξάρτησης και συνεργασίας. Κλείνοντας αυτό το κομμάτι η αναδιανομή των Αμερικανικών στρατευμάτων είναι στο επίκεντρο οι ΗΠΑ πρόκειται να αποσύρουν έναν σημαντικό αριθμό στρατιωτών από τις χώρες που δεν τις στήριξαν στην πρόσφατη σύρραξη στην Μέση Ανατολή και να διανέμουν τις δυνάμεις στην ανατολική ευρώπη.
Στα ειδικότερα ζητήματα , το NATO γυρνάει στον σκληρό πυρήνα του, δηλαδή την αντιμετώπιση της Ρωσικής απειλής για τα κράτη του βορρά και της ανατολικής ευρώπης. Ενώ θα ανοίξει ένας νέος γύρος συζητήσεων σχετικά με τις απειλές που γεννιούνται στην Μέση Ανατολή και τον πόλεμο στο Ιράν αλλά και την ασφάλεια στην Μαύρη Θάλασσα με το μάτι να κλείνει προς την Κριμαία. Διαχωρισμός Βορρά και Νότου, οι βόρειες χώρες της Ευρώπης κατηγοριοποιούν την Ρωσία ως πρώτη και κύρια απειλή αδιαφορώντας πλήρως ότι μια χώρα σύμμαχος όπως η Ελλάδα αντιμετωπίζει υπαρξιακή απειλή από την γείτονα Τουρκία με ενεργό Casus Belli.
Στόχοι της Τουρκίας, η Τουρκία ως ο φαινομενικά δεύτερος ισχυρότερος στρατός του NATO που δεν διαθέτει ισχυρή αεράμυνα θα κοιτάξει και θα ζητήσει να δημιουργηθούν στρατηγεία εντός των εδαφών της , κοντά στη Μαύρη Θάλασσα για ζητήματα ναυτικού ενδιαφέροντος και ένα στρατηγείο στα Άδανα για τον έλεγχο της νοτιοανατολικής πτέρυγας της συμμαχίας αλλά και της Μεσογείου. Η στρατηγική της Τουρκίας κινείται πάντοτε στα πλαίσια του δόγματος του Νταβούτογλου για ζωτικό χώρο και αύξηση της επιρροής της. Δια στόματος του υπουργού άμυνας της Γκιουλέρ ζητά τα αντι-αεροπορικά συστήματα SAMPΤ Ιταλογαλλικής σύμπραξης είτε τα Patriot από τις ΗΠΑ μάλλον ο πολυδιαφημισμένος τουρκικός SteelDome δεν λειτουργεί και τόσο καλά όσο και αν διαφημίζεται για να ζητούνται δυτικά συστήματα παροχής αεράμυνας. Κλείνοντας το οξύμωρο σχόλιο φέτος η σύνοδος θα βρίσκεται υπό την σκέπη ρωσικών συστημάτων αεράμυνας τα S-400 με ότι και αν συνεπάγεται για έναν δήθεν κομβικό και στρατηγικό σύμμαχο.
Πίσω στην ανάλυση, η Τουρκία θα κοιτάξει μέσω της πολεμικής της βιομηχανίας να λάβει συμβόλαια πολλών εκατομμυρίων ευρώ για να εισχωρήσει στην ευρωπαϊκή αγορά και να λάβει τεχνογνωσία την οποία δεν είχε πριν για οπλικά συστήματα. Στόχος ενός στρατηγείου στην θάλασσα του Ευξείνου Πόντου κοιτά την Κριμαία και τον έλεγχο των θαλασσίων οδών, γιατί για την Τουρκία δεν πρόκειται η Ρωσία να σταματήσει να είναι απειλή παρά την λυκοφιλία που έχουν μεταξύ τους στο κομμάτι του πολέμου στην Ουκρανία. Το κομμάτι της Κριμαίας αναδεικνύει και άλλα πράγματα, τον τομέα της πληροφορίας ίσως ο σημαντικότερος τομέας των σύγχρονων πολεμικών επιχειρήσεων του 21ο αιώνα. Οι Τούρκοι θα έχουν στην κατοχή τους με ένα πιθανό στρατηγείο στην Μαύρη Θάλασσα το προβάδισμα σε όλες τις Νατοϊκές κινήσεις και το πλεονέκτημα να πλασάρουν τους εαυτούς τους ως ηγετική δύναμη της συμμαχίας. Ακόμη ένα δεύτερο στρατηγείο με χερσαίες και αεροπορικές υποχρεώσεις προς την Μεσόγειο και την Μ. Ανατολή θα αποφέρει άμεσο πλήγμα στα ελληνικά συμφέροντα στην περιοχή με κύριο στόχο τον εμπορικό διάδρομο IMEC με την Ινδία, το Ισραήλ, τα ΗΑΕ και την Σαουδική Αραβία. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι σε περίπτωση που δούμε ένα τέτοιο γεγονός με την Τουρκία να αναλαμβάνει έναν τέτοιο ρόλο στην Αν. Μεσόγειο η Κύπρος δεν θα μπορέσει να ενταχθεί στο NATO γιατί θα πρέπει να λογοδοτήσει απευθείας στην Τουρκία με συνακόλουθο την υποβάθμιση της γεωπολιτικής αξίας της νήσου στην νέα αμερικανική αρχιτεκτονική στην περιοχή με τις παροχές που έκανε η Κύπρος στις πρόσφατες συγκρούσεις στο Ιράν και στην Γάζα.
Μέσω του νατοϊκού προσωπείου ένας ακόμα στόχος των Τούρκων θα είναι να μπει ένας κόφτης στην ισραηλινή πολιτική στην Μ. Ανατολή και στην Μεσόγειο με την προώθηση νέων εμπορικών δρόμων μέσα από το Ιράκ , την Συρία και την Σαουδική Αραβία. Εδώ πρέπει να επισημανθεί ότι σε ένα τέτοιο σενάριο ταυτίζονται πλήρως τα Γερμανοτουρκικά συμφέροντα ξανά στην περιοχή αλλά και τα Κινεζικά με έναν εναλλακτικό δρόμο του μεταξιού.
Η Ευρώπη, ξανά απούσα στα γεγονότα με την Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κάγια Κάλλας να δείχνει την τουρκολαγνεία της Ευρώπης και να χαρακτηρίζει την Τουρκία ως σημαντικό εταίρο , στρατιωτικό , οικονομικό και πιθανή χώρα προς ένταξη στην Ε.Ε αγνοώντας ότι υπάρχει κράτος μέλος της Ε.Ε του οποίου το έδαφος του κατέχεται παράνομα και αυτό είναι η Κύπρος και με ένα άλλο κράτος μέλος την Ελλάδα να ζει με ένα παράνομο Casus Belli σε περίπτωση που ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματα της για τα 12 Ν.Μ και με παραβιάσεις εναερίου χώρου και αμφισβήτηση της κυριαρχίας της.
Σαν Ελλάδα , πρέπει να κεφαλαιοποιήσουμε πολιτικά , διπλωματικά και στρατιωτικά τις διευκολύνσεις που δώσαμε σαν χώρα στις ΗΠΑ για τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή και να αναδείξουμε την αξία της βάσης της Σούδας ως κέντρο επιχειρήσεων στην περιοχή μαζί με την Κύπρο στον αντίποδα. Ακόμη η επιτυχημένη διασπορά δυνάμεων ήδη από την επιχείρηση «ΑΣΠΙΔΕΣ» στην Ερυθρά θάλασσα και τον ρόλο του στρατηγείου στην Λάρισα δείχνει την ετοιμότητα της χώρας να συνεισφέρει έμπρακτα και δεν πρέπει να πάει χαμένη η προσπάθεια που γίνεται για την αναβάθμιση γεωπολιτικά. Η κάλυψη στην Κύπρο από τις πρώτες ώρες που δέχθηκε επίθεση από ιρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη μονής κατεύθυνσης έδειξε την ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Η ΕΛΔΥΣΑ στο Yanbu κατάφερε να καταρρίψει δύο βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη και από την άλλη να εφοδιάσουμε με πυρομαχικά για τα συστήματα Patriot το Κατάρ και τα ΗΑΕ και να παρέχουμε κάλυψη αντιβαλλιστική στην Βουλγαρία. Δείχνοντας την υψηλή εκπαίδευση και κατάρτιση του προσωπικού και την σωστή διαχείριση των συστημάτων για να καλύψουμε γεωγραφικό έδαφος. Εδώ πρέπει να παιχτεί και το χαρτί της Αλεξανδρούπολης ως μέσω παράκαμψης των στενών του Βοσπόρου και τους όποιους δασμούς σκέφτεται να επιβάλει στην ελεύθερη ναυσιπλοΐα η Τουρκία μετά τα τελευταία γεγονότα στο Ορμούζ αλλά και ως αρχή για την υποστήριξη της Ουκρανίας. Σαν Ελλάδα έχοντας τα συστήματα που χρειάζονται για να καλύψουμε δικές μας αλλά και συμμαχικές ανάγκες στην περιοχή επιβάλλεται να έχουμε εμείς τον πρώτο ρόλο στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και στην Μ. Ανατολή ,αλλά και για την υποστήριξη της Ουκρανίας με τον σιδηροδρομικό σταθμό στην Βόρεια Ελλάδα. Εδώ πρέπει να τονιστεί στην σύνοδο ότι ο υποτιθέμενος δεύτερος ισχυρότερος στρατός της «συμμαχίας» δεν ήταν ικανός να προστατέψει το έδαφος του και ζητούσε κάλυψη από τον αμερικανικό στόλο στην περιοχή αλλά και από συμμαχικά συστήματα αεράμυνας Patriot από την Ολλανδία προς την Τουρκίας αλλά και Ιταλικά SAMPT πως θα μπορέσει να προστατέψει σημαντικές υποδομές εντός του εδάφους της ενώ δεν μπορεί να προστατέψει τους πολίτες της ; . Τέλος , βλέπουμε μια συμμαχία δύο ταχυτήτων , την στροφή ξανά προς την ρωσική απειλή, την έμφαση για ανάπτυξη πολεμικής βιομηχανίας εντός των κρατών μελών , τα τουρκικά παζάρια που κάνει η γείτονα χώρα λόγω της θέσης της στον χάρτη και ότι πλέον η αξία των κρατών γυρνάει στο παραδοσιακό στοιχείο της στρατιωτικής ισχύος.
