Ευσπλαχνία, μία πανέμορφη λέξη,

ένας κήπος γιομάτος αγάπη,

που προσφέρεται στο συνάνθρωπό μας

και πιότερο σ΄αυτόν που έκανε λάθη.

Λέξη γιομάτη καλοσύνη και έλεος,

που  απαλύνει κάθε θλιμμένο

και χαροποιεί την προσφορά αυτή,

βάρσαμο αγάπης ,ουράνιο φως!

Ναι, καλοσύνη είναι η καρδιά της,

μια  καρδιά φωτεινή που λυπάται ,

και συμμετέχει στο, πόνο του άλλου

και ανοίγει την αγκαλιά της και συμπάσχει.

Αδελφοί μου, η ευσπλαχνία αγάπη είναι,

καρπός   της αγάπης, ουράνιο δώρο,

για να αγαπάμε τον πόνο των άλλων

και να προσφέρουμε χαρά κι ελπίδα.

Σπλαχνιζόμαστε την ανάγκη  του άλλου,

τα βάσανα και τις θλίψεις του τις μεγάλες,

τον πόνο και  τη μοναξιά, τη φτώχεια

και προσφέρουμε φως, όλο φως!

Προσφέρουμε όταν υπάρχει ανάγκη,

όπου δάκρυα και αναστεναγμός,

όπου  κλάμα μεγάλο και κοπετός

και  αγκαλιάζουμε πατρικά, στοργικά .

Προσφέρουμε  στο Όνομα του Χριστού Μας !

αγαπάμε, κατανοούμε, σπλαχνιζόμαστε,

τον πλησίον μας, όποιος κι αν είναι,

κάθε άνθρωπο, που κλαίει η σιωπηλά.

Προσφέρουμε, παρηγορούμε ,αγκαλιάζουμε

κι ας θυμηθούμε τον Ραούλ  Φολερώ,

τον πατέρα των φτωχών και των λεπρών

που αγκάλιαζε τον πόνο και την αρρώστια τους.

Αδελφοί μου, σπλαχνιζόμαστε τον πλησίον

γινόμαστε όμοιοι με τον Κύριο και Θεό Μας!

μοιάζουμε  και  ακολουθούμε την αγάπη Του

και γινόμαστε οικτίρμονες ,εν αγάπη !

Η  ευσπλαχνία είναι η δοκιμασία μας

και δοκιμάζεται  δυνατά η αγάπη μας ,

σε ανθρώπους ,που η κοινωνία δεν τους θέλει,

που τους βάζει στο περιθώριο και τους απαξιεί.