Μπροστά μας, μεγάλος ο δρόμος, πολλές οι προκλήσεις

κι ο άνθρωπος, καλείται προσωπικά, με το όνομά του,

με τα εργαλεία που έχει, τα πολλά χαρίσματα ή τα λίγα,

για να γράψει και να φτιάξει το δικό του έργο.

Κι αλήθεια ! Υπέροχο είναι, να ομορφαίνεις τον κόσμο,

να προσφέρεις με αγάπη, τα όμορφα της ψυχής σου,

τον καλό λόγο σου, την παρηγορία, την συμπόνια,

κάθε στιγμή του χρόνου σου, βάρσαμο και ελπίδα.

Να πορεύεσαι, κτίζοντας με φως τον κόσμο,

με ευγένεια, με δικαιοσύνη ,με δύναμη και τόλμη,

στολίζοντας ,χαρές και λύπες, με αξιοπρέπεια,

με το χαμόγελό σου το όμορφο, με το δάκρυ σου!

Να λες ,χρέος μου είναι, να προσφέρω την αγάπη,

αυτήν, που ο Κύριος Μας, μας δίδαξε με τη θυσία Του,

να δίνω χαρά κι ελπίδα, να ενθαρρύνω, να ανακουφίζω,

κάθε καρδιά πονεμένη, κάθε άνθρωπο της θλίψης.

Να πορευόμαστε, προσπαθώντας, με θέληση και υπομονή,

κάνοντας τον καλό αγώνα, μόνο τον καλό αγώνα,

φτιάχνοντας, το άσχημο και ακατέργαστο, όμορφο!

σμιλεύοντας, με απέραντη αγάπη ,το σχήμα και την ψυχή του.

Η ζωή μας,ας είναι ο καλός αγώνας, πάντα προσπαθώντας,

το ασήμαντο, να το φτιάχνουμε σημαντικό, προσφέροντας φως,

για να χαθεί κάθε κακό ,το μίσος, η έχθρα, η υπεροψία

και να στολιστεί ο κόσμος ,με την Άνοιξη του Χριστού μας !