268

Εν τω  κόσμω  τούτω θλίψιν  έξετε

και μας προετοιμάζει ο Κύριος Μας,

να οπλιστούμε με την  εμπιστοσύνη των ουρανών,

με πίστη, στην αγάπη του Χριστού Μας!

269

Η ψυχή μας είναι το μείζον

 κι αυτό, ας είναι το πρώτο μας μέλημα,

 σαν την ανάγκη στην  αναπνοή μας,

στο νερό,  στο φαγητό, στην ομιλία .

270

Η  ψυχή δοκιμάζεται μέσα  στις θλίψεις,

μέσα σ΄αυτό το καμίνι της δοκιμασίας

και η άμυνα της είναι η προσευχή

και η ελπίδα, ότι ο Χριστός  είναι πάντα μαζί μας.

271

Ας έχουμε, λοιπόν, θάρρος και υπομονή,

οι θλίψεις  είναι σκαλοπατάκια δοκιμασίας

και εμπόδια της ζωής λέγονται,

όμως από αυτά αναδεικνύονται και νικητές !

272

Ας προχωράμε ,με δύναμη και θάρρος,

χαμογελώντας, νουθετώντας, συμβουλεύοντας,

και μέσα από τον πόνο μας, ανθάκια  ας δίνουμε,

γιομάτα χαρά και ελπίδα Χριστού ! 

273

Κι εμείς οι άλλοι, ας βοηθάμε,

ας αγκαλιάζουμε τις θλίψεις  του πλησίον,

ας δίνουμε  θάρρος, χαρά ,ελπίδα,

κάνοντας  μικρότερες τις θλίψεις του.

274

Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε

κι αυτό  ας το κάνουμε πρόθυμα,

δίνοντας το χρόνο μας δώρο,

δώρο ανακούφισης στη μοναξιά.

275

Ας συντροφεύομε, ας επισκεπτόμαστε τον πλησίον,

φτωχούς, ασθενείς,, τους εν φυλακή

και να ανακουφίζουμε τους πεινώντας και διψώντας,

ντύνοντας και φιλοξενώντας τους ξένους .

276

Η  αγάπη είναι βάρσαμο ελπίδας,

ανακούφιση των θλίψεων, χαμόγελο,

που μπορεί να ανθίσει σε  πικραμένους

και να ανακουφίσει  πληγωμένες καρδιές.

277

Οι θλίψεις υπάρχουν κι έρχονται,

όμως, στο Φως δεν μπορούν να αντέξουν,

δεν μπορούν να νικήσουν την πίστη,

που η προσευχή, την  ενδυναμώνει εν Χριστώ !

  278

Οι θλίψεις ,αδελφέ μου,υπάρχουν στη ζωή,

αλλά ,ας  έχουμε υπομονή να αντέχουμε

και να υμνούμε καθώς υπομένουμε,

 με θάρρος, ελπίδα και Φως Χριστού Ιησού !

Μικρή προσευχή, στον αείμνηστο αγιογράφο Κωνσταντίνο Φαλκώνη.