Δυστυχώς τα όνειρα που βλέπουν ακόμα οι ηλικιωμένοι κάθε νύχτα όταν κοιμούνται δεν έχουν τελειωμό. Όλα τους τα βιώματα κάνουν νυχτερινή παρέλαση και όταν θα ξυπνήσουν ένα από όλα το συγκρατούν στη σκέψη τους και πηγαίνει πολύ πίσω πριν από πολλά χρόνια και ζαλίζονται από τα τόσα πολλά βιώματα που ζήσανε στην Κατοχή, στην παιδική τους ηλικία. Δεν μπορούν να τα ξεχάσουν, κυρίως τα πιο σκληρά που κινδύνευε ακόμα και η ζωή τους να χαθεί.
Στην καθιερωμένη συνάντηση που κάνανε σήμερα οι ηλικιωμένοι της πόλης μας, ο μεγαλύτερος της παρέας είπε ότι τα βράδια όταν κοιμάμαι βλέπω συνέχεια πολλά όνειρα, κυρίως από την Κατοχή και το πρωί που ξυπνώ όλα μου φεύγουν και δεν θυμάμαι κανένα. Μετά είμαι σε πολλές σκέψεις μήπως συμβεί κάτι κακό στην οικογένειά μου. Όμως χθες το πρωί πρόλαβα και συγκράτησα ένα που ήτανε το πατητήρι μας που πατούσε τα σταφύλια η οικογένειά μου το φθινόπωρο, όταν είχανε ωριμάσει για να βγάλουμε το κρασί, τη ρακή, το πετιμέζι και τη μουσταλευριά που τα είχαμε ανάγκη. Αυτό όμως άφησε πολλά σημάδια στα σώματά μας από την υπερβολική κούραση που είχαμε όλοι μας. Θα σας πω με λίγα λόγια για το δικό μας πατητήρι. Ο πατέρας μου είχε βάλει έναν χωριανό μας και μας το έκτισε στην άκρη της αυλής μας σε διαστάσεις περίπου 1,20x1,20x1,20μ. γιατί πρώτα τα πατούσαμε στου θείου μου το πατητήρι. Όταν τα σταφύλια ήτανε ώριμα πηγαίναμε όλοι μαζί, μικροί και μεγάλοι, να τα τρυγήσουμε. Ο πατέρας φόρτωνε στον γάιδαρο τα κοφίνια και τα καλάθια και ξεκινούσαμε το πρωί για το αμπέλι μας. Όταν ήτανε πολλά παίρναμε και του θείου μας τον γάιδαρο. Κόβαμε, γεμίζαμε τα καλάθια και τα αδειάζαμε στα κοφίνια. Όταν γεμίζανε τα φόρτωνε ο πατέρας στον γάιδαρο και τα πήγαιε στο χωριό, στο πατητήρι. Αυτό κάναμε όλη την ημέρα μέχρι να τελειώσουν όλα. Την άλλη ημέρα λίγα λίγα με τη σειρά ο πατέρας και εμείς μπαίναμε στο πατητήρι. Και τα πατούσαμε και ο μούστος αφού περνούσε από σουρωτήρι πήγαινε στο βαρέλι του. Θυμάμαι, είπε, τον πατέρα μου που έβαζε μούστο στον γουβά από το βαρέλι και μετά ένα αυγό μέσα για να μετρήσει τους βαθμούς του. Όταν το αυγό έβγαινε επάνω ήτανε καλός για κρασί. Όταν ήτανε στο μέσον του γουβά πρόσθετε πετιμέζι ή ζάχαρη μέχρι να βγει επάνω. Η μάνα μου, είπε, κρατούσε μια ποσότητα μούστο για να τον βράσει, να βγάλει το πετιμέζι και τη μουσταλευριά. Τον χειμώνα, όταν έκανε κρύο, μας έβαζε πετιμέζι στα βραστάρια και στις τηγανίτες. Στο τέλος, τα υπολείμματα (τσαμπούρες) των σταφυλιών τα έβαζε σε άλλο βαρέλι με νερό για να βγει αργότερα η τσικουδιά. Από το πάτημα των σταφυλιών θα σας πω ένα βίωμά μου και θα τελειώσω για το πατητήρι. Όταν πατούσε ο πατέρας κουράστηκε και μου είπε να τον αντικαταστήσω. Αμέσως μπήκα μέσα και με δύναμη τα πατούσα για να τελειώσουμε. Έπειτα από λίγο αισθάνθηκα τσιμπήματα στα πόδια από μέλισσες επειδή φορούσα κοντό παντελόνι και αμέσως βγήκα έξω γιατί πονούσα και η μάνα μου προσέφερε βοήθεια. Τώρα που σας το λέω αισθάνθηκα ζαλάδες που θυμήθηκα αυτήν τη σκληρή δοκιμασία της Κατοχής. Τέλος, ύστερα από αρκετά χρόνια το πάτημα των σταφυλιών μέσα στο πατητήρι το εκτελούν ειδικές μηχανές που κατασκεύασε η νέα τεχνολογία κι έτσι ο αγρότης απαλλάχθηκε από τη βαριά διαδικασία που το εκτελούσε.
Σήμερα οι νέοι δεν γνωρίζουν το πατητήρι ούτε τη διαδικασία τρύγου και πατήματος των σταφυλιών μέσα σε αυτό. Επίσης, η μέτρηση του μούστου για κρασί γίνεται με ειδικό μουστόμετρο και εφόσον ο μούστος δεν έχει τους προβλεπόμενους βαθμούς για να γίνει κρασί προσθέτει ζάχαρη ή νερό μέσα στο βαρέλι. Οι σημερινοί ηλικιωμένοι νιώθουν ανακούφιση που τα παιδιά τους έχουν στη διάθεσή τους τα σημερινά σύγχρονα μέσα.
