Γράφει ο Νίκος Θεωδοράκης
Δημοσιογράφος
http://www.thrapsaniotis.gr
Το λουκέτο, είναι λουκέτο, όπως και να το κάνεις. Και το να ακούς να οδηγούνται σε πτώχευση μεγάλες επιχειρήσεις που απασχολούν χιλιάδες εργαζόμενους σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι και ότι καλύτερο… Και λες με τη λογική του αφελούς: Είναι δυνατόν να έρθει έτσι η ανάπτυξη που μας έταξαν οι κυβερνώντες; Όχι βέβαια. Μόνο έτσι δεν πρόκειται να συμβεί…
Η περίπτωση των σούπερ μάρκετ Μαρινόπουλος, είναι χαρακτηριστική. Μήνες τώρα ακούγονταν στην αγορά ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, σ’ αυτή την επιχείρηση… Και για να μην κλείσει, οι εργαζόμενοι έβαλαν πλάτη στα αφεντικά και δέχτηκαν να μειωθεί ο μισθός τους στα 300 ευρώ.
Θυσία μεγάλη, αν αναλογιστεί κανείς, τι χρειάζεται μια σημερινή ελληνική οικογένεια για να ζήσει με αξιοπρέπεια και για να καλύψει τις ανάγκες της υπερφορολόγησης που της φόρτωσε στις πλάτες η κυβέρνηση, προκειμένου να μαζέψει λεφτά για να τα επιστρέψει στους τοκογλύφους, «φίλους μας» και δανειστές μας.
Για πολύ καιρό μάλιστα διέρρεαν έντεχνα πως τάχα μου «συζητούσαν» με τα σούπερ μάρκετ Σκλαβενίτης για να γίνει μια κάποια μορφής εξαγορά – ενοποίηση. Είδαμε μάλιστα τους υπαλλήλους να αναρωτιούνται αν μπορεί να συμβεί έτσι, ελπίζονται κάτι να γίνει… Και τελικά, μόλις την περασμένη Τετάρτη έμαθαν τα κακά μαντάτα…
Οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης κατέθεσαν μέτρα πτώχευσης… Μάλιστα. Οι ίδιοι που ζητούσαν θυσίες από τους εργαζόμενους, τώρα τους πέταγαν στο δρόμο, αδιαφορώντας για το γκρίζο και σκοτεινό μέλλον τους στην ανεργία, κακοπληρωμένοι και χωρίς να έχουν πού την κεφαλή κλείνε…
Λίγο ως πολύ τις περισσότερες από αυτές τις αλήθειες τις γνωρίζει ο κόσμος. Μάλιστα για πάρα πολλά πράγματα, ξέρουν και πώς έφτασαν στο σημείο αυτό. Το να δανείζεσαι ανεξέλεγκτα και να μην επιστρέφεις ποτέ τίποτα στις τράπεζες που σου έκαναν πλάτες, είναι ξεκάθαρο πως ζεις παρασιτικά και σε βάρος της κοινωνίας.
Είναι αυτοί οι άνθρωποι που τους αρέσει να επιδεικνύουν τον πλούτο τους, αλλά όταν έρθει η ώρα της πληρωμής την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια, ψάχνοντας για άλλη… μπανανία προκειμένου να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους.
Μερικά πράγματα ωστόσο, ήταν ήδη γνωστά. Το διαδίκτυο βοούσε αυτές τις μέρες. Οι αλήθειες βγαίνουν στο φως: Διάβαζαν και γνώριζαν για τα υπέρογκα χρέη (που δεν είναι σημερινά, κεραυνός εν αιθρία) του Ομίλου Μαρινόπουλου, του πιο "καβαλημένου" super market στην αγορά.
Και αναρωτιούνται: Το ΣΔΟΕ, η Εισαγγελία, η Κυβέρνηση έχει απαγορεύσει την έξοδο από τη χώρα των κ.κ. Μαρινόπουλων; Έχει ΔΕΣΜΕΥΣΕΙ τις προσωπικές τους περιουσίες; Γιατί αν ήτανε κανένα ψιλικατζίδικο ή καμιά γιαγιά να χρώσταγε τίποτα εισφορές στο ΤΕΒΕ ή στην εφορία θα τους είχανε δεσμεύσει τους λογαριασμούς σε χρόνο μηδέν...
Το ζήτημα όμως είναι άλλο: Τι θα απογίνουν τόσοι εργαζόμενοι; 13.000 τους υπολογίζουν σε όλη την Ελλάδα. Και ο κάθε τόπος κλαίει τους δικούς του πρώην εργαζόμενους στην επιχείρηση… Είναι και οι προμηθευτές, κάπου 3.000 τους υπολογίζουν, που μετρούν τα φέσια που τους έχει φορτώσει ο Μαρινόπουλος και δεν ξέρουν πώς θα αντιμετωπίσουν τις απώλειες.
Κι είναι Ιούλιος πια… Τα παλιά, όχι και τόσο παλιά χρόνια, τέτοιους καιρούς, κάποιοι άνθρωποι σχεδίαζαν τις μικρές αποδράσεις διακοπών, έστω και στους τόπους καταγωγής τους. Τώρα ούτε κι αυτό είναι σε θέση να το κάνουν. Μια έρευνα του Ινστιτούτου Καταναλωτή αναφέρει πως οκτώ στους δέκα συμπατριώτες μας δεν θα μπορέσουν φέτος να πάνε διακοπές.
Κι όμως κι αυτές τις χρειαζόμαστε για να βγάλουμε όρθιοι και με αξιοπρέπεια τους χειμώνες των μνημονίων που έχουμε μπροστά μας. Ας ελπίσουμε πως θα βρεθεί μια λύση. Οι άνθρωποι δεν αντέχουν άλλο τόσο πόνο και θλίψη…
