23.06.16
Το δις εξαμαρτείν ουκ Άνδρος σοφού.
Αλλά ούτε και γυναίκας που ζει στην Αγγλία.
Οι δημοσκοπήσεις των προηγουμένων βουλευτικών εκλογών απέτυχαν να προβλέψουν την εκλογή του Cameron. Την ημέρα του δημοψηφίσματος, τα Brexit polls προβλέπουν Bremain και όχι Brexit. Τους πιστεύω και πάω για ύπνο.
24.06.16
Ξυπνάω, και το χέρι τρέχει κατευθείαν στο κινητό. Η είδηση ότι τελικά η χώρα που με φιλοξενεί τα τελευταία χρόνια αποφάσισε να εγκαταλείψει την Ευρώπη, επιδρά καλύτερα και από τριπλό espresso.
Την πρωινή τρεχάλα, την ακολουθεί ένας ουσιαστικός καφές με την αγχωμένη Βρεττανή φίλη μου, που περίμενε τον αγουροξυπνημένο Αρμαγεδδώνα του Brexit, ήδη να περιφέρεται στο εμπορικό κέντρο. Ως Ελληνίδα, και έχουσα πικρή πείρα από δημοψηφίσματα και οικονομικά ‘events’, την καθησυχάζω.
‘Είναι ‘slow-motion’ Αρμαγεδδώνας, μην τον περιμένεις πρωί-πρωί. Άσε που μπορεί να κάνει στάση στη πατρίδα μου πρώτα.’
Αφού λοιπόν καταλαβαίνει ότι έχει ώρα για ένα καφεδάκι, χαλαρώνει και με ακολουθεί.
Τα δύο προηγούμενα καλοκαίρια τα πέρασα καθηλωμένη μπροστά στον υπολογιστή, ανησυχώντας για την μοίρα της Ελλάδας και των Ελλήνων. Το διχασμό, το θυμό, τη βία, την απομόνωση από την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή κοινότητα, τα πέρασα μονάχη. Ενώ ήταν γεμάτοι κατανόηση, οι Βρεττανοί φίλοι μου δεν μπορούσαν να καταλάβουν το μάτι του κυκλώνα μέσα στο οποίο βρισκόταν η Ελλάδα.
Αν όχι κυκλώνας, ένας παγωμένος βόρειο-ανατολικός άνεμος έχει ήδη καταφθάσει στις Βρετανικές ακτές. Φέτος, εγώ και η φίλη μου ανησυχούμε μαζί. Η κάθε μία για τους δικούς της λόγους.
27.06.16
Οι σκληροί τόνοι των πολιτικών του Brexit έχουν πέσει, σχεδόν αναιρώντας μερικές από τις αρχικές ακραίες θέσεις. Είναι σαν να ζητάνε απλή διάσταση αντί για διαζύγιο. Κι ενώ αναιρούνται υποσχέσεις, ο θυμός μεγαλώνει, χωρίς όμως να κατευθύνεται προς τους υπεύθυνους πολιτικούς. Σημαδεύει τους Ευρωπαίους πολίτες της χώρας.
Εντωμεταξύ, ο αρχηγός των Εργατικών λαμβάνει μία-μία τις παραιτήσεις των βουλευτών του, οι οποίοι με τη σειρά τους, του ζητάνε να παραιτηθεί.
Η φίλη μου, οπαδός των εργατικών, κοιτάζει συνεχώς το κινητό της, ελπίζοντας ότι θα δει ανακοίνωση παραίτησης του Corbyn. Τίποτα όμως, εκείνος ανασχηματίζει τις άδειες καρέκλες και αρνείται να φύγει. Το πλοίο βουλιάζει δηλαδή, και ο καπετάνιος έχει κλειστεί στην καμπίνα του.
28.06.16
Ο Cameron τρώει κατσάδα από τους Ευρωπαίους, ο Farage γιουχάρεται, ο Boris ξερογλείφεται στην ιδέα της πρωθυπουργίας και ο Corbyn δε φεύγει ούτε κι αν του ρίξεις αλάτι.
Τώρα, η φίλη μου καταλαβαίνει την έννοια ‘Αρμαγεδδών σε αργή κίνηση’.
Τώρα, την κατανόηση την δείχνω εγώ, λόγω εμπειρίας.
Γιατί είμαι Ελληνίδα, και ξέρω από δημοψηφίσματα, Ευρωπαϊκά κατσαδιάσματα και οικονομικούς Αρμαγεδδώνες.
