Της Βλασίας Μιχαηλίδου - Τριπολιτάκη
Φιλολόγου, Ιστορικού M.Sc.
Αφού η αριστερή προοδευτική πολιτική δεν πέτυχε κανένα στόχο, δεν εκπλήρωσε καμία υπόσχεση, δεν πήγε κανένα ζωτικό θέμα αυτής της παραπαίουσας οικονομίας και κοινωνίας ένα βήμα μπροστά, κατέφυγε και πάλι στην πρόσφορη πρακτική του σκανδαλισμού του χριστεπώνυμου πλήθους. Στο στόχαστρο για άλλη μία φορά Εκκλησία και Παράδοση, για να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη και παράλληλα να προβληθεί το προσωπείο του αριστερού προοδευτισμού. Αυτού που δεν κατάφερε να υπερασπιστεί μισθούς, συντάξεις, επιδόματα ευπαθών ομάδων, που αδυνατεί να συγκρατήσει την κατάρρευση των κοινωνικών δομών, αλλά υπόσχεται να μας απαλλάξει από τον συντηρητισμό, να υπερασπιστεί ατομικές ελευθερίες, καταργώντας από τα σχολεία πρωινή προσευχή και παρελάσεις.
Φαίνεται, άλλωστε, πως η πρωτοπορία που ευαγγελίζεται η Αριστερά, επιτυγχάνεται αποτελεσματικότερα με την υποβάθμιση του πνευματικού επιπέδου του λαού, προκειμένου η χειραγώγηση της μάζας να είναι ολοκληρωτική. Η αριστεία καταπολεμείται, οι αξιολογήσεις είναι φευκτές, η εκπαίδευση αποδομείται. Ως πιστοί εντολοδόχοι ξένων συμφερόντων και πρόθυμοι υπερασπιστές της παγκοσμιοποίησης μάχονται κάθε στοιχείο που ενισχύει την εθνική μας ταυτότητα.
Η βίαιη κατάληψη της εξουσίας κι η εσκεμμένη διατήρηση κλίματος αβεβαιότητας αποκάλυψαν πως η κυβέρνηση της Αριστεράς δεν στερείται οράματος. Υπάρχει και όραμα και σκοπός, κι είναι ξεκάθαρα αντεθνικοί! Το Δημόσιο υπολειτουργεί σε όλους τους τομείς (νοσοκομεία, εφορία, κοινωνικές υπηρεσίες), ο ιδιωτικός τομέας έχει γονατίσει από τις ταφόπλακες των αλλεπάλληλων φόρων. Η εθνική μας αξιοπρέπεια κυκλοφορεί ρακένδυτη στις αίθουσες του Εurogroup, στους προσφυγικούς καταυλισμούς, στον παραβιασμένο εναέριο χώρο, στις ουρές των συσσιτίων, στους διαδρόμους των νοσοκομείων. Ακούει τη φωνή αγωνίας των ασθενών που ψάχνουν γιατρούς και νοσηλευτές, την κραυγή απόγνωσης των απολυμένων, την εκκωφαντική σιωπή των αυτοκτονούντων, τον θρήνο των μανάδων που αποχαιρετούν τα παιδιά τους, την αγανάκτηση των εξαπατημένων.
Δεν υπάρχει τίποτα το προοδευτικό στην καταπολέμηση της διαφθοράς … των άλλων, ενώ ψηφίζονται ρυθμίσεις που απαλλάσσουν τους ημετέρους από ποινές (όπως ο νέος νόμος που επιτρέπει σε υπουργούς και βουλευτές τη συμμετοχή σε offshore εταιρείες). Δεν υπάρχει τίποτα το ανανεωτικό σε μία ανελαστική αγορά εργασίας, που στραγγαλίζει την επιχειρηματικότητα. Δεν υπάρχει ίχνος αριστερής πολιτικής στις 60.000 διαταγές πληρωμής, που οσονούπω θα εξελιχθούν σε κατασχέσεις μετά τη λήξη της αποχής των συμβολαιογράφων. Μέχρι και τα πρόβατα θα «βγουν στο σφυρί»! Η αποκαθήλωση του αριστερού προοδευτισμού αποκάλυψε εναργώς πως διάγουμε την πιο αντιδημοκρατική και ολοκληρωτικού χαρακτήρα πολιτική ζωή.
Η Ορθοδοξία μας δεν κινδυνεύει από κανένα «προοδευτικό» υπουργό, αλλά από την αδιαφορία του καθενός μας. Η έκλυση ηθών που επικρατεί στις μέρες μας αφορά την προσωπική μας στάση απέναντι σε παραδοσιακές αξίες. Το παιδί δε θα μάθει την προσευχή στο σχολείο, από το σπίτι και τους γονείς του τη μαθαίνει. Όταν το νήπιο αρχίσει να μιλάει, ενθαρρύνεται η επικοινωνία τόσο προς τους οικείους, όσο και προς τον Δημιουργό μας. Πόσοι δεν είναι οι μαθητές, που κατά τη διάρκεια της «υποχρεωτικής» προσευχής, εκείνοι κάθονται στις τάξεις τους σαχλαμαρίζοντας, μέχρι να έρθουν οι συμμαθητές τους; Η χαλάρωση είναι το όχημα της ασυδοσίας, ενώ η εγρήγορση, που επιφέρουν τα χτυπήματα του αντιπάλου, μας αναδιπλώνει σε θέση άμυνας κι υπεράσπισης ιδανικών, που συνιστούν σταθερές αξίες στη ζωή μας.
‘Όσο για τον «Παιδαγωγικό Κώδικα Δημοκρατικού Ανθρωπισμού», που επεξεργάζεται το υπουργείο Αποπαιδείας, οι πρώτες σχετικές εξαγγελίες προκαλούν γέλωτα μετά δακρύων. Διότι, όταν προτείνεις ένα «συμβόλαιο τιμής», θα πρέπει να γνωρίζεις πολύ καλά τι σημαίνει συμβόλαιο και τι σημαίνει τιμή. Κι επειδή τα ψέματα κι η υποκρισία δεν συνιστούν έντιμη συμπεριφορά, καλό θα ήταν να μη γίνεται χρήση όρων, που ούτε κατά διάνοια δεν μπορούν να προσεγγίσουν. Ενώ η φράση «παρά φύσιν» διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών, συνιστά μία οικεία τακτική και δικαιούνται να φέρουν άποψη!
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως σ΄ αυτή τη συντονισμένη προσπάθεια αλλοίωσης της εθνικής μας ταυτότητας, τα βήματα που μπορεί κανείς να καταμετρήσει δεν είναι προόδου, αλλά καταποντισμού. Αλλά ο Θεός που πάντα προστάτευε τη χώρα μας, δε θα επιτρέψει στους ανόσιους εθνοκάπηλους να επιφέρουν την καταστροφή. Στο Αναγνωστικό της ΣΤ’ Δημοτικού του 1955, όταν τα σχολικά βιβλία είχαν ουσία, δίδασκαν τον σεβασμό, την τιμή, την αρετή και δεν είχαν καταντήσει σαν τα σημερινά κουρελουργήματα, διαβάζουμε για την ευλογημένη πορεία του έθνους μας «Πολλὲς φορὲς συλλογίζομαι καλὰ – καλὰ ὅσα τεράστια ἡ θεία παντοδυναμία Του κάνει γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ λαοῦ τῆς Ἑλλάδος. […] ΕΓΩ, λέει, ἀδύνατε καὶ ἐγκαταλελειμμένε λαέ Μου, Ἐγὼ θὰ εἶμαι μαζί σου, Ἐγὼ θὰ ἁπλώσω τὸ χέρι Μου καὶ μὲ τὴν δύναμή Μου ἐγὼ θὰ χτυπήσω τοὺς ἐχθρούς σου, Ἐγὼ θὰ σὲ δυναμώσω ἐναντίον τους. Αὐτὰ εἶπε καὶ αὐτὰ ἐνεργεῖ ὁ Θεὸς ὁλοένα γιὰ τὴν Ἑλλάδα.» Σπυρίδ. Τρικούπης, Λόγοι αὐτοσχέδιοι.
