Τον Μάρτη του 1936 σε ένα πανέμορφο χωριό του Κάτω Μυλοποτάμου – Αλόϊδες- στο οποίο ζούσαν και ζουν φιλήσυχοι, εργατικοί και υπερήφανοι κάτοικοι γεννήθηκε η ΜΑΡΙΚΑ ΜΑΡΑΘΙΑΝΟΥ του Γεωργίου και της Σοφίας.
Οι παλιοί λένε ότι την ώρα της γέννησης της στον ξάστερο Αλοϊδιανό ουρανό «φάνηκε η μορφή των ΤΡΙΩΝ ΜΟΙΡΩΝ – Ναι, οι θεότητες της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας: Η πρώτη η «ΚΛΩΘΩ» είναι αυτή που γνέθει το νήμα της ζωής. Έκρινε ότι έπρεπε να είναι διαφορετική και έγινε. Η δεύτερη Μοίρα η «ΛΑΧΕΣΙΣ» είχε την ευθύνη τι θα της συμβεί και η Τρίτη η «ΑΤΡΟΠΟΣ» συμβόλιζε το ΜΕΛΛΟΝ.
Όμως οι Μοίρες όταν η Μαρίκα ήταν μόλις 4 ετών της παίρνουν τον πατέρα. Ήταν το 1940. Όόμως οι άλλες δύο μοίρες – Λάχεσις και Άτροπος – της κάνουν ένα πολύ ωραίο δώρο στην τρυφερή ηλικία των 14 ετών. Στέλνουν στο διάβα της τον ευγενικό, τον στοργικό, τον εργατικό και με τεράστιο ανοικτό μυαλό Γιάννη Καλοκύρη. Παντρεύονται.
ΣΤΑ 15 ΜΑΝΑ
Μόλις στα 15 της χρόνια η Μαρίκα γίνεται Μάνα. Φέρνει στη ζωή ένα υγιέστατο αγόρι το Γιώργο. Στα 18 της δεύτερο υγιέστατο αγόρι τον Σοφοκλή.
Τα εργατικά και ευγενικά παιδιά της φέρνουνε δυο κόρες την Άννα και την Τούλα. Παντρεύονται και την αξιώνουν οι καλές «ΜΟΙΡΕΣ» και γίνεται γιαγιά. Αποκτούν τέσσερα εγγόνια και τρία δισέγγονα.
Γιώργος, & Σοφοκλής με τις Άννα και Τούλα.
Ανάμεσά τους ο οκογενειακός φίλος Γ. Αντωνακάκης
ΠΡΩΤΟΠΟΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ
Η Μαρίκα ζει μέσα στην αγάπη. Σύζυγος, παιδιά, νύφες την λατρεύουν. Το ίδιο και αυτή. Λατρεύει το περιβάλλον και είναι φανατική οικολόγος, φυτεύει κάθε λογής δέντρα και συνέχεια όπου δει φυτό το περιποιείται με μοναδική μαεστρία.
ΕΜΑΘΕ ΝΑ ΟΔΗΓΕΙ
Με πείσμα, θάρρος απίστευτο, επιμονή και μαεστρία γίνεται ΑΞΙΑ ΟΔΗΓΟΣ. Η ψυχή της, το μυαλό της, τα χέρια της έχουν ατελείωτη δύναμη. Ο σύζυγός της Γιάννης συνεχώς δίπλα της. Μαζί φροντίζουν το ελαιουργείο, φυτεύουν μουρέλα και μαθαίνει να οδηγεί τα δυο φορτηγά τους και το τρακτέρ!!!
ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ
Η πρωτοπόρος Μαρία – πάντα με τον αγαπημένο της σύζυγο Γιάννη – αξιοποιεί το ταλέντο της οδήγησης που της έδωσαν οι Μοίρες, πάντα με μακρύ φουστάνι, με μαντήλι με χέρια σαν τανάλιες κάνει ότι θέλει το βαρύ τιμόνι των οχημάτων ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΥΘΟΣ!! Η φήμη της ξεφεύγει από την Κρήτη, όλοι μιλούν για την «Κρητικιά Νταλικέρισσα». Στο καράβι με μια ματιά στον καθρέπτη «παρκάρει» και όλοι οι άνδρες οδηγοί την υποδέχονται με ΚΑΤΑΞΙΩΣΗ.=
Όταν φόρτωνε στύλους της ΔΕΗ και «αλώνισε» την Κρήτη, άνετα, με ασφάλεια και σιγουριά είχε λύσεις σε ότι πρόβλημα προέκυπτε. Η Μαρίκα «έγραψε ιστορία οδήγησης» στον Ταυρωνίτη. Απέδειξε ότι οι Μοίρες της έδωσαν απλόχερα και ΕΥΦΕΙΪΑ. Το φορτηγό της είχε «ψηλούς στύλους», δεν περνούσαν από τη γέφυρα. Δυστυχώς κάποιοι «μισογύνηδες» «έτριβαν τα χέρια» για το ότι η Μαρίκα η Νταλικέρισσα θα ….. τα παρατούσε «κούνια που τους κούναγε». Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα βρήκε λύση. Σταματά κάνει όπισθεν με το φορτηγό, ξεφουσκώνει τα λάστιχα και «μαλακά – μαλακά» ξεπερνά το εμπόδιο της γέφυρας!!
Κατάπιαν «τη γλώσσα τους». Εκεί της έδωσαν ή μάλλον την βάφτισαν «η βασίλισσα της ασφάλτου». Ακόμα συζητιέται το απίστευτο αυτό περιστατικό.
Η Μαρίκα βγήκε από την Κρήτη. Έγινε φήμη. Οδηγούσε με σιγουριά τηρώντας τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας στην Εθνική οδό, κάνοντας τον «ανδροκρατούμενο χώρο» της νταλίκας να «υποκλείνεται»!!
ΞΕΣΗΚΩΘΗΚΑΝ ΤΑ ΜΙΝΤΙΑ
Η φήμη της «Βασίλισσας της Ασφάλτου» Μαρίκας από τις Αλόϊδες δεν άφησε ασυγκίνητα, τα Μ.Μ.Ε. την ψάχνουν, θέλουν συνέντευξη. Αυτή αρνείται. Όμως το 1988 λέει ναι στο δημοσιογράφο Μάκη Τσιλιμιδό και το φωτογράφο Χ. Παπαδημητρόπουλο.
Όλοι εμείς οι οποίοι σήμερα είμαστε εδώ για να τιμήσουμε τη Μνήμη της Κυρά – Μαρίκας της Νταλικέρισσας «ας κλείσουμε τα μάτια και ας δούμε τη μορφή της» αλλά να τη δούμε να οδηγεί με τόλμη στην άσφαλτο. Αιωνία η μνήμη της
