1.Συνύπαρξης
Να μοιράζεστε χρόνο μαζί. Ένας κύκλος από κόκκινες παπαρούνες σ’ έναν ανοιξιάτικο αγρό. Αγγίζουν η μια την άλλη με το φύσημα του αέρα.
Είναι φυσική ανάγκη των ανθρώπων να συναντώνται για να μοιραστούν, να μιλήσουν, να φάνε, να ανταλλάξουν πληροφορίες-νέα, να περάσουν την ώρα μαζί. Οι αγορές και οι πλατείες εξυπηρετούσαν κάποτε την ανάγκη αυτή. Σήμερα, υπάρχουν και τα εμπορικά κέντρα.
Το σύγχρονο σπίτι, εκτός από την κουζίνα, διαθέτει το καθιστικό και το σαλόνι που προορίζονται για την οικογένεια και τους φίλους, για συντροφιά και θαλπωρή. Καθιστικό από καθιστικό διαφέρει, αλλά κοινά χαρακτηριστικά δεν παύουν να υπάρχουν.
Πάντα έχουμε ένα άνετο μέρος, συνήθως με καναπέ και καρέκλες, τηλεόραση-βίντεο και στερεοφωνικό, τραπέζι και ράφια που τοποθετούνται διακοσμητικά. Το τηλέφωνο βρίσκεται στο διπλανό δωμάτιο, σε πολλές περιπτώσεις όμως έχει αρκετά μακρύ καλώδιο για να φτάνει στο καθιστικό. Το δωμάτιο αυτό αντικατοπτρίζει συνήθως την κατάσταση της οικογένειας και τον τρόπο ζωής της.
Οι ρυθμοί της ζωής επιταχύνονται και εντατικοποιούνται. Οι άνθρωποι αναζητούν στο σπίτι περιοχές χαλάρωσης, ψυχαγωγίας και απόδρασης. Επιπλέον, η κατάπτωση εξαιτίας της υπερεργασίας, της έλλειψης εσωτερικής γαλήνης και ολοκλήρωσης, καθώς η απλή πλήξη ωθούν στην αναζήτηση τόνωσης.
Μετά την εργασία ή τα Σαββατοκύριακα προσπαθούν να ισορροπήσουν σωματικά και ψυχικά. Το συνηθισμένο καθιστικό εξυπηρετεί συνήθως τις ανάγκες αυτές.
Στο σπίτι πολλές φορές η τηλεόραση είναι το μέσο για τόνωση ή όπως την αποκαλώ εγώ – «το κουτί εκτόνωσης». Στα περισσότερα σύγχρονα σπίτια αποτελεί το σημείο αναφοράς. Παρά τις θετικές πλευρές της, κατά το μάλλον ή ήττον, ληστεύει ενέργεια και χρόνο. Έπειτα από μελέτες, αποδείχτηκε ότι το ενεργειακό επίπεδο των ανθρώπων χαμηλώνει όταν παρακολουθούν τηλεόραση κι ότι οι παλμοί των σχέσεων και της επικοινωνίας πέφτουν.
Οι εντυπώσεις που προσφέρει είναι, σε πολλές περιπτώσεις, αφύσικες. Δίνει παραμορφωμένη ή φανταστική και συχνά αποπροσανατολιστική εικόνα του κόσμου, η οποία ενσωματώνεται στο υποσυνείδητό μας ρυθμίζοντας και ενισχύοντας συγκινησιακά και περιοριστικά μοντέλα συμπεριφοράς και πεποιθήσεων.
Όσοι προσπαθούν να ευθυγραμμίσουν τους εαυτούς τους με τον εσωτερικό τους κόσμο και την αληθινή δύναμη αποφεύγουν την τηλεόραση προκειμένου να διατηρήσουν το νου τους συγκεντρωμένο και καθαρό από ψεύτικες εντυπώσεις και εικόνες.
Η τηλεόραση δίνει την ψευδαίσθηση ότι «ζούμε», με αποτέλεσμα η ψυχή να μένει ανικανοποίητη. Όταν βλέπουμε τηλεόραση, το αρμονικό σύστημα παράγει ουσίες που δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα που βιώνει το σώμα. Οι ουσίες αυτές δεν απορροφώνται, αλλά μεταμορφώνονται σε σωματικές τοξίνες που οδηγούν σε μεγαλύτερη απογοήτευση.
Πέρα απ’ αυτά, η τηλεόραση είναι πομπός και δέκτης. Κάθε φορά που την ανοίγουμε, επιτρέπουμε σε κάθε είδους ενέργεια να εισβάλλει στο χώρο μας. Ακόμα και κλειστή, επειδή συνδέεται με κεραίες, οι ενέργειες αυτές συνυπάρχουν με τις ενέργειες για την εκπομπή προγραμμάτων. Γι’ αυτό, ας αποφεύγεται η τοποθέτησή της στα παιδικά δωμάτια, στα δωμάτια ύπνου και ξεκούρασης.
2.Συμβίωσης
Μόνοι, εσύ κι εγώ.
Σύντροφος σημαίνει κοινή ζωή. Δύο άνθρωποι μένουν μαζί για να πλουτίσουν ο ένας τον άλλο και να αλληλοϋπερασπίζονται στη ζωή. Είναι δύο ταξιδιώτες στο χρόνο, που περπατούν στο ίδιο μονοπάτι, μοιράζονται το ψωμί και κάθε τι. Κάθε στιγμή με το σύντροφό μας είναι δώρο. Η συμβίωση δεν έχει σχέση με την ιδιοκτησία αλλά με γνώση και σεβασμό των ορίων της ελευθερίας του καθενός.
Με τη σχέση ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας. Όταν δύο άνθρωποι αφιερώνονται ο ένας στον άλλο, γεννιέται ένας ιερός χώρος με ξεχωριστή δημιουργικότητα. Όταν είναι σαφείς για το σκοπό της ζωής τους και τα «εσωτερικά τους» θεμέλια, τότε η ενέργεια αυτή διοχετεύεται θετικά, με ασήμαντες διαρροές. Όσοι διαθέτουν αυτογνωσία, δεν εξαρτώνται από το σύντροφό τους για εσωτερική ολοκλήρωση.
Σε πολλές περιπτώσεις, εξαιτίας των πεποιθήσεων και των αναστολών μας, προσκολλούμαστε σε πράγματα που διαταράσσουν τη σχέση αντί να εστιάζουμε τη φροντίδα μας στη δημιουργικότητά της. όσο περισσότερο τον πλησιάζουμε τόσο περισσότερο ανοιγόμαστε.
Αυτό δεν πρέπει να παρεξηγηθεί ως αδυναμία δεδομένου ότι η εξωστρέφεια ενεργοποιεί στοιχεία που μας φέρνουν πιο κοντά στην προσωπική μας εξέλιξη. Υπάρχουν βέβαια πιθανότητες να πληγώσουμε τον εαυτό μας και να στενοχωρηθούμε από σκέψεις που θα κάνουμε για το σύντροφό μας.
Αν δεν επιδιώξουμε την ενδοσκόπηση και την προσωπική πρόοδο, η σχέση θα οδηγηθεί στην αποσύνθεση και στη στασιμότητα, πράγματα που περιορίζουν τη δημιουργικότητά της. μαθαίνοντας να εξομαλύνουμε τις διαφωνίες και να εναρμονίζουμε τη σωματική και ψυχική μας ενέργεια, βοηθούμε τη σχέση μας. Εύλογα λοιπόν η σχέση χρειάζεται χρόνο και ιδιαίτερο χώρο για να αποσυρθεί και να ανασυντάξει τις δυνάμεις της.
Στην πυραμίδα της οικογένειας, η σχέση με το σύντροφο έχει την πρώτη θέση γιατί είναι το κεντρικό σημείο, το θεμέλιο πάνω στο οποίο βασίζεται η οικογένεια. Όταν η πορεία της σχέσης δεν είναι ομαλή, αυτό ανακλάται και σε άλλους τομείς της οικογενειακής ζωής.
Ωστόσο, η ταχύτητα και οι καθημερινές ανάγκες της ζωής παραγκωνίζουν τα ζητήματα αυτά. Άλλες φορές, τα οικονομικά και οι καθημερινές ευθύνες κουράζουν και αποθαρρύνουν το ζευγάρι, δημιουργώντας ένταση ακόμα και στις σταθερότερες και πιο δημιουργικές σχέσεις. Είναι σημαντικό να διατηρείται η ισορροπία ανάμεσα στο κυνήγι των υλικών αγαθών και στην πραγματική ποιότητα ζωής.
Το ζευγάρι πρέπει να έχει το δικό του ιδιαίτερο χώρο μέσα στο σπίτι. Εκεί θα ασχολούνται με τις διαφορές τους, θα επικοινωνούν, θα ακούν μουσική, θα διαβάζουν ο ένας τον άλλο, θα μοιράζονται, θα κάνουν έρωτα, μασάζ, θα συγχρονίζουν τους ρυθμούς τους και θα χαλαρώνουν μαζί, μακριά απ’ όλους.
Θα είναι χώρος αλχημείας και ενεργειών που θα τους ενδυναμώνουν, θα τονώνουν το δεσμό τους και θα επαναβρίσκουν τη βασική τους συχνότητα. Η δημιουργία ενός χώρου συνεπάγεται τη χρήση του. Σημαίνει ότι ο χρόνος πρέπει να υπάρχει για την πολύτιμη και αναγκαία αυτή επικοινωνία όσο πιεστική κι αν είναι η καθημερινότητα.
- Ερωτικής πράξης
Κι εκείνη του είπε: «Πιες από τα δροσερά, μελωμένα νερά του ωκεανού μου. άσε τη μανιασμένη φλόγα που σε καίει να λιώσει ανάμεσα στους ιερούς μηρούς μου. χόρεψε μαζί μου τον ιερό χορό του παντοδύναμου φιδιού. Άσε τη δύναμή σου να θεριέψει και να πλημμυρίσει τα κύτταρά μας με χρυσαφένιο φως».
Το ξύπνημα, η μεταμόρφωση και η καθοδήγηση της σεξουαλικής ενέργειας που βρίσκεται μέσα στο σώμα είναι χαρακτηριστικό της συνειδητοποιημένης και ικανοποιητικής ερωτικής πράξης.
Είναι η φυσική ένωση και η ανταλλαγή δημιουργικής ενέργειας μεταξύ δύο ελεύθερων ατόμων, με σκοπό τη χαρά, τη θεραπεία, την εναρμόνιση, την ενδυνάμωση και την επέκταση της συνείδησης και φυσικά την αναπαραγωγή.
Όλα αυτά είναι δυνατά επειδή η σεξουαλική ενέργεια είναι ακατέργαστη και πολύ ισχυρή. Δεν μπορούμε να την μπλοκάρουμε – απλώς και μόνο να τη μετασχηματίσουμε και να την κατευθύνουμε. Η καταπίεσή της μπορεί να οδηγήσει σε ψυχικές και σωματικές διαταραχές.
Η αξία της αποκαλύπτει όταν μαθαίνουμε να τη χαληναγωγούμε και να της επιβαλλόμαστε. Η σεξουαλική ενέργεια δε μας φέρνει μόνο υγεία και ζωτικότητα, αλλά αναπτύσσει επίσης τη συνείδησή μας και την ικανότητά μας να αγαπάμε και να δίνουμε.
Στην ερωτική πράξη, οι σύντροφοι μοιράζονται κάτι το δημιουργικό. Είναι η συνάντηση δύο ελεύθερων ατόμων. Ο πόθος είναι μια καλόδεχτη παρόρμηση, αλλά γενικώς αποτελεί ένα σημείο εκκίνησης, το οποίο εμπεριέχει δύο στοιχεία. Το ένα είναι η σταθερή και ικανοποιητική σχέση επικοινωνίας μεταξύ των δύο συντρόφων, η οποία διέπεται από εμπιστοσύνη. Το δεύτερο είναι η καλή σχέση με το σώμα μας.
Αυτή είναι μια πολύ σημαντική πλευρά δεδομένου ότι δεν κάνουμε απλώς έρωτα με ένα συγκεκριμένο άτομο αλλά και με την άπειρη δημιουργική δύναμη που βρίσκεται μέσα του. Μια γυναίκα αντιπροσωπεύει όλες τις γυναίκες. Ένας άντρας αντιπροσωπεύει όλους τους άντρες.
Αν αυτό το κατανοήσουμε σε βάθος, τότε δημιουργείτε αβίαστα μια νέα βάση συνέχειας και δέσμευσης. Κατά τις σχέσεις αυτές, σχηματίζεται γύρω από τους δύο συντρόφους ένας ιερός προστατευτικός δακτύλιος.
Μια πνευματική μου δασκάλα, όταν αναφερόταν στην ερωτική πράξη, συνήθιζε να λέει: «Όταν ένας άντρας μπαίνει μέσα σε μια γυναίκα, ας το κάνει σαν να μπαίνει σε ναό». Η έλλειψη σεξουαλικής ικανοποίησης οφείλεται, σε πολλές περιπτώσεις, στο μυωπικό βλέμμα με το οποίο κοιτάζουμε τον εαυτό μας και τους άλλους.
Η ερωτική πράξη συνεπάγεται την ένωση δύο ενεργειών: την ανοδική, δυναμική, φλογερή, επιθετική παρόρμηση της αντρικής ενέργειας και την κυκλωτική, απορροφητική, παθητική, υγρή, δροσερή και επεκτατική ενέργεια της γυναίκας. Κατά την πράξη, αυτές οι ενέργειες πρέπει να αναμειχθούν και να διαχωριστούν, σε μια συνεχή ανταλλαγή μεταξύ του άντρα και της γυναίκας.
Αυτό σημαίνει ότι ο κάθε σύντροφος πρέπει να δημιουργήσει και να βιώσει και τους δύο πόλους, ώστε να μετασχηματιστεί η σεξουαλική ενέργεια. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που υπάρχουν τόσο πολλές ερωτικές στάσεις στο βιβλίο της Καμασούτρα. Η κυριαρχία της μιας ενέργειας πάνω στην άλλη ή η μακρά παραμονή στον έναν πόλο ή στην ίδια θέση περιορίζει τη δυναμική ανταλλαγή.
Στην τέχνη του έρωτα, η σεξουαλική ενέργεια αναπτύσσεται και καθοδηγείται σε ολόκληρο το σώμα, ενεργοποιώντας τα όργανα και τους αδένες του. Απαιτεί κάποια γνώση του σώματος, οραματισμό, συνειδητή χρήση της αναπνοής και επιδέξια καθοδήγηση της σεξουαλικής ενέργειας. Όπως όλες οι τέχνες, έτσι και αυτή είναι συνδυασμός γνώσης και διαίσθησης, αυθορμητισμού και ελέγχου.
Για τους άντρες που δίνουν τη ζωτική τους ουσία χωρίς να επιβαρύνουν την υγεία τους, υπάρχουν μερικές συμβουλές σχετικά με τη συχνότητα με την οποία μπορεί να γίνεται αυτό: για δυνατούς και υγιείς άντρες κάτω των τριάντα ετών, μία φορά την ημέρα.
Για τους κάτω των σαράντα, κάθε τρεις μέρες. Για τους κάτω των πενήντα, κάθε πέντε μέρες. Για τους κάτω των εξήντα, κάθε δέκα μέρες. Για τους κάτω των εβδομήντα, μία φορά το μήνα. Για όσους είναι πάνω από ογδόντα, καθόλου.
Αν και οι γυναίκες δεν χάνουν τόσο πολλή ενέργεια με τον οργασμό τους, αυτή η ενέργεια μπορεί, παρ’ όλα αυτά, να διοχετευτεί αντί να απελευθερωθεί. Η ανατομία της γυναίκας τη βοηθάει να έχει επανειλημμένους οργασμούς πολύ ευκολότερα από τον άντρα, αμέσως μόλις αυξηθεί η σεξουαλική της ενέργεια.
Σύμφωνα με τις παλιές παραδόσεις σχετικά με την ερωτική πράξη, η γυναίκα είναι αυτή που παίρνει την πρωτοβουλία ή καθοδηγεί τις σεξουαλικές ενέργειες κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης, ώστε να μετασχηματιστούν.
Αυτό βέβαια συνεπάγεται μιαν αλλαγή στον τρόπο που βλέπουμε την ερωτική πράξη. Η βαθύτερη σχέση μεταξύ των συντρόφων και η συνειδητή ανταλλαγή και διανομή της ενέργειας αποκτάει μεγαλύτερη σημασία. Ο στόχος δεν είναι ο επικεντρωμένος οργασμός ούτε ο ταυτόχρονος. Στην πραγματικότητα, αυτό που παίζει τον πιο σημαντικό και δημιουργικό ρόλο είναι η απουσία στόχου.
Η κατάσταση ελευθερίας είναι αυτή που κάνει δυνατή μια βαθιά και ικανοποιητική αισθησιακή εμπειρία. Δεν υπάρχει αρχή και τέλος. Κάθε άγγιγμα, κάθε χάδι, κάθε φιλί, κάθε ανάσα, κάθε αντάμωμα των ματιών, κάθε κίνηση, κάθε παύση και κάθε οργασμός είναι μέρος ενός μεγαλύτερου συνόλου.
Η ερωτική πράξη μεταξύ δύο προσώπων μπορεί να πάρει μέρες, μήνες ή χρόνια. Η καθημερινή ζωή μπορεί να είναι το ενδιάμεσο διάλειμμα ή η ίδια η ερωτική πράξη. Αλήθεια, ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο να οσφραινόμαστε ένα τριαντάφυλλο, αφήνοντας το άρωμά του να γεμίσει και να φορτίσει την ύπαρξή μας, και στο να μοιραζόμαστε μια στιγμή στην αγκαλιά του συντρόφου μας;
3.Τρόπων επικοινωνίας
Αφουγκραστείτε τον απαλό ψίθυρο πίσω από τις κραυγές και τα γέλια. Πίσω από τις κοφτές κουβέντες, τις φλυαρίες και τα σιωπηρά βλέμματα – μια ανάγκη αγάπης. Ανοίξτε την ευήκοη καρδιά σας. Απλώστε το χέρι και φτιάξτε μια θεραπευτική γέφυρα. Ποιος μπορεί να κρίνει τον άλλον; Ποιος είναι αυτός που νομίζει ότι ξέρει καλύτερα από τους άλλους;
Εκτός από την απληστία και την άγνοια, μια από τις κύριες πηγές δυσαρμονίας στον κόσμο είναι η ανικανότητά μας να επικοινωνήσουμε. Οι χωρισμοί και οι διαφωνίες μεταξύ συζύγων, φίλων, οικογενειών, επαγγελματικών συντρόφων, ακόμα και οι διαφωνίες μεταξύ κρατών έχουν μεγάλη σχέση με το ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι επικοινωνιακώς ανάπηροι.
Καταναλώνεται πολλή ενέργεια στους αποκαλούμενους διαλόγους μας προκειμένου να «κατατροπώσουμε τους άλλους», να προστατεύσουμε τις δικές μας απόψεις ή να επιβάλουμε τις θέσεις μας. Μεγάλο μέρος αυτού που αποκαλούμε «επικοινωνία» είναι ένα πλαίσιο συμπεριφοράς και λόγων που έχουμε μάθει, με σκοπό να αποκτούμε αυτό που θέλουμε. Ασκούμε συχνά κριτική σε άλλους ανθρώπους και στις θέσεις τους, βασιζόμενοι στις περιορισμένες πεποιθήσεις μας και στην πλήρη έλλειψη διορατικότητας.
Αυτό αποτελεί έδαφος πρόσφορο για κάθε είδους επιπλοκές, παρεξηγήσεις, αίσθημα του ανικανοποίητου, απομάκρυνση, σύγκρουση και διαφωνία. Πραγματικά, χάνουμε πολύ χρόνο της διαπροσωπικής μας ζωής κατά τον τρόπο αυτό, και καταλήγουμε να ξοδεύουμε τεράστια ποσά ενέργειας για να διορθώσουμε (αν είναι δυνατόν) τη ζημιά που έχει γίνει ή τον πόνο και την πικρία που νιώθουν οι άλλοι και εμείς οι ίδιοι.
Στην πραγματικότητα, επικοινωνία σημαίνει να ακούμε και να ανοίγουμε τις καρδιές μας. Σημαίνει να μοιραζόμαστε τις απόψεις μας με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σαφήνεια, ταπεινότητα, ειλικρίνεια και ευγένεια.
Να εμπιστευόμαστε την έμφυτη σοφία του άλλου και τον εαυτό μας – είτε έχουμε απέναντί μας ένα άτομο μέτριας μόρφωσης είτε το σύντροφό μας. Αν εμπιστευόμασταν περισσότερο τους άλλους, θα ήμασταν πιο ευγενικοί απέναντί τους και δεν θα προσπαθούσαμε να τους επιβληθούμε με τις πράξεις και τα λόγια μας.
Ο χρόνος μπορεί επίσης να είναι δημιουργικός, θεραπευτικός και ενωτικός παράγων. Σε πολλές περιπτώσεις, θέλουμε ο άλλος να καταλάβει και αποδεχτεί αμέσως αυτό που προσπαθούμε να του πούμε. Αν κάποιος εκφράζει την άποψή του με ειλικρίνεια, χωρίς να ασκεί κριτική ή να περιμένει κάτι από τον άλλο, και αφήσει να μεσολαβήσει ένα διάστημα ωρίμανσης, αυτό και μόνο είναι αρκετό μερικές φορές, ειδικά στις συναισθηματικές σχέσεις.
Πολλές φορές έχουμε την εντύπωση ότι εξαρτιόμαστε από τους άλλους κι ότι οι απόψεις τους θα μας επηρεάσουν. Στην πραγματικότητα, ο καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει πως αν είμαστε ξεκάθαροι με το τι θέλουμε και υπηρετούμε την εσωτερική μας αλήθεια, πάντα θα βρίσκουμε τον τρόπο. Αν ζούμε τη δική μας αλήθεια, θα αφήσουμε τους άλλους να βρουν τη δική τους.
Πολλές διαφωνίες δημιουργούνται επειδή οι άνθρωποι νιώθουν να απειλούνται και να περιορίζονται από τους άλλους ή επειδή είναι εσωτερικά αναποφάσιστοι. Αυτό δεν ισχύει πάντα, δεδομένου ότι οι άλλοι δεν μπορούν να μας επηρεάσουν παρά μόνον όσο θέλουμε μείς να τους αφήσουμε να το κάνουν. Δεν υπάρχουν θύματα παρά μόνον άνθρωποι που καθιστούν οι ίδιοι τον εαυτό τους θύμα.
Αποφύγετε να αναζητάτε λύσεις με ανθρώπους που κρυώνουν, πεινούν ή είναι κουρασμένοι. Αποφύγετε να εμπλακείτε σε συζήτηση μαζί τους προσωρινά. Συνήθως δεν είναι αρκετά δεκτικοί ή οξυδερκείς εκείνη τη στιγμή. Αποφύγετε επίσης να τρώτε και να φιλονικείτε ταυτοχρόνως.
Η τροφή θα μεταβληθεί σε δηλητήριο στο στομάχι σας, λόγω δυσαρμονικών τοξικών αντιδράσεων. Μάθετε να διακρίνετε πότε κάποιος είναι πράγματι ανοιχτός στην επικοινωνία και πότε είναι εγκλωβισμένος στο εγώ του (τη δεδομένη στιγμή). Όταν επικοινωνείτε, κοιτάζετε τους άλλους στα μάτια και μιλάτε με την καρδιά σας κι όχι με τη γλώσσα σας. Οι άνθρωποι τείνουν να είναι λιγότερο συναισθηματικοί τις πρωινές ώρες.
Πηγή: «Το σπίτι της αρμονίας»
Ματίνα Αγιωργίτη
εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ
