Και το σώμα πρέπει…
και τη γνώση…
και την πρόοδο…
και την ευημερία…
Για τα παιδιά μας,
για την ελπίδα μας,
για την ανάδειξή τους…
για την καταξίωσή τους.
‘Όμως, δες τα μάτια τους…
δες το γέλιο και το χαμόγελό τους…
δες τ΄ αναφιλητά και το κλάμα τους…
δες τα πρώτα τους βήματα…
Και πες μου …μίλησέ μου…
απάντησε στα ερωτήματά μου…
εξήγησέ μου… δείξε μου…
όλα τα γιατί …αυτής της προσήλωσή μας…
Τα παιδιά μας είναι και ψυχή !
ναι, δε την βλέπουμε, όμως…
τα μάτια τους τα λαμπερά το λένε…
τα χείλη τους τη ζωγραφίζουν…
Ναι, τα παιδιά μας είναι και ψυχή !
μια ζωγραφιά του Θεού κοντά μας,
ένα ανάλαφρο δροσερό αεράκι,
της θάλασσας μικρό βοτσαλάκι...
Ναι, τα παιδιά μας είναι και ψυχή !
όμορφο ζυμαράκι του ουρανού,
ένα μικρό αστεράκι με φως,
θυμίαμα ελπίδας και προσευχή !
Ναι, τα παιδιά μας είναι και ψυχή !
για να υμνούν και να δοξολογούν,
για να δίνουν Αγάπη Χριστού !
για να ελπίζουν να δουν το Φως του !
Χριστέ μου, Κύριε και Θεέ μου !
γίνε οδηγός μας και στήριγμα !
για παιδιά Σου ! και παιδιά μας !
για της ψυχής τους τη σωτηρία !
