Αλήθεια, γιατί τα νιάτα ωραιοποιούν και θεοποιούν το εξωτερικό σχήμα του ανθρώπου και πιότερο την ομορφιά…
Και γιατί περιφέρονται από καθρέπτη σε καθρέπτη… και φτιάχνονται και στολίζονται …και κοιτάζονται ξανά και ξανά…
Και θέλουν… ναι, να γοητεύονται από το αποτέλεσμα… και αφιερώνουν χρόνο και αγχώνονται και τρέχουν…
Και ζητούν την προβολή και την καταξίωσή τους μέσα από το φθαρτό… και επιμένουν…
Και ουσιαστικά ματαιοπονούν, γιατί οικοδομούν και προσωπικότητα και σχέσεις σε σαθρά θεμέλια…
Και δίνουν πρωτεύουσα θέση στο ορατό … και παραμελούν το πραγματικά αληθινό και ωραίο..
Αυτό είναι και η πλάνη της ομορφιάς… αυτό είναι το αποτέλεσμά της στους νέους… η ματαιότητα…
Αυτή είναι και η λησμονιά στο καλό και το ωραίο…
Ναι, η απομάκρυνση της αγάπης από την ομορφιά της ψυχής…
