Γράφει ο Νίκος Θεωδοράκης
Δημοσιογράφος
http://www.thrapsaniotis.gr
Τώρα μπορεί κάποιοι να γιορτάζουν την 25η Μαρτίου ως ημέρα επανάστασης για την απελευθέρωση από τους Τούρκους, αλλά μάλλον πρέπει να επανεξετάσουμε μερικά πράγματα σε σχέση με τέτοιους είδους εθνικές γιορτές. Ίσως θα είχε μια κάποια αξία εφόσον ήμασταν ένα έθνος ελεύθερο, αλλά μπορεί να ισχυριστεί κανείς κάτι τέτοιο;
Τα τελευταία χρόνια, τα χρόνια των μνημονίων δεν μας έχει απομείνει πια τίποτα καθώς και για τα πιο απλά πράγματα χρειαζόμαστε τη συγκατάθεση των δανειστών μας προκειμένου η κυβέρνηση με όποια μορφή αυτή κι αν είναι (και τις έχουμε δοκιμάσει όλες, αλλά χωρίς καμιά διαφορά επί της ουσίας) θα φέρει στη Βουλή και θα νομοθετήσει τις απαιτήσεις της.
Το γεγονός ότι μπορεί να μεσολαβήσει ένα παζάρι, μικρό ή μεγάλο με τους διαπραγματευτές της, δεν το καθιστά αυτομάτως ότι υπάρχει μια ανεξαρτησία, διότι είναι γνωστό ο δανειστής έχει υποχείριο τον δανειζόμενο. Από κει και πέρα ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι ελάχιστα πράγματα επί της ουσίας είναι σε θέση να κάνει.
Δείτε ας πούμε τον νόμο Κατσέλη. Στην προστατευτική ομπρέλα του έτρεξαν όσοι, χωρίς να φταίνε, οδηγήθηκαν στη βίαιη φτωχοποίηση… Και λέω χωρίς να φταίνε, διότι δεν σταμάτησαν να εργάζονται από τεμπελιά, αλλά από τις πολιτικές των μνημονίων που αύξησαν σε ασύλληπτα ύψη την ανεργία. Και δεν μιλάμε μόνο για την καταγραμμένη, διότι αυτή δεν είναι η καθαρή εικόνα του προβλήματος.
Ο καθένας γνωρίζει δίπλα του ανθρώπους που βιώνουν τέτοιες δύσκολες καταστάσεις… Αυτό δυστυχώς είναι μια κατάσταση τόσο υπαρκτή που ταλανίζει την ελληνική κοινωνία. Αυτό το τοίχος προστασίας προσπαθούν τώρα να κατεδαφίσουν. Σας κάνει εντύπωση; Εμένα καθόλου. Θέλουν να κάνουν ζούγκλα την κοινωνία. Και αδυνατούν να δουν πως και οι ίδιοι οι σχεδιαστές τέτοιων καταστάσεων δεν θα μπορούν σε λίγο να κυκλοφορήσουν πουθενά χωρίς τη συνοδεία προστασίας…
Το θέμα τέθηκε από τους δανειστές στις πρόσφατες συζητήσεις… Αμφιβάλει κανείς ότι έτσι θα γίνει; Το μόνο που είναι σε θέση να κάνουν οι κυβερνώντες, είναι να καθυστερήσουν χρονικά την εφαρμογή των απαιτήσεων. Δείτε τι μας έδωσε η ειδησεογραφία ως επιστέγασμα των όσων συζητούσαν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης με τους δανειστές μας κάτω από τον εύηχο τίτλο της δήθεν αξιολόγησης...
Το δίλημμα, «είτε απελευθερώνεται η πώληση όλων των “κόκκινων” δανείων στα funds, είτε θα βρεθείτε προ του κινδύνου του “κουρέματος” των καταθέσεων» έθεσαν ως τελεσίγραφο στην κυβέρνηση, οι δανειστές.
Ακυρώνουν λοιπόν στην πράξη τον «νόμο Κατσέλη», ζητώντας να επανεξεταστούν όλες οι περιπτώσεις των δανειοληπτών που έχουν ενταχθεί σε αυτόν και η προστασία να παρέχεται μόνο σε ελάχιστα στεγαστικά πρώτης κατοικίας υπό αυστηρότατα κριτήρια.
Η κ. Ντέλια Βελκουλέσκου, εκπρόσωπος του ΔΝΤ, ανέφερε χαρακτηριστικά στην ελληνική πλευρά «ή Κύπρος ή τίποτα», δηλαδή ή πωλούνται όλα ανεξαιρέτως τα «κόκκινα» δάνεια όπως έγινε στην Κύπρο, ή δεν πρόκειται να υπάρξει συμφωνία. Με την εκπρόσωπο του ΔΝΤ σχημάτισαν «μπλοκ» και οι άλλοι του κουαρτέτου, με την ΕΚΤ να επισημαίνει τον κίνδυνο bail in εάν οι τράπεζες δεν απαλλαγούν ταχύτατα από τα τοξικά δάνεια.
Θα αναγκαστούν να έρθουν στο φως τα κρυφά μέτρα ύψους 1,8 δισ. ευρώ που προτείνει το οικονομικό επιτελείο στην τρόικα προκειμένου να καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό, ενώ η Κομισιόν και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο απαιτούν όλα τα έσοδα του Ταμείου Δημόσιας Περιουσίας από τις αποκρατικοποιήσεις να κατευθύνονται στην αποπληρωμή του χρέος και όχι σε αναπτυξιακές δράσεις.
Έχοντας όλα αυτά υπόψη, γιορτάστε ελεύθερα την επανάσταση του 1821. Είναι πολύ βολικό να θυμάσαι μια ιστορία που δεν ωφελεί σε τίποτα και να αγνοείς τη σημερινή πραγματικότητα… Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να συμμετάσχω σε τέτοιους πανηγυρισμούς
