Μέσα στους πολλούς νεοφανείς και ενίοτε συγκεχυμένους ελληνικούς νεολογισμούς, μας προέκυψε εσχάτως και η περιβόητη βιώσιμη ή αειφόρος κινητικότητα για την οποία μάλιστα σφάζονται παλικάρια!
Δεν έχει εξαντληθεί βεβαίως το θέμα, απλώς στην παρούσα φάση, το προσπερνώ και θα ήθελα σήμερα να (ξανα)καταπιαστώ με την βιώσιμη... αθλητικότητα που δεν ξέρω εάν και κατά πόσον μπορεί να καταστεί αειφόρος!
Για να μη μένουν κενά στη... διήγηση, υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τον ορισμό που δόθηκε από τους αρμόδιους Υπουργούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από 13 χρόνια, ως βιώσιμη κινητικότητα θεωρείται το οικονομικά προσιτό, δίκαιο και αποδοτικό και σύστημα μεταφοράς το οποίο επιτρέπει τη βασική πρόσβαση και ανάπτυξη αναγκών των ατόμων, εταιρειών και κοινωνιών με τρόπο ασφαλή και με συνέπεια προς την υγεία των ανθρώπων και του οικοσυστήματος και συγχρόνως εξασφαλίζει ισότητα εντός και μεταξύ των διαδοχικών γενεών.
Εδώ ήρθαμε, που λένε και στο σινεμά: τι απ’ όλα αυτά είναι, αλλά κυρίως τι και πώς μπορεί να γίνει βιώσιμο και να ενθαρρύνει αντί να απογοητεύει την αθλητιώσα νεολαία του τόπου μας, που ενώ διαθέτει και ταλέντο και όρεξη και στόχους, μοιάζει βαλτωμένη μέσα στην αθλητική ακινησία!
Πριν από δέκα ημέρες, σε μια εκδήλωση που διοργάνωσα στο Ρέθυμνο και στην οποία με τίμησαν με την παρουσία τους εκπρόσωποι απ’ όλο το αθλητικό φάσμα του νομού, είχα μια οξύμωρη, πλην αναμενόμενη εμπειρία: αφουγκράστηκα τους πόθους και τους καημούς της τοπικής αθλητικής κοινωνίας και εισέπραξα μια κραυγή μεγάλης αγωνίας!
Δυστυχώς το Ρέθυμνο παράγει περισσότερο αθλητισμό από αυτόν που μπορεί να αντέξει: για την ακρίβεια, περισσότερο από αυτόν που μπορούν να αντέξουν οι πεπαλαιωμένες, ολίγες και ανεπαρκείς εγκαταστάσεις του, με αποτέλεσμα εκατοντάδες άνθρωποι να στριμώχνονται και να κινδυνεύουν από ασφυξία!
Εδώ ισχύει ο κανόνας του αιτίου και του αιτιατού: ο Νομός έμεινε πίσω και δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις βασικές ανάγκες του, είτε διότι δεν υπήρξε ποτέ ο κατάλληλος σχεδιασμός και δεν ελήφθη η απαραίτητη μέριμνα, είτε επειδή όταν έπεφτε η βροχή με τα λεφτά (κυρίως μέσα από το πρόγραμμα «Ελλάδα 2004») εμείς εδώ κρατούσαμε ομπρέλες!
Οπως τα εστιατόρια και οι σχετικές υπηρεσίες αξιολογούνται από τον συνδυασμό της ποιότητας με την τιμή, οι αθλητικές επιδόσεις μπορούν να κριθούν με βάση τον συσχετισμό του πληθυσμού, των εγκαταστάσεων και των αποτελεσμάτων.
Ε, με αυτό το κριτήριο, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως ο Νομός Ρεθύμνης είναι μακράν ο πρώτος σε ολόκληρη την Ελλάδα!
Με σοβαρή και αξιόπιστη εκπροσώπηση στα πρώτα τη τάξει εθνικά πρωταθλήματα του μπάσκετ ανδρών, του βόλεϊ γυναικών, του γουότερ πόλο γυναικών και του ποδοσφαίρου σάλας, με τις ομάδες οι οποίες στελεχώνουν τις υπόλοιπες εθνικές κατηγορίες και με αλλεπάλληλες επιτυχίες στα ομαδικά και στα ατομικά αθλήματα, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο ρεθεμνιώτικος αθλητισμός διανύει μια περίοδο άνοιξης.
Το ίδιο ισχύει γενικότερα για τον κρητικό αθλητισμό, απλώς σε αντίθεση με τα δικά μας πενιχρά μέσα, το Ηράκλειο και τα Χανιά διαθέτουν τις απαραίτητες –ίσως και πλεονάζουσες- εγκαταστάσεις και την ανάλογη υλικοτεχνική υποδομή.
Περιοδεύοντας τις τελευταίες μέρες στο Νομό ένιωσα πολλές φορές θλίψη, απογοήτευση κι έναν βαθύ προβληματισμό για την αβελτηρία της Πολιτείας και των φορέων, που επί σειρά δεκαετιών αντί να λάβουν άμεσα και δραστικά μέτρα, πετούν τις μπάλες στην εξέδρα και κάνουν καθυστέρηση.
Παρεμπιπτόντως θεωρώ ότι ακόμη και μεσούσης της οικονομικής κρίσης και δεδομένης της επιχείρησης εξορθολογισμού, τρία βασικά κοινωνικά αγαθά πρέπει να βρίσκονται στο απυρόβλητο: η υγεία, η παιδεία και ο αθλητισμός διότι απευθύνονται κυρίως στη νέα γενιά και ενδυναμώνουν τον κοινωνικό ιστό.
Ήμουν μικρός όταν ακουγόταν το σύνθημα «κάθε πόλη και γήπεδο, κάθε χωριό και γυμναστήριο», αλλά φαίνεται πως και ελόγου μας εξαιρεθήκαμε κι από αυτή την προπαγανδιστική λογική. Αυτή την άδικη μεταχείριση και το γεγονός πως δεν κτυπήσαμε ποτέ με δύναμη και αποφασιστικότητα το χέρι στο τραπέζι, τα... λουζόμαστε σήμερα!
Στην εκδήλωση της προπερασμένης Τετάρτης, που είχε τον τίτλο «Κι από τις μεγάλες ομάδες, είμαστε Ρέθυμνο» θέλησα να βαδίσω στα χνάρια του... Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, κυρίου Ευγένιου, που σε μια σύναξη είχε πει πως «βρίσκομαι εδώ για να ακούσω και όχι για να ακουστώ»!
Ακουσα, λοιπόν, και δεν έφριξα (όπως θα συνέβαινε με κάποιον αδαή), διότι τα περισσότερα από αυτά τα γνωρίζω και τα έχω δει να συμβαίνουν μπροστά μου. Πέρα όμως από τις επισημάνσεις και την επιβεβαίωση μιας κατάστασης, που δεν είναι ανάγκη να δραματοποιείται, διότι είναι αφ εαυτής δραματική, το ζητούμενο είναι να ικανοποιηθούν επαρκώς οι ανάγκες του ρεθεμνιώτικου αθλητικού κινήματος, σε τρία βασικά επίπεδα: στον πρωταθλητισμό, στον μαζικό αθλητισμό και στον αθλητικό τουρισμό.
Δεν είναι ίσως της ώρας να αναλύσω τις σκέψεις μου και στους τρεις τομείς, διότι εκτιμώ ότι τέτοια ζητήματα δεν αντιμετωπίζονται με ένα άρθρο στην εφημερίδα ή στο πλαίσιο μιας (ουσιαστικής, πλην εθιμοτυπικής) εκδήλωσης, αλλά με σοβαρό σχεδιασμό και με ένα όραμα που θα συνοδεύεται κι από συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Κατέγραψα όλες τις απόψεις που διατυπώθηκαν και τα πορίσματα της κουβέντας που έγινε στο «Guru», εκτιμώντας ότι μπορούν να αποτελέσουν την αθλητική προίκα και μια ασφαλή πλατφόρμα για τη νέα πενταετή θητεία της Περιφερειακής Αρχής.
Δεν υποστηρίζω τον πληθωρισμό, υπό την έννοια ότι σώνει και καλά κάθε χωριό πρέπει να διαθέτει ένα υπερσύγχρονο γήπεδο. Αλλά, διάβολε, δεν γίνεται να υπάρχουν γήπεδα, όπως, επί παραδείγματι, στον Καλονύχτη και στα Ρούστικα που είτε έχουν περιπέσει εδώ και χρόνια σε αχρησία, είτε είναι ξερά και όποιος τολμά να παίξει εκεί, σημαίνει πως το λέει η καρδιά του, διότι κινδυνεύει να μισερωθεί!
Για το κλειστό «Μελίνα Μερκούρη» (όπου μπαίνουν παραβάν για να χωράνε να προπονούνται τρεις ομάδες), για την κατάσταση στα γήπεδα της Σοχώρας και των Μυσιρίων, για το... συμβολικό κολυμβητήριο του Ρεθύμνου και για τα... παραπήγματα στα οποία προσπαθούν να βολευτούν οι αθλητές της γυμναστικής, της σκοποβολής κοκ, φοβάμαι ότι ταιριάζει γάντι ο τίτλος μιας παλιάς αμερικανικής κωμωδίας...
Situation hopeless, but not serious (απελπισμένη κατάσταση, αλλά όχι σοβαρή)!
Με τη βεβαιότητα ότι ο (πέραν των άλλων, φίλαθλος) Σταύρος Αρναουτάκης θα αντιμετωπίσει με κατανόηση την υπόθεση, εκτιμώ ότι οι βασικοί άξονες, στους οποίους οφείλει να τροχοδρομήσει το αθλητικό πρόγραμμα της Περιφέρειας είναι εν συνόψει οι εξής:
- Απορρόφηση και αξιοποίηση των κονδυλίων από τα Προγράμματα Δημοσίων Επενδύσεων και από το νέο ΕΣΠΑ, που σε πρώτη φάση θα προσπορίσει στην Κρήτη, περίπου μισό δισεκατομμύριο ευρώ, με στόχο τη δημιουργία νέων και τη βελτίωση των ήδη υφιστάμενων αθλητικών εγκαταστάσεων
- Εμφαση στις υποδομές, κατ επιλογήν και όχι κατ’ ανάγκην
- Ανάπτυξη του αθλητικού τουρισμού, που μπορεί να ευδοκιμήσει λόγω του κλίματος και των γεωφυσικών ιδιαιτεροτήτων του νομού.
- Ανάδειξη του αθλητισμού ως μέσου εκπαίδευσης και διαπαιδαγώγησης, αλλά και ως αμυντικού εργαλείου και γερού αναχώματος απέναντι στη χρήση ναρκωτικών, στον αλκοολισμό, στις παραβατικές συμπεριφορές και στην εξάρτηση από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης
- Διείσδυση/ διασύνδεση με τα κέντρα εξουσίας και λήψης αποφάσεων του ελληνικού αθλητισμού και παράλληλη ανάπτυξη σχέσεων με την διεθνή αθλητική κοινότητα, μέσω ανταλλαγών, διοργάνωσης τουρνουά κοκ.
- Διάσωση της πλούσιας αθλητικής κληρονομιάς που αποτελεί κομμάτι της πολιτιστικής παράδοσης του τόπου
- Επιμόρφωση προπονητών, διαιτητών και διοικητικών στελεχών μέσω σεμιναρίων και σχολών
- Εξέλιξη του αθλητικού συγκρητισμού, χωρίς βαρίδια και χωρίς διακρίσεις
- Κατάρτιση ενός εμπεριστατωμένου και σοβαρού προγράμματος, στο οποίο οι ανάγκες θα τίθενται και θα εκπληρώνονται κατά προτεραιότητα και με ασφαλή κριτήρια, με στόχο να αποκατασταθούν αδικίες και να καλυφθούν τυχόν χάσματα.
10.Αναζήτηση χορηγών από την τοπική και από την ευρύτερη κοινωνία, ώστε να υποστηριχθεί η προσπάθεια
11. Εμπέδωση της ενότητας και του πνεύματος συνεργασίας μεταξύ των συλλόγων και των φορέων ώστε να διεκδικηθούν και να επιτευχθούν περισσότεροι στόχοι
12. Εν κατακλείδι, να τεθεί ο αθλητισμός σε προτεραιότητα και να μην αποτελεί πτωχό συγγενή ή αγγαρεία και αναγκαίο κακό της κοινωνίας μας
* Ο Αμαριώτης δημοσιογράφος Βασίλης Σκουντής συμμετέχει ως υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος στον συνδυασμό “Κρήτη, Πρώτη Δύναμη” με επικεφαλής τον Περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρο Αρναουτάκη και την Αντιπεριφερειάρχη Ρεθύμνης Μαίρη Λιονή.
