Της Βλασίας Μιχαηλίδου – Τριπολιτάκη
Φιλολόγου, Ιστορικού M.Sc.
Εκπαιδεύτριας Α.μ.Ε.Α.
Υποψηφίας Δημοτικής Συμβούλου
«Ρέθυμνο Αξίζεις» του Θοδ. Νίνου
Την εβδομάδα που μας πέρασε πραγματοποιήθηκε η Γιορτή της Μαθητικής Δημιουργίας στο Ρέθυμνο. Πρόκειται για το 4ο Φεστιβάλ Σχολικών Δραστηριοτήτων που διοργάνωσαν οι Δ/νσεις Α/θμιας & Β/θμιας Εκπ/σης Ρεθύμνου, προκειμένου να παρουσιαστούν στο κοινό προγράμματα αγωγής υγείας, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και πολιτισμού, που με πολύ κόπο και μεράκι υλοποίησαν εκπαιδευτικοί και μαθητές από διάφορα σχολεία της πόλης μας.
Η παρουσίαση έλαβε χώρα από τις 4 έως και τις 9 Μαΐου στο «Σπίτι του Πολιτισμού», το οποίο όλες αυτές τις μέρες ακτινοβολούσε από τη νεανική ζωντάνια, δημιουργικότητα, χαρά κι από τα εκπληκτικά εκθέματα που φιλοξένησε. Αξίζει να σημειωθεί πως τα προγράμματα αυτά υλοποιούνται εθελοντικά κι η συμμετοχή, όπως διαπιστώνει εύκολα κανείς από τις παρουσιάσεις, ήταν ενθουσιώδης.
Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, λόγω οικονομικής ύφεσης και κυρίως λόγω ανθρωπιστικής κρίσης, πολλοί κίνδυνοι ελλοχεύουν για τα παιδιά μας (παιδεραστία, ναρκωτικά, εθισμός στο διαδίκτυο), πολλές δυσχέρειες συνθλίβουν τις ελπίδες για μία ευοίωνη μελλοντική πορεία (ανεργία, διαζύγια). Σ’ όλα αυτά υπάρχει ένα κοινό υπόβαθρο, τα ελλείμματα στην παιδεία, που αναπτύσσουν την ακρισία, την ημιμάθεια, την αδιαφορία, τον ωφελιμισμό, την ανταγωνιστικότητα. Η οικογενειακή κρίση επικουρικά συμμίγει τη νεανική ψυχή, οδηγώντας την σε ένα υπαρξιακό αδιέξοδο, με όλα τα θλιβερά επακόλουθα (αυτοκτονίες, βία, περιθωριοποίηση) που παρακολουθούμε συχνά στις μέρες μας.
Οι καινοτόμες αυτές δράσεις, που εντάχθηκαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα τα τελευταία χρόνια από το Υπουργείο Παιδείας, δίνουν την ευκαιρία στους μαθητές με την εποπτική καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τους να εκφραστούν, να συνθέσουν, να προβληματιστούν και να απογειώσουν τη δημιουργικότητά τους. Οι γνώσεις κι οι εμπειρίες που αποκομίζουν οι συμμετέχοντες μαθητές, αλλά κυρίως τα αισθήματα ικανοποίησης κι αισιοδοξίας, προάγουν το εκπαιδευτικό έργο και το ανάγουν σε ύψιστο κοινωνικό λειτούργημα.
Πραγματικά, απόλαυσα, εκτός από τις πολύ ενημερωτικές παρουσιάσεις, το ολόδροσο χαμόγελο και το ξεκαρδιστικό γέλιο των μαθητών που παρακολουθούσαν τις προβολές. Κι αναρωτιόμουν πώς μπορούμε όλοι εμείς που συμμετέχουμε στα κοινά να διατηρήσουμε αυτό το παιδικό χαμόγελο στην εκπαίδευση, αλλά και σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής. Τα καινοτόμα αυτά προγράμματα που δημιουργήθηκαν ως απόρροια των κοινωνικοοικονομικών και τεχνολογικών εξελίξεων κι ως ανταπόκριση στις σύγχρονες παιδαγωγικές και πολιτιστικές ανάγκες, χρήζουν περαιτέρω ενίσχυσης.
Πιο συγκεκριμένα θα μπορούσαν να δοθούν περισσότερα κίνητρα με τη διοργάνωση μαθητικών φεστιβάλ ανά θεματική ενότητα, θέατρο, τραγούδι, ταινίες, χειροτεχνίες κ.ά. Να προβληθούν περισσότερο από τα Μ.Μ.Ε., ώστε να ανταποκρίνεται το κοινό στις παρουσιάσεις αυτών των προγραμμάτων και να ωφεληθούν περισσότεροι συμπολίτες μας, ευαισθητοποιώντας τους σε θέματα σχετικά με την εξοικονόμηση της ενέργειας, τη ζωή των παιδιών με ειδικές ανάγκες κ.ά. Επίσης, θα πρέπει να υπάρχουν όσο το δυνατόν περισσότερες συνεργασίες σε εθνικό κι ευρωπαϊκό επίπεδο.
Οι σχολικές αυτές δράσεις θωρακίζουν τη νεανική ψυχή με υγιή ερεθίσματα, προσανατολίζουν το μυαλό σε ενδιαφέρουσες ενασχολήσεις, καλλιεργούν θετικά βιώματα, εμπνέουν κι εμπλουτίζουν τη σχολική ζωή, και κυρίως αναβαθμίζουν την ποιότητα ζωής της ευρύτερης κοινωνίας, διαμορφώνοντας νέες στάσεις ζωής.
