ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
MENOY
ΣΥΠΑ Banner
ΑΠΟΨΕΙΣ

Το Μικρό μου Κοινοβούλιο της Αναστασίας Βενιέρη

0

Μεγάλη Βρετανία, 1912.

Μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις.

Η κρατούμενη των φυλακών Holloway είναι καθηλωμένη και συγκρατείται από δύο νοσηλεύτριες. Μια τρίτη κρατάει ψηλά έναν ασκό γεμάτο από τροφή, η οποία παρέχεται αναγκαστικά στην κρατούμενη από ένα γιατρό. Είναι μια σουφραζέτα και αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η Βρετανική κυβέρνηση αντιμετώπιζε την απεργία πείνας της. Όπως και τόσες άλλες, η γυναίκα της φωτογραφίας διαμαρτυρόταν για την έως τότε νομοθεσία,η οποία δεν επέτρεπε στις γυναίκες να έχουν δικαίωμα ψήφου. Η γυναικεία ψήφος εθεωρείτο ανήκουστη έως και τις αρχές του 20ου αιώνα στην Μεγάλη Βρετανία.

 

Μέχρι το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, περίπου 1000 γυναίκες ήταν κρατούμενες και σε αναμονή δίκης για δημόσια αδικήματα. Τα αδικήματα αυτά αποδίδονταν στην διατάραξη της δημόσιας τάξης. Κατά τις διαμαρτυρίες τους, οι σουφραζέτες συχνά έβαζαν φωτιά σε γραμματοκιβώτια, έσπαζαν τζάμια και πυροδοτούσαν βόμβες.

 

Η γυναικεία επανάσταση για την απόκτηση δικαιώματος ψήφου ήταν αντίθετη με μια νοοτροπία αιώνων, η οποία ήθελε την γυναίκα ανίκανη να σκεφτεί λογικά. Αυτό συνεπάγετο ότι δεν μπορούσε  να ψηφίσει γιατί συναισθηματισμοί και πολιτική δεν συνδυάζονται. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι η νοοτροπία αυτή ήταν βαθιά ριζωμένη στην αρχαιότητα. Η γυναίκα θεωρείτο και αναξιόπιστος μάρτυρας λόγω της συναισθηματικής της φύσης. Παραδείγματος χάρη, η μαρτυρία των Μυροφόρων αποκτά αξιοπιστία ενώπιον του Ιουδαϊκού νόμου και της ιστορίας λόγω της παρουσίας του Ιωσήφ της Αριμαθαίας. Είναι φυσικό λοιπόν ότι μια πανάρχαια νοοτροπία δεν θα κατέρρεε χωρίς μάχη.

 

Συμπερασματικά, η 'συναισθηματική' και 'παράλογη' γυναικεία φύση, καθώς και η βία που απέρρεε από τις διαμαρτυρίες του 1912, χρησιμοποιήθηκαν ως αιτία καταπίεσης τους από την Βρετανική κυβέρνηση.  Παρ' όλα αυτά, η  μακροχρόνια, αιματηρή και άνιση μάχη των σουφραζέτων εστέφθη με επιτυχία, και το 1928 οι γυναίκες απέκτησαν δικαίωμα ψήφου.

Μεγάλη Βρετανία, 2014.

Το αίμα κάθε σουφραζέτας έχει ξεβάψει στα βιβλία της ιστορίας. Έχει γίνει ροζ.

Εδώ και χρόνια, μια 'Ροζ Χολέρα' έχει εξαπλωθεί στα μαγαζιά και τα σπίτια στα οποία κατοικούν μικρά κορίτσια. Μολύνει τους μικρούς εγκεφάλους και τους προετοιμάζει για μια ζωή γεμάτη πριγκίπισσες, μονόκερους και νεράιδες.

 

Τι σχέση έχει η 'Ροζ Χολέρα' με την γυναικεία ψήφο? Η πρώτη αναιρεί την δεύτερη. Κλείνει την πόρτα του 'μπορώ να κάνω και αυτό'. Στο βιβλίο 'Γονιδιακές Αυταπάτες', γίνεται αναφορά σε μια μητέρα που αντικαθιστά τις κούκλες της κόρης της με εργαλεία, μόνο για να την βρει λίγο αργότερα, να ντύνει ένα σφυρί και να το νανουρίζει.

Ταυτόχρονα, ο κ. Κάμερον παίζει 'Το Μικρό μου Κοινοβούλιο', με πάρα πολλές θέσεις για αγόρια, αλλά πάρα πολύ λίγες για κορίτσια...

0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Το Μικρό μου Κοινοβούλιο της Αναστασίας Βενιέρη

0
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ