Γράφει ο Νίκος Θεοδωράκης

Δημοσιογράφος

thrapsaniotis.gr 

Θυμάμαι άλλα χρόνια, πως ο Ιούλιος και ο Αύγουστος θεωρούνταν φουλ σεζόν του καλοκαιριού και οι ξενοδόχοι φρόντιζαν να... ανεβάσουν λίγο τις τιμές τους δεδομένου ότι αυτή την εποχή οι Έλληνες προγραμμάτιζαν τις διακοπές τους. Φέτος, όλα δείχνουν να είναι αλλιώς...

Η μνήμη είναι ένα εργαλείο που αν το δουλεύεις σωστά δε σε αφήνει ποτέ... Δες τώρα τι μου προέκυψε... Λαμβάνω στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο καθημερινά προσφορές από δύο τουλάχιστον ξενοδοχεία σε όλη την Ελλάδα, από τη νησιωτική κυρίως, που μου προσφέρουν έκπτωση έως 50% προκειμένου να... δελεαστώ και να κάνω χρήση του προνομίου. Υποθέτω ότι το ίδιο κάνουν και σε όσους έχουν δει ότι τους αρέσουν τα ταξίδια...  Τους βοηθάει σ' αυτό η Google που “ψαρεύει” τις επιθυμίες μας στο διαδίκτυο...

Είναι προφανές ότι οι άνθρωποι, ούτε επαρκείς κρατήσεις έχουν, ούτε και βλέπουν μπροστά τους να υπάρχει φως... Και μη θαρρείτε πως τα πράγματα είναι διαφορετικά εδώ, στην Κρήτη που βρίσκομαι... Παντού το ίδιο είναι... Οι άνθρωποι δεν έχουν πια χρήματα και δεν θεωρούν πως οι διακοπές τους είναι το πρώτο που πρέπει να έχουν.

Πρώτα θα κοιτάξουν να καλύψουν τις άλλες ανάγκες και αν μείνουν χρήματα (που αποκλείεται να μείνει τίποτα στην άκρη...) θα τα διαθέσουν για διακοπές...

Οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες που δουλεύουν στη Χερσόνησο εξυπηρετούν ξένα γκρουπ που έρχονται σε μια πολύ χαμηλή τιμή με κλεισμένα τα δωμάτια από διεθνή τουριστικά γραφεία... Και οι ένοικοι τους φοράνε βραχιολάκια, δείγμα πως στο πακέτο που έχουν αγοράσει, είναι και η διαμονή και το φαγητό και το ποτό...

Έτσι σε τίποτα δεν ωφελείται η τοπική αγορά... Οι τουρίστες αυτού του τύπου δεν θα βγουν έξω, δεν θα φάνε σε ταβέρνες, δεν θα ψωνίσουν από την αγορά τηςε πόλης ή της περιοχής...

Και ξαφνικά βλέπεις ότι οι άνθρωποι που έχουν επενδύσει στην βαριά τουριστική βιομηχανία να προσπαθούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια και εκεί που... σνόμπαραν τον Έλληνα τουρίστα να τον παρακαλούν τώρα να κάνει χρήση των υπηρεσιών τους στη μισή τιμή...

Άργησαν... Άργησαν υπερβολικά. Έπρεπε να το κάνουν τότε που είχε ακόμα δυο χρήματα στην τσέπη του και επιθυμούσε να τον αντιμετωπίσουν ισότιμα, με υπευθυνότητα και χωρίς διακρίσεις σε σχέση με τον ξένο τουρίστα... Με όσα έχει υποστεί από τις φοροεπιδρομές ενός ασύδοτου κράτους, με τις μειώσεις μισθών, τις απολύσεις και την έλλειψη σιγουριάς για το αύριο είναι αδύνατον, αν και το θέλει, να προσφέρει στον εαυτό του μια μικρή απόλαυση, μια αναζωογόνηση μπροστά στο χειμώνα που θα έρθει και θα είναι πιο δύσκολος από ποτέ...

Παρ' όλα αυτά βλέπω και στο χωριό μου και αλλού, τα μόνα μαγαζιά που ανοίγουν είναι τα καφέ και τα ταχυμαγειρεία, ιδιαίτερα τα σουβλατζίδικα. Το φτηνό τους φαγητό, δίδει μια ψευδαίσθηση ότι μπορεί να νιώθεις ακόμα λίγο άνθρωπος. Ότι έχεις τη δυνατότητα να περάσεις κάποιο χρόνο ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους, κοινωνικά, αντί να είσαι κλεισμένος στον καναπέ του σαλονιού σου, μόνος, βλέποντας τα υποπροϊόντα που προσφέρει η τηλεόραση...

Γενικότερα πάντως ο κόσμος έχει χάσει την ενεργητικότητα του. Δεν κάνει παρέες, όπως άλλες χρονιές, δεν γελάει... Και πώς να το κάνει αυτό, όταν οι καθημερινές οχλήσεις από αγενείς υπαλλήλους των εταιρειών που κάνουν υπόμνηση για τα χρέη των τραπεζών δεν σε αφήνουν ήσυχο; Μερικοί βρίσκουν τον τρόπο να ξεφεύγουν προσωρινά. Έχουν τσεκάρει τα τηλεφωνικά νούμερα και δεν σηκώνουν τις συσκευές τους όταν καλούν, αλλά είναι αυτό λύση; Όχι, βέβαια...

Σε κάθε περίπτωση πάντως μέσα σε μια τέτοια περιρρέουσα ατμόσφαιρα πώς να προνοήσεις, να σκεφτείς και να υλοποιήσεις διακοπές; Φυσικές λοιπόν φαίνονται κι ας είναι ντάλα καλοκαίρι, οι μεγάλες προσφορές των ξενοδοχείων...