Τελευταία πέρασα μια περιπέτεια με την υγεία μου και όταν ήμουν στο Νοσοκομείο και σκεφτόμουνα διάφορες στιγμές της ζωής μου, θυμήθηκα δύο γεροντάκια μικρασιάτικης καταγωγής οι οποίοι όταν έπιναν τα ρετσινάκια τους, έβγαιναν στο κέφι και τραγουδούσαν διάφορα τραγούδια της Μικράς Ασίας. Αυτά τα γεροντάκια ήταν ο Πάτροκλος Καλιοντζής και ο Αθανάσιος Σκιτζής και το τραγούδι είναι το παρακάτω:

Εγώ είμαι ενός ψαρά παιδί

και με ζηλεύουνε πολλοί.

Και πάω να ψαρέψω

μαύρα μάτια να διαλέξω.

Και με την πρώτη καμακιά

κανέλα κανελόριζα γλυκιά

τσακώνω τρεις σαρδέλες

τρεις μελαχρινές κοπέλες.

Η μια ήταν από το Γαλατά,

καρδιά μου βάστα δυνατά.

Και η άλλη από την Πόλη,

του Μαστρομανώλη η κόρη.

Και η Τρίτη η μικρότερη

η σκύλα η ομορφότερη

ήταν από την Πάρο,

Παναγιά μου να την πάρω.

Κανέλα, κανελόριζα γλυκιά

συ μου ’χεις κάψει την καρδιά.

Βαγγέλης Βογιατζής

από γονείς Μικρασιάτες