Τους τελευταίους μήνες, η μάλλον τα τελευταία χρόνια, μας προέκυψε από το πουθενά ένας κύριος, που ακούει στο όνομα ΣΟΡΑΣ. Ο κύριος Σόρας - όπως μου επιβάλλεται να τον αποκαλώ, - τα τελευταία χρόνια με τις δηλώσεις και τις προσφορές του, θα έπρεπε κανονικά να έχει αναστατώσει - θετικά η αρνητικά, - την πολιτική ζωή της χώρας μας. Ο άνθρωπος βγαίνει αυτοπροσώπως και δια αντιπροσώπων του σε όλους τους τόνους και κάνει δηλώσεις πως μπορεί έχει την ευχέρεια - πάντα την οικονομική - να ξελασπώσει τη χώρα μας, να ξελασπώσει τη χώρα του, από το δυσβάστακτο χρέος, στέλνοντας στον αγύριστο τους αδίστακτους τοκογλύφους της.
Βέβαια το ποσό που φαίνεται να χρωστά η χώρα μας, - χωρίς μέχρι στιγμής κανένας να μπορεί να μας πει πιο είναι και από πού προέρχεται αυτό το παντέρμο το χρέος- είναι κατά πως δείχνουν τα πράγματα, τεράστιο - τεχνητό η όχι- για να μπορέσει ποτέ αυτή η άμοιρη χώρα να απαλλαχτεί από δαύτο, χωρίς να πουλήσει δέκα από τις ερχόμενες γενιές. Θα ήταν επομένως αφέλεια να ασχοληθεί κάποιος στα σοβαρά με τις υπερφίαλες δηλώσεις του κάθε Σόρα.
Ο ελληνικός λαός όμως πρέπει να πάψει πια να θεωρεί τον κάθε Σόρα φαιδρό πρόσωπο, από τη στιγμή που κάποιος πολιτικός παράγοντας - όπως είναι ο κύριος Γεωργιάδης - του υπέβαλε μήνυση, για να μην παρουσιαστεί στο δικαστήριο, ούτε ο ίδιος, ούτε ο δικηγόρος του, και ο κύριος Σόρας να κηρυχτεί πανηγυρικά αθώος.
Βέβαια κανένας δεν έχει την αφέλεια να πιστεύει, πως ο κύριος Γεωργιάδης ενέργησε αυτοβούλως. Όπως και να ’ναι πάντως ο πολιτικός ανήρ εκ των πραγμάτων ήταν υποχρεωμένος να πάει στο δικαστήριο να βάλει δια παντός τον κύριο Σόρα στη θέση του. Δεν το έκανε όμως, και ο κύριος Σόρας επανήλθε δριμύτερος.
Σε όλους τους Έλληνες προ πολλού είναι κινεί πεποίθηση, πως οι πολιτικοί μας άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο, έχουν χεσμένη τη φωλιά τους, κοινώς είναι μέχρι τα μπούνια βουτηγμένοι στα σκατά. Κανένας όμως μέχρι σήμερα δεν βγήκε να πει τα πράγματα με το όνομα τους και τούτο γιατί εκείνοι που έπρεπε να τα πουν, από τη δικαιοσύνη, μέχρι τους μεγαλοδημοσιογράφους, του πνεύματος και των γραμμάτων, δεν είναι λιγότερο κολασμένοι από τους πολιτικούς.
Ο Σόρας όμως μετά την αθώωση του, έχει ξεσαλώσει. Μιλάει στις συνεντεύξεις του για πρόεδρο δημοκρατίας, για Προβόπουλο, για Στουρνάρα, για Σαμαρά, για Βενιζέλο, που όσα λέει δεν μαζεύονται με τίποτα. Λέει δηλαδή πως οι κύριοι αυτοί έχουν στις ντουλάπες τους σκελετά, και κανένας από αυτούς δεν τολμά να του κάνει μήνυση, όταν λέει πως κανένας δε θα τολμήσει - για τον παραπάνω λόγο - να πάρει πρωτοβουλία ξεκαθαρίσματος του πολιτικού τοπίου, και οι κλέφτες και διεφθαρμένοι πολιτικοί να πάνε στον κορυδαλλό. Μέχρι λοιπόν να εκκρεμεί μηνυτήρια απάντηση από τους παραπάνω αξιωματούχους στον Σόρα, ο ελληνικός λαός, δικαιούται να πιστεύει πως ο Σόρας έχει πέρα για πέρα δίκιο, όταν τους λέει έξω από τα δόντια, πως ο καθένας από αυτούς, έχει και από έναν σκελετό στην ντουλάπα του, που τον εμποδίζει να ασκήσει τα εθνικά του καθήκοντα.
Να σημειωθεί πως ο Σόρας μέσα στους όρους που βάζει, για να δοθούν τα χρήματα του χρέους, - αν όντως υπάρχουν, - είναι πρώτα οι κλέφτες που διαχειριστήκαν δημόσιο χρήμα τα τελευταία χρόνια, να πάνε φυλακή. Γι' αυτό λέει πως ο καθένας τους, έχει και από κάποιο σκελετό στην ντουλάπα του, και δεν τον θέλει αυτόν τον έλεγχο. Με αποτέλεσμα - πάντα κατά τον Σόρα,- ενώ δίνεται στη χώρα η ευκαιρία, δε θα ξελασπώσει ποτέ. Η άποψη πάντως του συγγραφέα αυτού του κειμένου είναι, πως στο σημερινό πολιτικό στερέωμα, δεν υπάρχουν άντρες που να μπορούν να σηκώσουν το βάρος μιας αλλαγής στη χώρα. Δεν υπάρχουν άντρες που να διαθέτουν το απαιτούμενο ηθικό, και φυσικό, ανάστημα.
Μονάχα μια λαϊκή εθνοσυνέλευση, μακριά από ίντριγκες και.σκελετά στη ντουλάπα, μπορεί να δώσει λύση στο δαιδαλώδες πρόβλημα της χώρας μας.
Kώστας Π. Μανιάς
