«Πλούσιος» είναι αυτός που είναι ολιγαρκής και είναι ευχαριστημένος με όσα έχει, αν έχει. Από το βλέμμα του εισπράττεις γαλήνη, αγάπη και σιγουριά. Αυτός που λέει ευχαριστώ σε εκείνον που ελεεί, αυτός που δε φοβάται το θάνατο γιατί είναι πάντα έτοιμος. Αυτός που σε κάθε ηλιοβασίλεμα ευχαριστεί το Θεό για τη μέρα που του χάρισε, αυτός που το γέρος το έχει κάνει «ιερός», αυτός που λέει στους ανθρώπους που αγαπά πόσο τους αγαπά και δεν το αφήνει για αύριο. Αυτός που η γυναίκα του ευχαριστεί τους ανθρώπους που τον μεγάλωσαν, αυτός που τα παιδιά του του λένε πόσο πολύ τον αγαπούν, αυτός που έχει έμφυτη την αναξοθυμία και είναι πάντα ήρεμος όσο δύσκολα και αν είναι τα πράγματα. Πλούσιος είναι αυτός που όλοι περιμένουν και κάτι παίρνουν χωρίς αυτός να στερείται τίποτα. Αυτός που κοιμάται και ξυπνάει ξεκούραστος, αυτός που έχει στην ψυχή του το Θεό.

«Φτωχός» είναι αυτός που έχει στην τσέπη του πολλά λεφτά και πολλά περισσότερα σε τρύπες, σε τράπεζες και χρηματοκιβώτια και είναι αυτά ακριβώς που λείπουν από αυτούς που τα έχουν ανάγκη και ποτέ δεν είναι ευχαριστημένος. Όσα κι αν έχει, θέλει περισσότερα. Στο βλέμμα του βλέπεις μόνο ένα άγχος και μία διαρκή αγωνία να δημιουργήσει. Αυτός ελεεί μόνο εάν έχει συμφέρον, αυτός φοβάται το θάνατο μήπως δεν προλάβει να κάνει κι άλλα λεφτά για να νιώσει σίγουρος και ασφαλής. Αυτός που σε κάθε ηλιοβασίλεμα βλαστημά τη μέρα που πέρασε, όσα λεφτά κι αν έβγαλε. Αυτός που δε διστάζει να εκμεταλλευτεί και τους γέρους γονείς του. Αυτός που τη λέξη αγάπη την ξεμετράει μόνο σε χρήματα, αυτός που έχει μάθει τη γυναίκα του να τον αγαπάει για τα λεφτά του όταν της δίνει. Αυτός που βγάζει πολλά λεφτά και με αυτό αγοράζει το μίσος των παιδιών του. Αυτός που όταν τα πράγματα είναι δύσκολα, βγαίνει εκτός εαυτού, χτυπάει ακόμα και τα αδέλφια του. Από αυτόν όσοι παίρνουν είναι πάντα με ανταλλάγματα και πάντα λέει ότι είναι από το υστέρημά του. Αυτός που κοιμάται και ξυπνάει κουρασμένος γιατί και στον ύπνο του σκέφτεται τα λεφτά. Φτωχός είναι αυτός που ζει χωρίς Θεό.

Μιχαήλ Επαμεινώνδα Μπαγιαρτάκης