Γράφει ο Χαράλαμπος Ν. Κοκονάς
Αν υφίσταται ένα πραγματικά πολιτικό θέμα τον περασμένο μήνα, αυτό κατά τη γνώμη μου είναι η «δυσφορία» που εκδηλώθηκε από το Μέγαρο Μαξίμου σχετικά με τις διαφοροποιήσεις εσχάτως το ΠΑΣΟΚ και του προέδρου του.
Η δυσφορία αυτή που έχει ονοματεπώνυμο – προέρχεται από τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά – είναι, αν δε μ’ απατά η μνήμη μου και μάλλον δεν με απατά, η πρώτη που εκδηλώνεται από πλευράς Πρωθυπουργού στον ένα χρόνο που διοικεί τη χώρα.
Αυτό όμως από μόνο του, ότι δηλαδή είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται, φωτίζει σε μεγάλο βαθμό και την αιτία της δυσφορίας. Διότι στην πραγματικότητα, τι συνέβαινε όλο αυτό το χρόνο που κυβερνάει τη χώρα η τρικομματική κυβέρνηση του κ. Σαμαρά; Ότι το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν ένας ισότιμος εταίρος στο κυβερνητικό σχήμα που επέβαλε η έκτακτη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα, αλλά ένας πρόθυμος συνεργάτης. Ήταν το παιδί για όλες τις δουλειές. Ένας «γιες μαν».
Το ΠΑΣΟΚ να κάνει τη «βρώμικη» δουλειά στις διάφορες κυβερνητικές κρίσεις, το ΠΑΣΟΚ να στηρίξει τις δύσκολες αποφάσεις, το ΠΑΣΟΚ να συγκρουστεί με το ΣΥΡΙΖΑ και τη Χρυσή Αυγή, το ΠΑΣΟΚ να αναλάβει ρόλο ασπίδα της κυβέρνησης από επιθέσεις εντός και εκτός της χώρας, το ΠΑΣΟΚ αυτό, το ΠΑΣΟΚ εκείνο…
Αποτέλεσμα, η δημοσκοπική του κατάρρευση, εξέλιξη απολύτως φυσιολογική αφού για κάθε θετικό που προέκυπτε για την κυβέρνηση, πιστωνόταν απευθείας ο κ. Σαμαράς και κάθε αρνητικό το χρεωνόταν εξ’ ολοκλήρου το άλλοτε κραταιό κίνημα, δεδομένης της εξαιρετικά αποτελεσματικής στρατηγικής του «μέσω – έξω» της ΔΗΜΑΡ.
Έτσι φθάσαμε στους εγχώριους αλλά και εξωτερικούς επαίνους για την «έκπληξη» Σαμαρά –του πόσο δηλαδή οργανωμένος, αποτελεσματικός Πρωθυπουργός είναι. Ποιος; Ο πολιτικός που επί δύο χρόνια, από τον Μάιο του ’10 πολέμησε με κάθε τρόπο και με κάθε προσπάθεια για την ανακοπή της καταστροφικής πορείας της χώρας. Αποτέλεσμα κατά κύριο λόγο της διακυβέρνησης της δικής του παράταξης, επί Καραμανλή.
Είναι κατανοητή λοιπόν η «δυσφορία» του τώρα που το ΠΑΣΟΚ ανακρούει πρύμνα και θέτει θέματα για τη διακυβέρνηση της χώρας. Αλλά ο Πρωθυπουργός πρέπει να καταλάβει ότι αυτή η στάση είναι πλέον για το ΠΑΣΟΚ όρος επιβίωσης. Και θα πρέπει να συνεχιστεί…
