ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. ΑΚΟΥΜΙΑΝΑΚΗΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ
E-mail: [email protected]
http://soixantedix.blogspot.com/
Καλή καρδιά και καλή παρέα». «Έχει ο Θεός». Αυτά λέγανε οι μεγαλύτεροί μου παλιότερα. Αρκούσαν τότε για να περνά κάποιος ωραία. Κι έτσι είναι. Τους φίλους σου, τους ανθρώπους που γενικά επιλέγεις να κάνεις παρέα τους διαλέγεις, ενώ τους συγγενείς σου όχι. Είναι πάντα αυτοί που είναι, δεν αλλάζουν: καλοί, κακοί, παράξενοι, ανικανοποίητοι, αχάριστοι, αλλά προπάντων συγγενείς. Και είναι φυσικό στα μεγάλα σόγια να υπάρχουν άνθρωποι κάθε λογής, κάθε καρυδιάς καρύδι. Γιατί κανένας άνθρωπος δεν είναι ίδιος με τον άλλο, γιατί ο καθένας μας είναι μοναδικός. Αυτή είναι η ομορφιά της ζωής. Η διαφορετικότητα, η μοναδικότητα και η ετερογένεια του ανθρώπινου γένους. Για αυτό το λόγο η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή κι αναντικατάστατη ανεξαρτήτως γένους, φυλής, θρησκείας, πολιτικής ή θρησκευτικής πεποίθησης, σεξουαλικής προτίμησης, και ιδιαιτερότητας. Η ομορφιά και η ασχήμια των ανθρώπων είναι αποτέλεσμα της ετερότητας. Γιατί εν τέλει, οι άνθρωποι κρίνονται εν πολλοίς από τις παρέες τους.
«Δείξε μου την παρέα σου να σου πω ποιός είσαι» λέει ο λαός. Ο καθαρός άνθρωπος κάνει παρέα αυτούς που του αρέσουν και το πραγματικό μεγαλείο του φαίνεται όταν προσφέρει απλόχερα σε ανθρώπους από τους οποίους δεν προσδοκά να κερδίσει τίποτε. Η ζωή μας καθορίζεται από την κοινωνικότητά μας και από τα άτομα που επιλέγουμε να είναι κοντά μας και δίπλα μας. Αυτή η διάταξη ενίοτε αλλάζει. Κάποιοι που είναι πολύ κοντά μας μπορεί να βρεθούν δίπλα μας και κάποιοι που είναι δίπλα μας μπορεί να βρεθούν κοντά μας ή και να απομακρυνθούν. Η ανθρώπινη συμβίωση ποτέ δεν ήταν εύκολη και σήμερα καθίσταται ολοένα και δυσκολότερη. Στο μυαλό των ανθρώπων μπαίνει πάντα η ερώτηση του τύπου: «άραγε τι να θέλει αυτός από μένα;». Έτσι τα πάντα εξετάζονται υπό το πρίσμα συμφερόντων και προσδοκιών, με το φακό της υστεροβουλίας και της απόσπασης κέρδους.
Ευτυχώς όμως που -ακόμα και σήμερα- ένας μικρός αριθμός ανθρώπων κάνει παρέα με κριτήρια τελείως διαφορετικά. Με γνώμονα το ευχάριστο και όχι το ωφέλιμο. Με πυξίδα το χαμόγελο της σκέψης κι οδηγό το σκίρτημα της καρδιάς. Μακριά από στερεότυπα, κοινωνικούς περιορισμούς κι ανθρώπινες συμβάσεις. Με το συναίσθημα κι όχι με τη λογική. Με βάση το περιεχόμενο κι όχι τη συσκευασία. Με έμφαση στην ουσία. Με έλξη και παρόρμηση κι όχι με σκέψη και προβληματισμό. Ευτυχώς που τα απρόοπτα υπάρχουν στη ζωή μας και νιώθουμε ξανά ότι έχουμε δικαίωμα στο όνειρο. Και περνάμε από την κατάθλιψη στην απόλαυση της καλής παρέας. Κι είμαστε τώρα εκεί που θέλουμε γιατί εμείς το επιλέξαμε, γιατί εμείς το κάναμε να μην είναι τυχαίο. Κι είναι απίστευτα κι απρόσμενα ωραίο. Γιατί κανείς δεν μπορεί να ανέβει στην πλάτη μας αν εμείς δε σκύψουμε. Ζω σημαίνει δημιουργώ, προχωρώ, πολλαπλασιάζω, προσθέτω. Η άρνηση, η καταστροφή, η διαίρεση και η αφαίρεση αφορούν εκείνους που μια ζωή θα «βράζουν στο ζουμί τους» και η μοναδική χαρά τους θα είναι να προκαλούν πόνο στους άλλους. Θα πρέπει να γνωρίζουν όμως ότι, εκείνος που διαπράττει μια αδικία είναι κατά κανόνα πάντα πιο δυστυχής από εκείνον που την υφίσταται.
Λόγια, συκοφαντίες, κακεντρέχειες, και πολύ δηλητήριο. Χάνεις κάποιον δικό σου άνθρωπο και σε «στολίζουν» στα κρυφά. Πονάς και σε κάνουν να υποφέρεις περισσότερο. Ψίθυροι από «μικρούς» ανθρώπους επειδή το ύψος σου τους τρομάζει. Σου πετάνε πέτρες γιατί απλά δεν σε φτάνουν. Μιλάνε πίσω σου, γιατί μια ζωή «τρώνε τη σκόνη σου». Μην δίνεις σημασία. Όλοι θα «φύγουν». Κι εμείς κι οι άλλοι. Κι οι «φίλοι» που σε κατηγορούν, κανόνισε να έρθουν στην κηδεία σου εκείνη τη μακρινή ώρα. Όχι για τίποτε άλλο, απλά για να είναι εκείνοι αυτοί που σε «θάψουν». Δεν θα είναι η πρώτη φορά που το κάνουν άλλωστε….
