Γράφει ο Χαράλαμπος Ν. Κοκονάς
Όσοι θυμούνται στους βασικούς σταθμούς της πολυδαίδαλης πολιτικής σταδιοδρομίας του Αντώνη Σαμαρά, δεν θα έπρεπε να εκπλαγούν από την προσωπική απόφαση να βάλει λουκέτο σε λίγες ώρες στη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση με ταυτόχρονη απόλυση 2.656 υπαλλήλων. Δεν πείθει η αιτιολόγηση ότι ήταν μονόδρομος εξαιτίας της πίεσης της τρόικας για απολύσεις 20.000 υπαλλήλων ως το τέλος Ιουνίου.
Αυτές είναι δεσμεύσεις της τρικομματικής κυβέρνησης και συνεπώς η πίεση της τρόικας δεν είναι ξαφνική. Χαρακτηρίζουν «γόρδιο δεσμό» ο συνεργάτες του την κάλυψη των υποχρεώσεων προς την τρόικα με απολύσεις, συμπληρωματικές του αριθμού των επίορκων, από τους δεκάδες δημόσιους οργανισμούς. Εύλογο το ερώτημα: γιατί ένα χρόνο που κυβερνά, και μόνος όπως απέδειξε με την ΕΡΤ, δεν τόλμησε να λύσει αυτό το «γόρδιο δεσμό»;
Το 2010 επέβαλε «κομματική πειθαρχία» στην καταψήφιση του μνημονίου και ακολούθησε αντιμνημονιακή πολιτική με αίτημα την επαναδιαπραγμάτευση. Τώρα, που ακόμη και οι συντάκτες του μνημονίου το αποκηρύσσουν, γιατί δεν αξιώνει από την τρόικα με την οποία έχει και προσωπικές επαφές, την παράταση του χρόνου για τις απολύσεις; Αυτός ο χρόνος θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για να συνδυασθούν οι απολύσεις με την αναδιάρθρωση, όχι όνο της ΕΡΤ, καθολική είναι και η άποψη ότι επιβάλλεται άμεση αναδιάρθρωση και νοικοκύρεμα για να μειωθεί και το χαράτσι των πολιτών. Υπάρχει ένα πόρισμα της επιτροπής, που είχε συστήσει ο Μόσιαλος υπό την προεδρία του καθηγητή Νίκου Αλεβιζάτου. Με βάση αυτό το πόρισμα σε λίγους μήνες, θα είχε επιτευχθεί ο στόχος της αναδιάρθρωσης της ΕΡΤ. Το πόρισμα εκείνο κατατέθηκε και ως νομοσχέδιο από την τότε κυβέρνηση Παπαδήμου, αλλά «τάφηκε» με ευθύνη της Ν.Δ. Θα είχε επιτευχθεί και μείωση των υπαλλήλων και νοικοκύρεμα της ΕΡΤ και κυρίως η απεξάρτηση της από την εκάστοτε Κυβέρνηση.
Αλλά και οι σημερινοί κυβερνητικοί εταίροι, προφανώς ήθελαν συμμετοχή, όπως και πέτυχαν, στη διαχείριση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Ας περιορίσουν τα κροκοδείλια δάκρυα πολιτικοί και άλλοι για το λουκέτο της ΕΡΤ. Οι πάντες την εξυμνούσαν όταν τους πρόβαλε και την πετροβολούσαν όταν είχαν δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα παράπονα. Για την απαξίωση της ΕΡΤ, τη βασική ευθύνη έχουν τα κόμματα και βεβαίως οι συγκυβερνώντες, συνδικαλιστές Αυτή η απαξίωση εξυπηρετεί σήμερα το παιχνίδι του κ. Σαμαρα. Δεν είναι τυχαία η απαράδεκτη κατηγορία του κ. Κεδίκογλου: «Η ΕΡΤ είναι μι χαρακτηριστική περίπτωση μοναδικής αδιαφάνειας και απίστευτης σπατάλης». Ένα χρόνο εκτελεί χρέη πολιτικού προϊσταμένου. Τι έκαναν για να αντιμετωπίσουν αυτό το φαινόμενο οι εκλεκτοί της ΝΔ που διοικούν ένα χρόνο την ΕΡΤ; Είναι προφανές ότι πρόκειται για ένα παιχνίδι ρίσκου με δύο βασικούς αποδέκτες. Τους Ευρωπαίους για να τους αναγνωρίσουν την αποφασιστικότητα και τους κυβερνητικούς εταίρους ότι θα κάνει ότι θέλει και ας τολμήσουν να τον ανατρέψουν. Δεν είναι τυχαίο ότι άρχισαν να κυκλοφορούν τα σενάρια ότι το επιτελείο της ΝΔ είναι έτοιμο και για πρόωρες εκλογές με κύριο αντίπαλο το ΣΥΡΙΖΑ και στόχο την αυτοδυναμία. Ρίσκαρε και άλλες φορές ο Σαμαράς, όπως στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων –το έχει ξεχάσει- και την ανατροπή της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, πάντοτε με στόχο την πρωθυπουργία.
Έπειτα από είκοσι χρόνια περιπλάνησης, πέτυχε το στόχο του με τα «δεκανίκια» του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ. Προφανώς πιστεύει ότι ήλθε η ώρα να σταθεί στα δικά του πόδια προτού σταθεί στα δικά της πόδια η χώρα.
