Λίγες ημέρες μετά την καταστροφική πυρκαγιά που άφησε πίσω της καμένες εκτάσεις, κατεστραμμένες περιουσίες, πληγωμένες παραγωγικές δραστηριότητες και δύο ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν στο καθήκον, ο Δήμος Αγίου Βασιλείου βρίσκεται μπροστά σε μια νέα, δύσκολη πραγματικότητα. Η φωτιά μπορεί να έσβησε, όμως για τους ανθρώπους της περιοχής η κρίση δεν τελείωσε. Τώρα αρχίζει η μακρά και απαιτητική διαδικασία της καταγραφής, της αποκατάστασης, των αποζημιώσεων και κυρίως της προσπάθειας να ξαναστηθεί ένας τόπος που δοκιμάστηκε σκληρά.
Ο δήμαρχος Αγίου Βασιλείου Γιάννης Ταταράκης περιγράφει τις ώρες αγωνίας, τις αποφάσεις που έπρεπε να ληφθούν μέσα σε ελάχιστο χρόνο και το βάρος που άφησαν οι δύο ανθρώπινες απώλειες. Μιλά για τον φόβο που προκάλεσε η επέλαση της φωτιάς προς κατοικημένες περιοχές, αλλά και για την ανάγκη να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε πλέον τις πυρκαγιές, δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στην πρόληψη, στην επιχειρησιακή ετοιμότητα και στην ενίσχυση των κρατικών υπηρεσιών.
Παράλληλα, ανοίγει τη συζήτηση για την επόμενη ημέρα. Για τις αυτοψίες στα πληγέντα κτίρια, τις αποζημιώσεις, τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους, το φυσικό περιβάλλον που χρειάζεται προστασία πριν έρθουν οι πρώτες ισχυρές βροχές, αλλά και τον τουρισμό, που αποτελεί βασικό πυλώνα της οικονομικής ζωής του νότου. Ιδιαίτερη θέση στις επισημάνσεις του έχει η ανάγκη αναβάθμισης του Πυροσβεστικού Κλιμακίου Σπηλίου σε Πυροσβεστική Υπηρεσία, καθώς και η ενίσχυση των εναέριων και επίγειων μέσων στην Κρήτη.
Με δεδομένο ότι από το 2017 μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται ο δήμαρχος, 351 πυρκαγιές στα όρια του Δήμου Αγίου Βασιλείου, ο ίδιος υπογραμμίζει πως η προστασία της περιοχής δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στην αντίδραση όταν ξεσπά μια φωτιά. Χρειάζεται μόνιμος σχεδιασμός, πρόληψη, μέσα και προσωπικό.
Και μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει και η ανθρώπινη διάσταση. Ο Γιάννης Ταταράκης μιλά για την κόπωση, την αγωνία, αλλά και για το κύμα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε από τις πρώτες ώρες της καταστροφής. Γιατί, όπως λέει, ο στόχος δεν είναι απλώς να επιστρέψει ο Άγιος Βασίλειος στην κατάσταση που βρισκόταν πριν από την πυρκαγιά, αλλά να γίνει ένας τόπος πιο ανθεκτικός, με καλύτερες υποδομές και ισχυρότερη Πολιτική Προστασία.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Αθηνά Πετρακάκη
Κύριε δήμαρχε, όταν ξημερώνει η επόμενη μέρα μιας τέτοιας καταστροφής και γύρω σας βλέπετε έναν τόπο γεμάτο στάχτες και αποκαΐδια, τι είναι αυτό που νιώθετε πρώτα και γιατί; Η αγωνία για το τι πρέπει να γίνει ή η στεναχώρια γι’ αυτό που χάθηκε;
Το πρώτο συναίσθημα είναι η θλίψη. Όταν υπάρχουν ανθρώπινες απώλειες, όταν βλέπεις έναν τόπο που γνωρίζεις σπιθαμή προς σπιθαμή, και βλέπεις να καταστρέφεται, περιουσίες που χτίστηκαν με κόπο μιας ζωής, σπίτια και επιχειρήσεις να έχουν παραδοθεί στις φλόγες λυγίζεις. Όμως όταν είσαι Δήμαρχος δεν έχεις την πολυτέλεια να μείνεις για πολύ σε αυτό το συναίσθημα. Πολύ γρήγορα η στεναχώρια γίνεται ευθύνη και αγωνία για το τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα. Πρέπει να αποκαταστήσεις άμεσα τις βασικές υποδομές, να ανοίξεις δρόμους, να επαναφέρεις νερό και ηλεκτροδότηση, να αρχίσουν οι καταγραφές, να στηριχθούν οι κτηνοτρόφοι και οι αγρότες, να κινηθούν οι αποζημιώσεις. Και ταυτόχρονα πρέπει να σχεδιάσεις την επόμενη ημέρα. Αυτό κάναμε από τις πρώτες ώρες. Η δική μας μάχη δεν τελείωσε όταν έσβησαν οι φλόγες. Τότε ξεκίνησε μια άλλη, εξίσου δύσκολη.
Ο Άγιος Βασίλειος δεν μετρά πλέον μόνο καμένες εκτάσεις και περιουσίες. Μετρά και δύο ανθρώπινες ζωές. Πόσο διαφορετικά βιώνετε αυτή την καταστροφή ως δήμαρχος, αλλά και ως άνθρωπος που γνωρίζει τον τόπο και τους ανθρώπους του;
Αυτό αλλάζει τα πάντα. Μπορείς να ξαναφτιάξεις έναν δρόμο, ένα δίκτυο, ένα σπίτι. Μπορείς να ξαναφυτέψεις ένα χωράφι, έστω κι αν χρειάζονται χρόνια για να επανέλθει. Μια ανθρώπινη ζωή όμως δεν αποκαθίσταται. Χάσαμε δύο πυροσβέστες που βρίσκονταν εκεί για να προστατεύσουν τον τόπο μας και τους ανθρώπους μας. Αυτή είναι η βαθύτερη πληγή που άφησε η πυρκαγιά.
Ως Δήμαρχος αισθάνομαι ένα τεράστιο βάρος. Ως άνθρωπος ακόμη μεγαλύτερο. Γι' αυτό αποφασίσαμε μαζί με το δήμο Αμαρίου, να δημιουργήσουμε ένα μνημείο στη μνήμη τους. Όχι ως μια τυπική υποχρέωση, αλλά για να υπάρχει ένα μόνιμο σημείο που θα θυμίζει σε όλους μας τι σημαίνει καθήκον και αυτοθυσία.
Υπήρξε κάποια στιγμή μέσα σε αυτές τις δύσκολες ημέρες που φοβηθήκατε πραγματικά ότι ο Δήμος Αγίου Βασιλείου θα ζήσει μια ακόμη μεγαλύτερη τραγωδία; Και ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή για εσάς προσωπικά;
Ναι. Και θα ήταν ψέμα να πω το αντίθετο. Όταν έχεις μια πυρκαγιά με τέτοια ένταση, θυελλώδεις ανέμους και ένα τόσο δύσκολο ανάγλυφο, γνωρίζεις ότι τα δεδομένα μπορούν να αλλάξουν μέσα σε λίγα λεπτά. Κινδυνέψαμε να συναντηθούν δυο πυρκαγιές που ξεκίνησαν χιλιόμετρα μακριά.
Οι πιο δύσκολες στιγμές για μένα ήταν όταν η φωτιά πλησίαζε κατοικημένες περιοχές και έπρεπε να ληφθούν αποφάσεις για την προστασία και την απομάκρυνση ανθρώπων. Εκεί δεν σκέφτεσαι περιουσίες. Σκέφτεσαι μόνο να μη χαθεί ανθρώπινη ζωή. Και αυτό που μας έδειξε ξανά αυτή η πυρκαγιά είναι πόσο κρίσιμος είναι ο χρόνος. Τα ίδια τα στοιχεία της Πυροσβεστικής δείχνουν ότι από το 2017 μέχρι σήμερα έχουν εκδηλωθεί 351 πυρκαγιές στα όρια του Δήμου μας. Οι περισσότερες αντιμετωπίστηκαν πριν πάρουν μεγάλες διαστάσεις. Αυτό αποδεικνύει πόσο καθοριστική είναι η άμεση πρώτη επέμβαση.
Μέσα σε λίγες ημέρες, οι κάτοικοι βρέθηκαν ξανά αντιμέτωποι με εκκενώσεις και μηνύματα του 112, αυτή τη φορά στα Σελλιά, τον Πλακιά και τη Σούδα. Τι λέτε σε έναν άνθρωπο που σας ρωτά: “Μπορούμε πλέον να αισθανόμαστε ασφαλείς στον τόπο μας;”
Θέλω να είμαι ειλικρινής. Κανένας Δήμαρχος και κανένας κρατικός μηχανισμός δεν μπορεί να πει στους πολίτες ότι υπάρχει μηδενικός κίνδυνος. Ιδίως σε έναν Δήμο σαν τον δικό μας, με ισχυρούς ανέμους, δύσκολο ανάγλυφο, τεράστιες αγροτικές και δασικές εκτάσεις.
Αυτό που μπορούμε και οφείλουμε να κάνουμε είναι να μειώνουμε συνεχώς τον κίνδυνο και να αυξάνουμε την ετοιμότητά μας.
Έχουμε οργανωμένο σχέδιο ΙΟΛΑΟΣ, προκαθορισμένους χώρους συγκέντρωσης πληθυσμού και οδούς διαφυγής, διαδικασίες προληπτικής απομάκρυνσης, μητρώα εργοληπτών και εθελοντών. Έχουμε περισσότερα από 40 αυτοκινούμενα πυροσβεστικά συγκροτήματα, έχουμε εγκαταστήσει πυρομετεωρολογικό σταθμό στο Μαριού και ενισχύουμε συνεχώς τον εξοπλισμό μας.
Σε αυτή την προσπάθεια έρχεται να προστεθεί και η σημαντική δωρεά της MOTOR OIL και της Οικογένειας Βαρδινογιάννη, με ένα πλήρως εξοπλισμένο πυροσβεστικό όχημα Double Cab, πέντε οχήματα Pick-Up και πλήρη ατομικό επιχειρησιακό εξοπλισμό για 50 εθελοντές πυροπροστασίας. Είναι μια ουσιαστική ενίσχυση της επιχειρησιακής μας δυνατότητας και της ετοιμότητάς μας για την επόμενη αντιπυρική περίοδο.
Ασφάλεια, λοιπόν, δεν σημαίνει να πεις “δεν θα ξανασυμβεί”. Σημαίνει να έχεις κάνει ό,τι είναι δυνατόν ώστε, αν συμβεί, να είσαι όσο καλύτερα προετοιμασμένος γίνεται, να μπορείς να αντιδράσεις άμεσα και οργανωμένα και να περιορίσεις τις συνέπειες στο ελάχιστο.
Ο Δήμος Αγίου Βασιλείου έχει πληρώσει βαρύ τίμημα από τις πυρκαγιές τα τελευταία χρόνια. Τι πρέπει να αλλάξει άμεσα ώστε να μη συζητάμε κάθε καλοκαίρι για τον επόμενο εφιάλτη;
Πρέπει να περάσουμε ακόμη περισσότερο από την αντιμετώπιση στην πρόληψη.
Πρώτον, χρειαζόμαστε ισχυρότερη μόνιμη παρουσία της Πυροσβεστικής στο νότιο Ρέθυμνο. Γι' αυτό ζητήσαμε την αναβάθμιση του Πυροσβεστικού Κλιμακίου Σπηλίου σε Πυροσβεστική Υπηρεσία, με περισσότερο προσωπικό, μέσα και επιχειρησιακές δυνατότητες. Δεν ζητάμε κάτι χωρίς υποδομή. Το Κλιμάκιο αναβαθμίστηκε πλήρως κτιριακά, με χρηματοδότηση 240.000 ευρώ, και σήμερα υπάρχουν οι προϋποθέσεις για το επόμενο βήμα.
Δεύτερον, χρειαζόμαστε μεγαλύτερη έμφαση στην πρόληψη και στη διαχείριση της καύσιμης ύλης.
Τρίτον, πρέπει να θωρακίσουμε τις κρίσιμες υποδομές μας. Για αυτό επαναφέραμε και στον ΔΕΔΔΗΕ το αίτημα για υπογειοποίηση και ενίσχυση των δικτύων ηλεκτρισμού στις περιοχές που πλήττονται από θυελλώδεις ανέμους.
Και τέταρτον, πρέπει η κλιματική πραγματικότητα που πλέον ζούμε να αποτυπωθεί και στον σχεδιασμό, στη χρηματοδότηση και στα μέσα που διαθέτουν οι Δήμοι και οι αρμόδιες υπηρεσίες.
Εσείς προσωπικά, έχοντας ζήσει από κοντά διαδοχικές μεγάλες πυρκαγιές, αισθάνεστε ότι η αυτοδιοίκηση έχει τα μέσα που χρειάζεται για να προστατεύσει τον δήμο ή ουσιαστικά καλείται να δώσει μια μάχη με “δεμένα χέρια”;
Θα έλεγα ότι η Αυτοδιοίκηση έχει κάνει σημαντικά βήματα, αλλά οι αρμοδιότητες και οι απαιτήσεις αυξάνονται πολύ γρηγορότερα από τα μέσα που διαθέτουμε.
Εμείς δεν περιμέναμε την καταστροφή για να ασχοληθούμε με την Πολιτική Προστασία. Έχουμε επενδύσει σε εξοπλισμό, σχέδια, εθελοντές, οχήματα, υποδομές και πρόληψη. Και συνεχίζουμε.
Αλλά ένας Δήμος δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει Πυροσβεστικό Σώμα. Ο ρόλος μας είναι επικουρικός. Γι' αυτό χρειάζεται καλύτερη στελέχωση των κρατικών υπηρεσιών, περισσότερα μέσα και κυρίως ένας σταθερός σχεδιασμός που να ξεκινά πολύ πριν από την αντιπυρική περίοδο.
Στην πρόσφατη φωτιά η έγκαιρη επέμβαση των εναέριων μέσων στα Σελλιά αποδείχθηκε καθοριστική. Θεωρείτε ότι η διαθεσιμότητα εναέριων μέσων στην Κρήτη πρέπει να αντιμετωπίζεται διαφορετικά, ειδικά μετά την τραγωδία του Ιουλίου;
Η πρόσφατη εμπειρία απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι ο χρόνος της πρώτης επέμβασης είναι καθοριστικός. Στα Σελλιά, η έγκαιρη επέμβαση των εναέριων μέσων συνέβαλε αποφασιστικά στο να ελεγχθεί μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση.
Η Κρήτη έχει ιδιαίτερες συνθήκες: ισχυρούς ανέμους, δύσβατο ανάγλυφο, μεγάλες αποστάσεις, τεράστια τουριστική κίνηση τους θερινούς μήνες. Αυτά πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον εθνικό επιχειρησιακό σχεδιασμό.
Δεν είναι δική μου δουλειά να υποδείξω στην Πυροσβεστική πού και πόσα αεροσκάφη θα τοποθετήσει. Είναι όμως υποχρέωσή μου ως Δημάρχου να μεταφέρω την εμπειρία του πεδίου: όταν η φωτιά ξεκινά με θυελλώδεις ανέμους, τα πρώτα λεπτά μπορούν να κρίνουν τα πάντα.
Τώρα αρχίζει η δεύτερη μάχη: η καταγραφή των ζημιών και οι αποζημιώσεις. Ποια είναι η νεότερη εξέλιξη σε αυτό το ζήτημα;
Έχει γίνει σημαντική δουλειά, αλλά τώρα πρέπει να κερδίσουμε τη μάχη του χρόνου.
Στις νέες αυτοψίες που πραγματοποιήθηκαν σε 70 κτίρια, 29 χαρακτηρίστηκαν κατοικήσιμα, 13 προσωρινά μη κατοικήσιμα και 28 επικίνδυνα για χρήση ή κατεδαφιστέα. Για το ζωικό κεφάλαιο ολοκληρώθηκαν οι δηλώσεις και πραγματοποιήθηκαν οι αυτοψίες. Για το φυτικό κεφάλαιο ολοκληρώθηκε η περίοδος δηλώσεων και ακολουθεί η διαδικασία των αυτοψιών από τον ΕΛΓΑ. Παράλληλα προχωρούν οι διαδικασίες για τις κατοικίες και τις επιχειρήσεις.
Πετύχαμε επίσης να συμπεριληφθεί στην Κρατική Αρωγή και ο κατεστραμμένος πάγιος εξοπλισμός, γιατί χωρίς αυτόν ένας παραγωγός δεν μπορεί να ξαναστήσει την εκμετάλλευσή του. Υπάρχουν ακόμη οι ενισχύσεις για τις πρώτες βιοτικές ανάγκες και την οικοσκευή των πληγέντων. Πρόκειται για δύο δράσεις που αφορούν την οικονομική ενίσχυση των πληγέντων νοικοκυριών για την κάλυψη πρώτων βιοτικών αναγκών και την αντικατάσταση οικοσκευής. Η δική μας δουλειά είναι να μη χαθεί κανένας δικαιούχος μέσα στη γραφειοκρατία.
Έχετε πει ότι η υπόθεση δεν θα τελειώσει μέχρι να αποζημιωθούν όλοι όσοι δικαιούνται και να αποκατασταθούν οι ζημιές. Πόσο δύσκολο είναι για έναν δήμαρχο να μετατρέψει αυτή τη δέσμευση σε πράξη όταν μεγάλο μέρος των αποφάσεων βρίσκεται στα χέρια της κεντρικής διοίκησης;
Με επιμονή. Ο Δήμος δεν αποφασίζει μόνος του τις κρατικές αποζημιώσεις. Μπορεί όμως να κάνει κάτι πολύ σημαντικό: να μη σταματήσει να πιέζει, να τεκμηριώνει και να παρακολουθεί κάθε υπόθεση.
Αυτό κάναμε από την πρώτη ημέρα. Πιέσαμε να ξεκινήσουν γρήγορα οι καταγραφές, γιατί χωρίς καταγραφή δεν υπάρχει αποζημίωση. Όπου εντοπίσαμε κενά, όπως στον εξοπλισμό άρδευσης, παρεμβήκαμε ώστε να καλυφθούν.
Δεν θέλω μετά από έξι μήνες να υπάρχουν άνθρωποι που θα μας λένε «χάθηκα ανάμεσα στις υπηρεσίες». Γι' αυτό όταν λέω ότι θα είμαστε εδώ μέχρι να αποζημιωθεί και ο τελευταίος δικαιούχος, το εννοώ ως καθημερινή δουλειά και όχι ως σύνθημα.
Υπάρχει και μια άλλη απώλεια που δεν καταγράφεται εύκολα σε αριθμούς: το φυσικό περιβάλλον. Τι φοβάστε περισσότερο για την επόμενη ημέρα; Την ερημοποίηση, τη διάβρωση, την απώλεια του παραγωγικού ιστού ή την αλλαγή της ίδιας της φυσιογνωμίας του τόπου;
Όλα αυτά συνδέονται μεταξύ τους. Η απώλεια της βλάστησης αυξάνει τον κίνδυνο διάβρωσης και πλημμυρικών φαινομένων. Η υποβάθμιση του εδάφους επηρεάζει την παραγωγή. Και όταν πληγεί για χρόνια ο πρωτογενής τομέας, αλλάζει σταδιακά και η φυσιογνωμία του τόπου.
Γι' αυτό κινηθήκαμε άμεσα για να υπάρξουν αυτοψίες των Δασικών Υπηρεσιών και να προχωρήσουν οι αναγκαίες μελέτες αντιπλημμυρικής και αντιδιαβρωτικής προστασίας.
Το μεγάλο λάθος μετά από μια πυρκαγιά είναι να θεωρήσουμε ότι ο κίνδυνος τελείωσε όταν έσβησε η τελευταία εστία. Τότε ξεκινά ένας άλλος κίνδυνος και πρέπει να είμαστε έτοιμοι πριν έρθουν οι πρώτες ισχυρές βροχές.
Ο τουρισμός είναι η οικονομική ανάσα του νότου. Μετά από όσα συνέβησαν, τι μήνυμα θέλετε να στείλετε στους επισκέπτες που σκέφτονται αν θα πρέπει να συνεχίσουν να έρχονται στον Άγιο Βασίλειο;
Τους λέω κάτι πολύ απλό: ο Άγιος Βασίλειος παραμένει εδώ και παραμένει ένας πανέμορφος και ασφαλής προορισμός.
Η καταστροφή ήταν μεγάλη, αλλά δεν κάηκε ο Δήμος Αγίου Βασιλείου. Οι παραλίες μας, οι οικισμοί μας, η φιλοξενία μας, οι επιχειρήσεις μας, η καθημερινή ζωή συνεχίζονται.
Και το καλύτερο που μπορεί να κάνει κάποιος για την περιοχή μας σήμερα είναι να μην την εγκαταλείψει από φόβο. Να έρθει, να μείνει, να επισκεφθεί τα χωριά μας, να στηρίξει τις επιχειρήσεις και τους ανθρώπους μας.
Γι' αυτό θεωρούμε σημαντικό και το ειδικό Pass για τη στήριξη της τουριστικής δραστηριότητας στις πληγείσες περιοχές. Θέλουμε η ανάκαμψη να αφορά όχι μόνο τις υποδομές, αλλά ολόκληρη την τοπική οικονομία.
Ένας δήμαρχος είναι συνήθως αυτός που πρέπει να δίνει λύσεις και να δείχνει ψύχραιμος. Υπήρξε στιγμή αυτές τις ημέρες που γυρίσατε σπίτι και, μακριά από κάμερες και συσκέψεις, απλώς αισθανθήκατε ότι δεν αντέχετε άλλο;
Υπήρχαν στιγμές μεγάλης ψυχικής και σωματικής κόπωσης. Δεν χρειάζεται να το κρύψω. Για ημέρες λειτουργούσαμε όλοι με ελάχιστο ύπνο, με συνεχή αγωνία και με αποφάσεις που έπρεπε να λαμβάνονται μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Όταν τελειώνει όμως η ημέρα και μένεις μόνος σου, δεν σκέφτεσαι τόσο την κούραση. Σκέφτεσαι τους ανθρώπους που έχασαν τόσα πολλά. Και πάνω από όλα τους δύο πυροσβέστες που δεν γύρισαν στις οικογένειές τους. Εκεί αντιλαμβάνεσαι ότι η δική σου κούραση είναι δευτερεύουσα. Το επόμενο πρωί πρέπει να είσαι πάλι εκεί.
Αν μπορούσατε σήμερα να καθίσετε απέναντι από τον πρωθυπουργό και να του ζητήσετε μόνο τρία πράγματα για τον Άγιο Βασίλειο, ποια θα ήταν;
Θα ζητούσα τρία πολύ συγκεκριμένα πράγματα.
Πρώτον, πλήρη και γρήγορη αποκατάσταση και αποζημίωση. Να μην υπάρξει άνθρωπος, παραγωγός ή επιχείρηση που δικαιούται στήριξη και θα περιμένει χρόνια.
Δεύτερον, ένα ολοκληρωμένο σχέδιο θωράκισης του Δήμου απέναντι στις φυσικές καταστροφές. Αντιπλημμυρικά και αντιδιαβρωτικά έργα, αποκατάσταση υποδομών, πρόληψη και ενίσχυση κρίσιμων δικτύων.
Τρίτον, ουσιαστική ενίσχυση της πυροσβεστικής παρουσίας στο νότιο Ρέθυμνο, με την αναβάθμιση του Πυροσβεστικού Κλιμακίου Σπηλίου σε Πυροσβεστική Υπηρεσία, επαρκώς στελεχωμένη και εξοπλισμένη.
Το τελευταίο δεν είναι ένα αίτημα που γεννήθηκε μετά την πυρκαγιά. Είναι διαχρονικό. Σήμερα όμως είναι πιο ώριμο και πιο αναγκαίο από ποτέ. Τα 351 περιστατικά πυρκαγιών σε λιγότερο από μία δεκαετία αποτυπώνουν μια μόνιμη επιχειρησιακή ανάγκη.
Μετά από όλα αυτά, τι είναι αυτό που σας δίνει δύναμη να συνεχίσετε; Τι θέλετε να δείτε όταν, σε λίγους μήνες ή χρόνια, κοιτάξετε ξανά αυτόν τον τόπο;
Δύναμη μου δίνουν πρώτα οι άνθρωποι αυτού του τόπου. Τις ημέρες της φωτιάς είδαμε μια τεράστια κινητοποίηση. Πυροσβέστες, εργαζόμενοι, εθελοντές, κάτοικοι, επιχειρήσεις, σύλλογοι, άνθρωποι από άλλους Δήμους. Από τις πρώτες ώρες δημιουργήθηκε ένα πραγματικό κύμα αλληλεγγύης. Αυτό θέλω να κρατήσω.
Και όταν κοιτάξω αυτόν τον τόπο μετά από κάποια χρόνια, δεν θέλω απλώς να έχει επιστρέψει εκεί που ήταν στις 28 Ιουλίου. Θέλω να είναι πιο δυνατός από πριν. Να έχουν αποκατασταθεί οι πληγές, να έχουν επιστρέψει οι άνθρωποι στην παραγωγή τους, να έχει αναγεννηθεί το φυσικό περιβάλλον και να έχουμε δημιουργήσει καλύτερες υποδομές και ισχυρότερη Πολιτική Προστασία.
Δεν μπορούμε να αλλάξουμε αυτό που συνέβη ειδικά τις ανθρώπινες απώλειες. Μπορούμε όμως να καθορίσουμε τι θα κάνουμε μετά από αυτό. Και η δική μου δέσμευση είναι ότι δεν θα αφήσουμε αυτή την καταστροφή να γίνει απλώς άλλη μία μαύρη σελίδα στην ιστορία του τόπου μας. Θα δουλέψουμε ώστε η επόμενη σελίδα να είναι η σελίδα της αποκατάστασης, της ανθεκτικότητας και της αναγέννησης.
