Επιλύθηκε η διένεξη που προκλήθηκε την περασμένη εβδομάδα σχετικά με την διαμαρτυρία που εξέφρασε το Επιμελητήριο Ρεθύμνης για την προτεινόμενη απαγόρευση διακίνησης χύδην φορτίων στο λιμάνι Ρεθύμνου, από το Διαδημοτικό Λιμενικό Ταμείο.
Το πρόβλημα είχε δημιουργηθεί καθώς είχε διαπιστωθεί πως υπήρχαν χύδην φορτία, μέρος των οποίων εκφορτώνονταν χύμα στο λιμάνι, γεγονός, που προκαλούσε ρύπανση αλλά και σοβαρές διαμαρτυρίες.
Το γεγονός οδήγησε το Δ.Σ. του Διαδημοτικού Λιμενικού Ταμείου στο να θέσει θέμα καθολικής απαγόρευσης των χύδην φορτίων με άμεση την αντίδραση των επαγγελματιών.
Για το λόγο αυτό το Επιμελητήριο Ρεθύμνης διαμαρτυρήθηκε έντονα στην επιχειρούμενη απαγόρευση διακίνησης χύδην φορτίων και το θέμα ξαναμπήκε στο Δ.Σ. του Λιμενικού Ταμείου, στο οποίο ως γνωστόν εκπροσωπείται και το επιμελητήριο.
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Δ.Λ.Τ. κ. Βασίλη Θεοδωράκη, από πλευράς επιμελητηρίου έγινε κατανοητό το ποια ήταν η φύση του προβλήματος και μετά από διαλογική συζήτηση αποφασίστηκε μεν η μη απαγόρευση των χύδην φορτίων στο Λιμάνι του Ρεθύμνου αλλά στο εξής απαγορεύεται να αφήνονται χύμα φορτία επί του λιμανιού. Τα φορτία από τα εμπορικά πλοία θα ξεφορτώνονται κατευθείαν στα φορτηγά και όχι επί του χερσαίου τμήματος του λιμανιού, όπως κατά κόρον γινόταν έως σήμερα.
Είμαι ομόφωνη αυτή η απόφαση και συμφωνούν και οι επαγγελματίες, δήλωσε στην εφημερίδα «Ρέθεμνος» ο Βασίλης Θεοδωράκης.
ΤΑ ΧΥΔΗΝ ΦΟΡΤΙΑ
Την σημασία των χύδην φορτίων επισήμανε μεταξύ άλλων στην επιστολή διαμαρτυρίας που είχε εκδώσει το Επιμελητήριο Ρεθύμνης.
Μεταξύ άλλων τόνιζε:
«Τα χύδην φορτία που διέρχονται από το λιμάνι Ρεθύμνου δεν αποτελούν ευκαιριακές φορτώσεις. Αντιθέτως, συνιστούν τη ραχοκοκαλιά παραγωγικών δραστηριοτήτων ζωτικής σημασίας:
• Πρώτες ύλες ζωοτροφών: Σιτηρά, ζωοτροφές χύδην για τη διατροφή του ζωικού κεφαλαίου του νομού.
• Οικοδομικά υλικά: Άμμος, χαλίκι, τσιμέντο, αδρανή υλικά για τον κατασκευαστικό κλάδο.
Σε περίπτωση απαγόρευσης, οι επιχειρήσεις του Ρεθύμνου θα αναγκαστούν να προμηθεύονται χύδην φορτία μέσω των λιμανιών Ηρακλείου ή Χανίων, με μοναδικό τρόπο μεταφοράς στη συνέχεια την οδική μεταφορά. Η απόσταση Ρεθύμνου – Ηρακλείου ανέρχεται σε περίπου 78 χιλιόμετρα, ενώ Ρεθύμνου – Χανίων σε περίπου 59 χιλιόμετρα. Για επιχειρήσεις που διακινούν εκατοντάδες ή χιλιάδες τόνους ετησίως, το πρόσθετο κόστος μεταφοράς θα ανέλθει σε δεκάδες έως εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ετησίως.
Οι επιχειρήσεις Ρεθύμνου ανταγωνίζονται αντίστοιχες επιχειρήσεις Ηρακλείου και Χανίων, οι οποίες απολαμβάνουν άμεση πρόσβαση στα λιμάνια τους. Η επιβολή πρόσθετου κόστους μεταφοράς εξ αιτίας διοικητικής απόφασης και όχι αγοραίων δυνάμεων δημιουργεί τεχνητά μειονέκτημα σε βάρος του Ρεθύμνου. Επιχειρήσεις που σήμερα είναι βιώσιμες κινδυνεύουν να καταστούν ασύμφορες, με άμεσες επιπτώσεις στην απασχόληση.
Ο κτηνοτροφικός τομέας του Νομού Ρεθύμνου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εισαγωγή πρώτων υλών ζωοτροφών μέσω θαλάσσης. Οι κτηνοτρόφοι και οι επιχειρήσεις παραγωγής ζωοτροφών δε διαθέτουν οικονομική ευχέρεια να απορροφήσουν το πρόσθετο κόστος χερσαίας μεταφοράς από γειτονικά λιμάνια. Αυτό θα οδηγήσει είτε σε αύξηση τιμών για τους καταναλωτές, είτε σε μείωση του ζωικού κεφαλαίου της περιοχής.
Ο κατασκευαστικός κλάδος του Νομού απαιτεί διαρκή εισροή αδρανών υλικών, τσιμέντου και άλλων οικοδομικών υλικών χύδην. Η ανάγκη μεταφοράς από Ηράκλειο ή Χανιά θα αυξήσει το κόστος κατασκευής, καθιστώντας ιδιωτικά και δημόσια τεχνικά έργα στο Ρέθυμνο οικονομικά ακριβότερα σε σχέση με τους αντίστοιχους νομούς. Αυτό θα δυσχεράνει και την υλοποίηση επενδύσεων στην περιοχή.
Η μείωση ανταγωνιστικότητας και η αύξηση κόστους παραγωγής θα επηρεάσουν αναπόφευκτα την απασχόληση. Επιχειρήσεις που δεν αντέχουν το πρόσθετο λειτουργικό βάρος θα περικόψουν θέσεις εργασίας ή θα μεταφέρουν δραστηριότητες σε άλλους νομούς. Παράλληλα, το λιμάνι θα χάσει δραστηριότητα και έσοδα, πλήττοντας και αυτό ίδιο το Λιμενικό Ταμείο.
Χωρίς να αμφισβητείται η ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος, επισημαίνεται ότι υφίστανται μέτρα που επιτρέπουν τον περιορισμό της ρύπανσης χωρίς ολική απαγόρευση».
Όπως προαναφέραμε, η συμφωνία για το ζήτημα αυτό επετεύχθη χωρίς απαγόρευση των χύδην φορτίων αλλά με συγκεκριμένες διαδικασίες μεταφόρτωσης από τα εμπορικά πλοία στα φορτηγά μεταφοράς, ώστε να μην τίθενται ζητήματα ρύπανσης και όχλησης.
