Με την παρότρυνση αυτή ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ.κ. Ευγένιος, προσφώνησε τον νέο Μητροπολίτη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ.κ.  Ιωακείμ και την τελετή ενθρονίσεως του την Κυριακή στο Σπήλι. 

Με λόγια ενθάρρυνσης και παραινέσεις πατρικές, ολόκληρη η προσφώνηση του Προέδρου της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης έχει ως ακολούθως: 

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΗΤΗΣ

κ.κ. ΕΥΓΕΝΙΟΥ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ

ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΛΑΜΠΗΣ, ΣΥΒΡΙΤΟΥ καί ΣΦΑΚΙΩΝ κ. ΙΩΑΚΕΙΜ

(Ἱερός Μητροπολιτικός Ναός Ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου, Σπήλι Ρεθύμνης, 29-3-2026)

Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Λάμπης, Συβρίτου καί Σφακίων, πολυφίλητε ἐν Χριστῷ Ἀδελφέ, κύριε Ἰωακείμ,

Ἡ τήν Ἱεράν Ἐπαρχιακήν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης συγκροτοῦντες Ἀρχιερεῖς καί ἡ ταπεινότης μου, μετέχομε σήμερα προσευχητικά στήν ἐνθρόνισή σου, ἐδῶ στό Σπῆλι, τό κατάρρυτο, τήν ἕδρα τῆς ἱστορικῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου καί Σφακίων, καί δοξάζομε τόν Ἅγιο Θεό, ὁ Ὁποῖος ἐπέβλεψε ἐπί τήν ταπείνωσή σου καί σοῦ χαρίζει τό ἱερό προνόμιο νά καθίστασαι Ποιμένας καί Ἐπίσκοπος τοῦ λογικοῦ ποιμνίου τῆς Ἐκκλησιαστικῆς αὐτῆς παροικίας, εἰς διαδοχήν τοῦ πολιοῦ καί πολυσεβάστου Μητροπολίτου Εἰρηναίου, ὁ ὁποῖος ἐπί τριάκοντα πέντε ὁλόκληρα χρόνια ἠνάλωσε τόν ἑαυτό του καί ἐκδαπανήθηκε κυριολεκτικά ὑπέρ αὐτῆς.

 Θεοῦ δῶρον, Θεοῦ βουλή, Θεοῦ κλήση καί κέλευσμα, ὅ,τι χαιρόμαστε καί ὅ,τι ἀπολαμβάνωμε στήν Ἀποστολική Ἐκκλησία τῆς Κρήτης αὐτό τό εὐλογημένο διήμερο. Δικό μας τό ἀντίδωρον, ἡ ἀπόκριση, ἡ ὁλοκληρωτική αὐτοπροσφορά, τό προσωπικό μας ὁλοκαύτωμα γιά τήν Ἐκκλησία, ὑπέρ ἧς Χριστός ἀπέθανεν, δική μας καί ἡ ὑποχρέωση τῆς ἀέναης δοξολογικῆς ἀναφορᾶς. Δόξᾳ τῇ Ἁγίᾳ καί Ὁμοουσίῳ καί Ζωοποιῷ καί Ἀδιαιρέτῳ Τριάδι γιά ὅσα ζοῦμε ἐντός τοῦ σώματος τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Ἐκτός Αὐτῆς θά ἤμασταν πνευματικά νεκροί. Μόνο ἐντός Αὐτῆς, ἀλλά καί ἐξ’ Αὐτῆς καί δι’ Αὐτήν ὑπάρχομε, ὅπως καί ἐν Χριστῷ τῷ Θείῳ Αὐτῆς Δομήτορι ζῶμεν καί κοινούμεθα καί ἐσμέν.

Αὐτή σου τήν ἐκκλησιαστική αὐτοδιάθεση, αὐτήν σου τήν ζωοδότρα τοποθέτηση γνωρίζοντας, αὐτήν σου τήν διαδρομή ἀναγνωρίζοντας, αὐτόν σου τόν πόθο διακρίνοντας, οἱ Συνοδικοί Ἀδελφοί ἔκριναν διά τῆς τιμίας ψήφου των τό πρόσωπό σου, ὡς τό πλέον κατάλληλο μεταξύ ἀξίων συνυποψηφίων γιά τήν  ἀνάληψη τῶν εὐθυνοφόρων καθηκόντων τῆς Ἱερᾶς Ἀποστολῆς πού ἀναλαμβάνεις. Ἡ χειροτονία σου στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ χάρισε σέ ὅλους μας ἀλησμόνητη πνευματική χαρά, πού σήμερα ὁλοκληρώνεται πανεπίσημα μέ τόν ἐνθρονιστήριο ἁγιασμό τῆς ἀπαρχῆς τοῦ ἔργου, πού ὁ Ἅγιος Θεός θέλει νά ἐπιτελέσει ἐδῶ σέ «αὐτόν τόν τόπον τόν μικρό, τόν μέγα» ἡ ἀγάπη σου. Ἔρχεσαι ἐδῶ γιατί Ἐκεῖνος τό θέλει, γιατί θέλει νά ὑπάρχει εὐλογημένη συνέχεια στήν συνέπεια τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας πού προσλαμβάνει καί θεραπεύει, πού μεταμορφώνει καί ἁγιάζει κάθε ἄνθρωπο. Ἐκεῖνον σέ προτρέπομε νά ἀντικρύζεις καί νά ἀναγνωρίζεις καθημερινά στά πρόσωπα τῶν ἐδῶ παροικούντων ἀδελφῶν μας, τῶν δικῶν Του ἐλαχίστων ἀδελφῶν, ὅπως Τούς ὀνόμασε. Γιά τή σωτηρία τους καλεῖσαι νά ἐργάζεσαι ἄοκνα, γιά τόν προσωπικό τους ἁγιασμό καλεῖσαι νά μή δίδεις ὕπνον τοῖς ὁφθαλμοῖς σου καί ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις σου. Καί εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θά τό κάνεις πράξη. Ἔχεις τίς προϋποθέσεις πού ἐγγυῶνται γι΄ αὐτό.

Μή φοβοῦ τό μικρόν ποίμνιον. Ἀξιοποίησε τήν μικράν ζύμη.  Ἔχε πίστη καί θᾶρρος καί θά δεῖς καθημερινά τό θαῦμα τῆς Ἐκκλησίας καί ὁ θερισμός θά εἶναι πολύς καί τά γεννήματα πάμπολλα. Νά σπείρεις τό σπόρο τοῦ Εὐαγγελίου χωρίς φειδώ, ἀφοῦ ὁ σπείρων φειδωμένος, φειδωμένος καί θερίζει καί ὁ σπείρων ἐπ’ εὐλογίαις, ἐπ’ εὐλογίαις καί θερίζει.

Γνωρίζεις καλά, πῶς πρέπει νά λειτουργεῖς τήν ὕπαρξή σου, πῶς πρέπει νά ἀξιοποιεῖς τά πολλά σου τάλαντα, πῶς πρέπει νά κάνεις τή διανομή τῶν δωρεῶν τοῦ Θεοῦ στούς ἀνθρώπους πού σοῦ ἐμπιστεύεται.

Τό ἔχεις διδαχθεῖ, τό ἔχεις ἐμπεδώσει, τό ζεῖς καί ἦλθε ἡ ὥρα νά τό διδάξεις. Ἀλληλοδιδακτικά λειτουργοῦμε, τείνοντας ὁ ἕνας τό χέρι στόν ἄλλο, γιά νά ἀποφεύγομε προσκόμματα καί κακοτοπιές, γιά νά φύεται ὁ σπόρος εἰς γῆν ἀγαθήν, ἔστω καί ἄν πάντα κάποιος θά πέφτει σέ ἄκανθες καί τριβόλους.

Προέρχεσαι ἀπό τόπο πού χάρισε Ἁγίους στήν Ἐκκλησία, Ὁσίους στό Μοναχισμό Της, διηκόνησες εὔορκα ἀπό ὑπεύθυνες καί ἐπιτελικές θέσεις τήν Ἐκκλησία, διδάχθηκες ἦθος καί φρόνημα ἐκκλησιαστικό, ἀγάπη στή Μία Ἁγία Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία καί σέ ὅσα διακρατεῖ, παρά τούς πόδας τοῦ ἀγαπῶντος Αὐτήν ὑπέρ πᾶν ἄλλο Γέροντός Σου, Μητροπολίτη Γορτύνης καί Ἀρκαδίας κ. Μακαρίου. Εἶσαι φίλεργος, φιλόκαλος, φιλομόναχος, φιλήσυχος, φιλάνθρωπος πρό πάντων, φιλογενής καί αὐτά ἀποτελοῦν ἐγγυήσεις, ὅτι θά ἐργασθεῖς ὄμορφα καί ταπεινά γιά τήν Δόξα τοῦ Θεοῦ καί τήν εὔκλεια τῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων εἶναι τό μέλημά μας, αὐτό τό ὑψηλό καί σπουδαῖο ἔργο πού εἶναι συγχρόνως καί πολυεύθυνο καί ἐμπεδόμοχθο, καί τό ὁποῖο εὐχόμαστε ὁλόψυχα νά ἐπιτελεῖς θεαρέστως μέχρι βαθέως γήρατος, διά πρεσβειῶν τῆς Ἁγίας Θεοτόκου τῆς Ὁδηγητρίας τῆς ζωῆς σου, τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καί Πρωτεπισκόπου τῆς Ἐκκλησίας μας Τίτου, τοῦ συνοδίτου καί συνεκδήμου τοῦ μεγάλου Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν καί τοῦ νησιοῦ μας Παύλου, τῶν Ἁγίων Τεσσάρων Νεομαρτύρων, τῶν ἐκ τῶν Μελάμπων τῆς Ἐπαρχίας σου καταγομένων καί ἐν Ρεθύμνῃ Μαρτυρησάντων καί τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων Ἐπισκόπων Λάμπης Μεθοδίου καί Ἱεροθέου.

Ἐπίτρεψέ μου νά σοῦ ἐπαναλάβω αὐτό πού εἶχα πεῖ κατά τήν ἐνθρόνιση τοῦ ὅμορού σου Ἀδελφοῦ Ἁγίου Ρεθύμνης, τοῦ καί παραδίδοντός σου ὡς Τοποτηρητής τήν Ἱεράν αὐτή Μητρόπολη. Εἶχα πεῖ τότε καί τό ἐπαναλαμβάνω καί σήμερα γιά νά τό ἀκούσεις ἐσύ καί γιά νά τό ξανά ἀκούσομε ὅλοι αὐτό, πού ὁ ὑπέροχος Ρεθυμνιώτης καί Κρητικός πού ζοῦσε καί τρεφόταν διαρκῶς ἀπό τά νάματα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί τόν πολιτισμό τοῦ εὐσεβοῦς μας Γένους, ὁ πολύς μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Αὐστραλίας Στυλιανός «τά σώματά μας ξώβεργες πού στήνει ὁ Θεός καί πιάνει ὁλοζώντανους ἀνθρώπους.» Μιά ξώβεργα καλεῖσαι νά γίνεις, ὄργανο σωστικό στό σχέδιο τοῦ Θεοῦ, πού κυνηγᾶ νά μᾶς λυτρώσει καί νά μᾶς χαρίσει τήν αἰωνιότητα.

Αὐτό καλεῖσαι μέ τήν παρουσία σου νά ὑπενθυμίζεις, νά παραδειγματίζεις, νά παιδαγωγεῖς καί ἀξίζει ἀκόμα καί ἡ δική μας ἀπώλεια, ὅπως θά ἔγραφε ὁ μέγας Παῦλος, προκειμένου νά σωθεῖ ἔστω καί ἕνας ἄνθρωπος. Γι’ αὐτό γινόμαστε «τοῖς πᾶσι τά πάντα».

Σεβασμιώτατε, Ἀπό τό ὕψος τοῦ θρόνου Σου ἀγκάλιασε μέ τό βλέμμα σου τούς ἀνθρώπους αὐτῆς τῆς παραδοσιακῆς γωνιᾶς τῆς Κρητικῆς γῆς, πού ἀποτελούν τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Κοιτάζοντάς τους στά μάτια, διακρίνομε τήν ἀγάπη καί τόν πόθο τους, τίς προσδοκίες τους ἀπό τήν Ἐκκλησία καί τούς ποιμένες Της, τήν ἐπιθυμία τους νά σέ ἀγκαλιάσουν, ἀφοῦ τούς ἀγκαλιάσεις, νά σοῦ δωθοῦν ἀφοῦ τούς δωθεῖς, ἀφοῦ ἀναθερμάνεις τήν πίστη τους, ἀφοῦ ἀναγεννήσεις τήν ἐλπίδα τους, ἀφοῦ ἀναζωπυρώσεις τήν ἀγάπη τους. Οἱ ἄνθρωποι τοῦ λαοῦ μας διακρίνονται γιά τήν ἀγάπη καί τήν ἁγία ἁπλότητά τους καί κάποια εὐάριθμα παραστρατήματα δέν δύνανται νά ἀμαυρώσουν τήν Κρήτη μας καί τόν λαό της, πού διακρίνεται γιά τήν λεβεντιά, γιά τήν καθαρότητα, γιά τόν ἡρωϊσμό, γι’ αὐτά πού τόν καθιστοῦν μοναδικό καί ὑπέροχο, διακρινόμενο πάντοτε γιά τίς ἀρχές καί τίς ἀξίες, γιά τίς παραδόσεις, τήν Παιδεία καί τόν Πολιτισμό του.

Καλεῖσαι λοιπόν νά συνεχίζεις τό ἔργο τῆς Ἀποστολικῆς διαδοχῆς στήν Τοπική Ἐκκλησία, ὡς Πατέρας στό πρόσωπο τοῦ ὁποίου οἱ ἄνθρωποι θά βλέπουν τό Μέγα Ἀρχιερέα Χριστό. Ἐκεῖνον θά ἐκφράζεις, Ἐκεῖνον θά βλέπουν στήν Ὡραία Πύλη νά σηκώνει τά χέρια του καί νά εὐλογεῖ τή ζωή καί τά ἔργα τους. Κι ἐσύ θά γνωρίζεις πώς, ὅπως Ἐκεῖνος, θά συσταυρώνεσαι καί θά συνανασταίνεσαι καθημερινά καί θά θυμᾶσαι πάντοτε καί θά κλείσεις βαθειά μέσα σου αὐτά πού μετά ἀπό λίγες ἡμέρες θά ἐπαναλάβει ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία: «Μυσταγωγῶν σου, Κύριε, τοὺς μαθητὰς ἐδίδασκες λέγων· ὦ φίλοι ὁρᾶτε, μηδεὶς ὑμᾶς χωρίσῃ μου φόβος· εἰ γὰρ πάσχω, ἀλλ᾿ ὑπὲρ τοῦ κόσμου. Μὴ οὖν σκανδαλίζεσθε ἐν ἐμοί· οὐ γὰρ ἦλθον διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχήν μου λύτρον ὑπὲρ τοῦ κόσμου. Εἰ οὖν φίλοι μου ἐστέ, ἐμὲ μιμεῖσθε· ὁ θέλων πρῶτος εἶναι, ἔστω ἔσχατος· ὁ δεσπότης ὡς ὁ διάκονος· μείνατε ἐν ἐμοί, ἵνα βότρυν φέρητε· ἐγὼ γάρ εἰμι τῆς ζωῆς ἡ ἄμπελος». Αὐτό θά κάνεις καί θά ζεῖς χριστομίμητα.

Ἐνθρονίζεσαι σήμερα, μία ἑβδομάδα πρίν τό Πάσχα  καθώς ὁ Χριστός μας «ἐπείγεται τοῦ παθεῖν ἀγαθότητι» καί Ἐκεῖνος μέ τό δικό Του παράδειγμα σοῦ δείχνει τό δρόμο τῆς Ἀρχιερατικῆς σου πορείας πλέον. Ἄρση Σταυροῦ, Πάθη τά σεπτά, λαμπροφόρος Ἀνάσταση. Κι Ἐσύ ἑπόμενος, συσταυρούμενος, συμπάσχων, «προσδοκῶν Ἀνάστασιν νεκρῶν καί ζωήν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος».

Εὐχή καί προσευχή ὅλων μας, νά εἶναι εὐλογημένο τό σταυροαναστάσιμο εἰσοδικό σου στήν ποιμανσία τῆς Ἁγιοτρόφου καί Ἁγιοτόκου αὐτῆς Ἐκκλησιαστικῆς παροικίας. Νά εἶναι εὐλογημένη κάθε στιγμή τῆς Διακονίας σου ὑπέρ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς σου, τῶν καλῶν κληρικῶν σου, τῶν Ἀδελφοτήτων τῶν Ἱερῶν Μοναστηριῶν σου, νά εἶναι εὐλογημένες οἱ ἅγιες βουλές σου γιά τήν ἀνάπτυξη τοῦ εὐγενικοῦ καί εὔγονου αὐτοῦ τόπου καί λαοῦ, πού δέν σταμάτησε ποτέ νά γεννᾶ Ἁγίους, ἥρωες, λογίους, ἀνθρώπους ἀριστοτέχνες τῆς μουσικῆς καί κάθε Τέχνης, ἀνθρώπους τῆς προσφορᾶς, τοῦ φιλότιμου καί τῆς ἀνθρωπιᾶς. Σύντομα θά τούς γνωρίσεις, μέ πρώτους τούς καλούς τους Ἄρχοντες, σύντομα θά σέ πλησιάσουν καί θά σέ πλαισιώσουν, θά σέ ἀγαπήσουν καί θά τούς ἀγαπήσεις. Σύντομα ἡ συνεργασία σας θά βλαστήσει καρπούς, χάρη στό σπόρο πού ἄοκνα ἔσπειρε ὁ προκάτοχός σου καί ἀγαπητικά, περικρατῶντας τό τίμιο γῆρας του, θά τόν θερίζεις μαζί του, θέττοντας τήν χεῖρα ἐπί τό ἄροτρον καί συνεχίζοντάς το. Στήν Ἐκκλησία μας ἄλλωστε ἔργα προσωπικά δέν ὑπάρχουν. Ὁ ἕνας τόν ἄλλο μας συνεχίζει, συμπληρώνει, ἐπαυξάνει καί ὅλοι μαζί γιά τή δόξα τοῦ Θεοῦ, μέ ἱερό ζῆλο ἐργαζόμαστε καί αὐτήν τήν παρακαταθήκη παραλαμβάνομε καί ὁδεύομε ἀδιάλειπτα στόν οὐρανομήκη δρόμο πού μᾶς ὁδηγεῖ στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Ἔχεις τίς εὐχές ὅλων μας, ἔχεις τήν ἀγάπη μας, ἔχεις τόν ἐπιστηριγμό τοῦ Γέροντός σου, τήν στοργή τοῦ Πατρός καί Πατριάρχου μας, ὅπως ἤδη τήν μετέφερε, ὡς αὔρα τοῦ Βοσπόρου, ὁ ἐκπρόσωπός Του, Ἀδελφός Ἅγιος Αὐστρίας.

Ἀπό μέρους τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μας, ἀφοῦ ἐκφράσω πάλιν καί πολλάκις τό βαθύτατο σεβασμό καί τήν ἀγάπη τῶν συμπαρέδρων Ἀδελφῶν στόν πολιό προκάτοχό σου, ἀφοῦ εὐχαριστήσω εὐγνωμόνως τόν Σεβασμιώτατο Ἅγιο Τοποτηρητῆ Μητροπολίτη Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου κ. Πρόδρομο, ἀφοῦ ἐπαινέσω αὐτόν τόν εὐλογημένο λαό πού παρίσταται αὐτήν τήν ἱερή ὥρα μέ ἀνοικτή καρδιά καί ὁλάνοικτη ἀγκαλιά γιά νά σέ κλείσει μέσα της, ἐπιθυμῶ, ἀπευθυνόμενος σέ ἐσένα Ἀδελφέ Ἰωακείμ, νά εὐχηθῶ ὁ Πανάγιος Θεός νά ὁδηγεῖ τά βήματά σου στή Βασιλεία Του καί νά μᾶς ἀξιώνει νά χαιρόμαστε ὅλοι τήν ἑνότητα στήν Ἱερά Σύνοδό μας, τήν ὁποία μέ τή δική σου συμπαρεδρία παρακαλῶ πολύ νά κατεργάζεσαι ἀδιάλειπτα. «Ὁ δέ Θεός δώῃ ἡμῖν τό αὐτό φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις».

Ἀδελφέ Ἅγιε Λάμπης, Συβρίτου καί Σφακίων,

«Ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» καί κάνε πράξη σου καθημερινή, κατά τήν Παύλειο Πρός τόν Ἅγιο Πρωτεπίσκοπό μας Τῖτο, ἐντολή τό:

«περὶ πάντα σεαὐτὸν παρεχόμενος τύπον καλῶν ἔργων,     ἐν τῇ διδασκαλίᾳ ἀδιαφθορίαν, σεμνότητα, ἀφθαρσίαν, λόγον ὑγιῆ, ἀκατάγνωστον, ἵνα ὁ ἐξ ἐναντίας ἐντραπῇ  μηδὲν  ἔχων περὶ ἡμῶν λέγειν φαῦλον». (Τίτ. 2,6-7).

    Ἔτσι εὐχόμαστε νά γίνεσαι καθημερινό καύχημα τῶν πιστῶν ἀνθρώπων τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μητροπόλεως καί αὐτοί νά εἶναι πάντα τό δικό σου καύχημα, οἱ τίμιοι λίθοι τῆς ἀρχιερατικῆς σου μίτρας.

Καί ὁ μέγας Παῦλος ἄς βάζει διαρκῶς στή σκέψη σου καί τήν καρδιά σου, στά χείλη σου ἀλλά καί στίς ἀκοές τῶν ἀνθρώπων, τοῦτο πού θεωρῶ ὅτι στό τέλος αὐτῆς τῆς πορείας θά ἐκφράσει ἡ ἀποστολική ἐδῶ διακονία σου:

«Ἡ γὰρ καύχησις ἡμῶν αὕτη ἐστί, τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν, ὅτι ἐν ἁπλότητι καὶ εἰλικρινείᾳ Θεοῦ, οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ, ἀλλ᾿ ἐν χάριτι Θεοῦ ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ, περισσοτέρως δὲ πρὸς ὑμᾶς». (Κορ. Β΄,1,12).

 Ἔτσι, Ἀδελφέ, γίνεται χαρά ἐν οὐρανῷ, ἔτσι χαίρεται ἡ γῆ, ἔτσι ἡ εἰρήνη τοῦ οὐρανοῦ  γίνεται καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἔτσι πορεύεται ἡ Ἐκκλησία, ἔτσι σώζεται ὁ κόσμος. Εἰρήνευε τόν λαό τοῦ Θεοῦ πού παροικεῖ «ἐπαδά», ὅπως θά ἔλεγε ὁ λαός μας, μέ τό «εἰρήνη πᾶσι» τοῦ Χριστοῦ, εἰρήνευέ τον ἀπό τό ἕνα ἄκρο ὡς τό ἄλλο τῆς Ἐπαρχίας σου, ἀπό τοῦ Ψηλορείτη τίς πλαγιές, πού τίς φωτίζει τό λιόγερμα ὡς τῶν Σφακιῶν τά πάντα λεύτερα χώματα, εἰρήνευέ τον καί ὁ Θεός τῆς Εἰρήνης ἔστω μετά σοῦ πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς καί τῆς Ἀρχιερατικῆς σου πορείας. Αὐτός ὁ Θεός τῆς ὑπομονῆς καί τῆς παρακλήσεως θά σοῦ χαρίσει καί τήν προσωπική σου σωτηρία «ὅτι ἠγάπησας πολύ τήν Ἐκκλησία Του καί ἑαυτόν παραδίδεις ὑπέρ Αὐτῆς τοῖς ἴχνεσι Χριστοῦ ἑπόμενος».

Καλή συσταύρωση μέ τόν «ἐρχόμενον πρός τό ἑκούσιον Πάθος» Κύριό μας στή Μεγάλη Ἑβδομάδα τῆς ζωῆς σου, πού ξεκινᾶ σήμερα, μιά ἑβδομάδα ἐνωρίτερα γιά ἐσένα καί καλή συνανάσταση μέ τόν Ἀναστημένο Δομήτορα τῆς Ἐκκλησίας καί Κύριο τῆς Ἱστορίας στό αἰώνιο Πάσχα".