Βέβαιος πως το ζήτημα των ορίων των οικισμών βαίνει στην σωστή κατεύθυνση, εμφανίζεται ο Πρόεδρος του Συλλόγου Οικοπεδούχων Εκτός Σχεδίου Πόλης Ρεθύμνου, Πολιτικός Μηχανικός κ. Μανώλης Κρεβατσούλης.
Αναφερόμενος στην νέα νομοθετική ρύθμιση που διορθώνει το πρόσφατο Προεδρικό Διάταγμα περί ορίων οικισμών κάτω των 2.000 κατοίκων, ο κ. Κρεβατσούλης, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό Studio Rethymno 9,80 FM και στην εκπομπή «Διάφανη Πόλη», είπε στον Σταύρο Ρακιντζή πως το μεγαλύτερο μέρος του συγκεκριμένου προβλήματος επιλύεται ενώ ως προς το ιδιαίτερο πρόβλημα που έχουμε στο Ρέθυμνο με τους 67 οικισμούς, θεωρεί, ότι πιθανότατα θα αντιμετωπιστεί μέσα από τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ
Ειδικότερα, αναλύοντας τα δεδομένα ο κ. Κρεβατσούλης υποστήριξε, ότι «Η νομοθετική αυτή ρύθμιση θα έλεγα ότι λύνει τα 9 από τα 10 προβλήματα των οικισμών όλης της Επικράτειας» και εξήγησε: «Το πρόβλημα προέκυψε όταν το Συμβούλιο της Επικρατείας έβγαλε μια σειρά αποφάσεων όπως αυτή του 2017, του 2019, του 2022, που αφορούσε για παράδειγμα τα όρια των οικισμών του Ρεθύμνου, του Πηλίου κλπ. τα οποία είχαν καθοριστεί αναρμοδίως από τους νομάρχες, με ανεπαρκή κριτήρια οριοθέτησης, όπως ακριβώς λέει και η απόφαση. Οι οικισμοί πρέπει να γνωρίζουμε ότι κατά το Σύνταγμα πρέπει να θεσμοθετούνται με προεδρικό διάταγμα και όχι με απόφαση νομάρχη, γι' αυτό και ακυρώθηκαν. Αυτή ήταν λοιπόν η βασική αιτία που το Συμβούλιο της Επικρατείας ακύρωσε τους οικισμούς. Στη συνέχεια εκδόθηκε το προεδρικό διάταγμα το οποίο καθόρισε τα κριτήρια και τη μεθοδολογία για την οριοθέτηση των οικισμών προ του 1983 και κάτω των 2.000 κατοίκων. Η αιτία για το ότι γίνονται όλα σχετικά γρήγορα, είναι το ότι αυτή τη στιγμή διεξάγεται μία μελέτη σε όλη την Ελλάδα που αφορά τα γνωστά σε όλους μας πλέον ΤΠΣ, τοπικά πολεοδομικά σχέδια, που οι μελετητές οφείλουν να δουν τη νομοθεσία, άρα τα προεδρικά διατάγματα, προκειμένου να οριοθετήσουν σωστά τους οικισμούς. Με βάση λοιπόν τη μέχρι σήμερα νομοθεσία, οι οικισμοί καταρχάς ορίζονται από το κέντρο τους, που ήταν αυτό το τμήμα το οποίο προϋφίσταται του 1923 και αποτελεί τη ζώνη Α και μετά το τμήμα το οποίο αποτελεί τη ζώνη Β, που είναι τα κτίρια που υπήρξαν μεταξύ 1923 και 1983 και το τμήμα που ορίζεται η ζώνη Β1. Είναι πολύ σημαντικό ότι μεταξύ της ζώνης Β1 και των ορίων του οικισμού είχε οριστεί η ζώνη Γ, η οποία αφορούσε το υπόλοιπο τμήμα του οικισμού μέχρι τα όρια του, το τμήμα όμως αυτό απορρίφθηκε ξανά από το Συμβούλιο της Επικρατείας και εδώ λοιπόν ακριβώς έρχεται πλέον η νομοθετική αυτή ρύθμιση να λύσει το πρόβλημα αυτό με δύο νέα πολεοδομικά εργαλεία, τη ζώνη ανάπτυξης οικισμού και την περιοχή ειδικών χρήσεων. Κάνει και πιο ισχυρούς τους οικισμούς έτσι ακριβώς όπως είναι το διάταγμα. Γιατί, αυτά τα δύο πολεοδομικά εργαλεία θεσπίζονται με γνώμονα τη δημογραφική πρόκληση καταρχάς. Δηλαδή δεν μπορεί κανείς να φρενάρει ένα οικισμό που έχει ραγδαία ανάπτυξη. Επίσης την προστασία των εμπράγματων δικαιωμάτων που έχουν αποκτηθεί καλόπιστα. Διαχωρίζει λοιπόν η απόφαση, η νομοθετική ρύθμιση τους οικισμούς σε δύο κατηγορίες.
Την πρώτη κατηγορία που αφορά τους οικισμούς μέχρι 700 κατοίκους και τη δεύτερη κατηγορία που αφορά τους οικισμούς από 701 μέχρι 2000 κατοίκους. Στην πρώτη κατηγορία μέχρι 700 κατοίκους που είναι το μεγαλύτερο τμήμα των οικισμών, θα έλεγα και σύμφωνα με το Υπουργείο είναι το 93% των οικισμών στην κατηγορία αυτή, μέσω του εργαλείου αυτού προβλέπετε λοιπόν η δυνατότητα να οροθετηθούν οικισμοί μέσω των τοπικών πολεμικών σχεδίων, μέσω του προγράμματος Κωνσταντίνος Δοξιάδης και να διευρυνθούν τα όρια πέρα από τη ζώνη Β1 μέχρι το σημερινό όριο του οικισμού, αναφέρει σαφέστατα η νομοθεσία, κατόπιν ειδικής τεκμηρίωσης. Η τεκμηρίωση είναι αυτή η οποία λίγο πολύ είπαμε προηγουμένως. Έτσι οροθετούνται ξανά οι οικισμοί μέχρι τα παλιά γνωστά όρια, θεωρούνται τα οικόπεδα τα οποία είναι εντός του οικισμού και έχουν κάποιες προϋποθέσεις φυσικά, δηλαδή τουλάχιστον πεντακόσια τετραγωνικά μέτρα εμβαδόν έως δύο στρέμματα, να ακουμπάνε σε δρόμο, να έχουν πρόσωπο σε δρόμο τουλάχιστον δέκα μέτρα»
Συνεχίζοντας, ο κ. Κρεβατσούλης τόνισε, ότι το νομοσχέδιο κινείται προς τη θετική κατεύθυνση λέγοντας: «Τα σχετικά μεγάλα οικόπεδα κάνουν πιο ωραίους οικισμούς, πιο ωραία κτίρια, μεγαλύτερο περιβάλλοντα χώρο, δε δημιουργούν προβλήματα στάθμευσης και άρα κινείται στην απόλυτα σωστή κατεύθυνση το νομοσχέδιο».
Σε ό,τι αφορά τους οικισμούς μεταξύ 701 και 2.000 κατοίκων είπε: «Τα χωριά που έχουν πληθυσμό μεταξύ 701 και 2.000 κατοίκους έχουν την δυνατότητα κατά την οριοθέτησή τους ξανά, μέσω του προγράμματος Κωνσταντίνος Δοξιάδης, να επεκταθούν πέρα από τη ζώνη Β1 έως το σημερινό τους όριο, εφόσον φυσικά και αυτό δικαιολογείται και παίρνουν κι αυτά κάποιους λίγο διαφορετικούς όρους δόμησης όπως είναι η αρτιότητα των δύο στρεμμάτων έως τεσσάρων στρεμμάτων, φυσικά να έχουν ελάχιστο πρόσωπο σε διανοιγμένο δρόμο 15 μέτρα κτλ και είναι και πολλές άλλες λεπτομέρειες».
Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ
Αναφερόμενος στην ιδιαίτερη περίπτωση του Ρεθύμνου, ο Μανώλης Κρεβατσούλης τόνισε, ότι «πιθανότατα θα υπάρξουν κάποιες διευκρινίσεις, αλλά νομίζω η νομοθετική ρύθμιση έτσι όπως έχει έρθει καλύπτει τα πάντα. Δε νομίζω ότι θα υπάρχουν ιδιαίτερα προβλήματα, βέβαια πρέπει να ξεχάσουμε τα παλιά γνωστά όρια της ακτίνας των 800 μέτρων. Πρέπει να σκεφτόμαστε πάντα τους οικισμούς που έχουν μια πολυγωνική γραμμή και είναι με κάποιο τρόπο οριοθετημένοι. Αυτές οι ακτίνες των 800 νομίζω ότι έχουν φύγει και δε θα επιστρέψουν ξανά. Νομίζω ότι η νομοθεσία αυτή θα τα αντιμετωπίσει απόλυτα τα προβλήματα και στο Ρέθυμνο. Εξάλλου γι' αυτό γίνεται το τοπικό πολεμικό σχέδιο που σκύβει πάνω σε κάθε οικισμό, κάνει οριοθέτηση επί του οικισμού αυτού και δεν έχει γενικά το νομοσχέδιο κατά νου, ας πούμε το οποίο είναι εντελώς γενικό και αφορά όλη την Ελλάδα. Όταν ο μελετητής ο οποίος κάνει το αντίστοιχο πρόγραμμα, το τοπικό πολεμικό σχέδιο όπως έχει οριστεί και στο Ρέθυμνο, θα έρθει σε κάθε οικισμό, θα δει ποια είναι η ζώνη α, β, β1 που λέγαμε, θα ορίσει τη ζώνη γ και θεωρώ ότι δε θα έχει ιδιαίτερα προβλήματα, γιατί το Ρέθυμνο είναι μια περιοχή με οικοδομική ανάπτυξη, δε χάνουμε ιδιαίτερα πληθυσμό, έχουμε γενικότερα μια ανάπτυξη και μια οικοδομική δραστηριότητα, άρα μπορεί να μας πει στο 95% των οικισμών που μας ενδιαφέρει, γιατί θέλουμε να έχουμε μεγάλα και διευρυμένα όρια τα οποία θα φτάνουν τουλάχιστον μέχρι το παλιό πολυγωνικό σχήμα. Βέβαια θα υπάρχουν και κάποιοι λίγοι οικισμοί που όντως δεν έχουν ανάπτυξη, δεν ενδιαφέρουν και εκεί ο κόσμος ίσως θα θέλει να μειώσει και λίγο τους οικισμούς, επειδή θα θέλει να έχει για παράδειγμα μια κτηνοτροφική χρήση που απαιτούνται ειδικές αποστάσεις από τον οικισμό προκειμένου να έχουμε ένα κτηνοτροφικό κτίσμα. Άρα λοιπόν θεωρώ ότι λύνονται τα προβλήματα πλέον ένα προς ένα. Είμαι θα έλεγα αισιόδοξος γιατί το νομοσχέδιο κινείται στην απόλυτα σωστή κατεύθυνση και βγαίνει τώρα η ρύθμιση αυτή που είναι αναγκαία προϋπόθεση, γιατί έπρεπε να δοθούν οι απαιτούμενες κατευθύνσεις στους μελετητές των τοπικών ειδικών πολεμικών σχεδίων για να διασφαλιστεί η σωστή οριοθέτηση των οικισμών».
Ως προς τους χωρίς όρια 67 οικισμούς του Ρεθύμνου δήλωσε:
«Το νομοσχέδιο δε λέει τίποτα για όλα αυτά και δεν μπορούμε να κάνουμε καμία σαφέστατη πρόβλεψη. Σύμφωνα όμως με την εμπειρία μου και τις γνώσεις μου θα έλεγα ότι, πρώτον ξεχνάμε τις ακτίνες των 800 μέτρων που λίγο πολύ οι 67 οικισμοί είχαν ακτίνες των 800 μέτρων, δεύτερον επανερχόμενα στα πολυγωνικά όρια, τα οποία έχουμε δυνατότητα όμως να τα διευρύνουμε, εφόσον αυτό μπορεί να το αποδείξει ο εκάστοτε μελετητής και να οριστούν σαφέστατα πλέον όρια τα οποία θα καλύπτουν τις ανάγκες του κάθε οικισμού ανάλογα με την ανάπτυξη που έχει. Σήμερα γίνεται το τοπικό πολεοδομικό σχέδιο, έρχεται ο μελετητής σε κάθε χωριό, βλέπει τα παλιά όρια του οικισμού, βλέπει την περιοχή, την ανάπτυξη και θεωρώ ότι με αυτόν τον τρόπο θα βγάλει τη βέλτιστη λύση, χωρίς άλλες νομοθετικές ρυθμίσεις, γιατί αυτά τα οποία θα εγκρίνουν οι μελετητές και θα εγκριθεί στη συνέχεια από το Υπουργείο θα αποτελέσει προεδρικό διάταγμα, άρα θα είναι μία πανίσχυρη απόφαση η οποία δε θα είναι ευάλωτη σε κανέναν Συμβούλιο της Επικρατείας»
