ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ
ΤΟΥ ΜΑΝΟΥΣΟΥ ΚΛΑΔΟΥ
Πολλά ερωτηματικά σημαδεύουν την υπόθεση λειτουργίας Σχολής Τουρισμού στο Πανεπιστήμιο Κρήτης στο Ρέθυμνο, καθώς πρόκειται για μια εκπαιδευτική δομή, η οποία δεν υπάρχει ούτε στα χαρτιά!
Η λειτουργία της αποτελεί καθολικό αίτημα καθώς η επιστημονική εκπαίδευση πάνω σε ένα από τους βασικούς πυλώνες της Εθνικής Οικονομίας προβάλει ως αδήριτη ανάγκη, η οποία έχει επισημανθεί πολλάκις και από σχεδόν όλους τους εκπροσώπους των θεσμικών φορέων αλλά και της Πανεπιστημιακής Κοινότητας.
Ωστόσο, το κεντρικό κράτος κωφεύει και παραμένει σε αόριστες δηλώσεις και ευχολόγια, αφού καμία επίσημη απόφαση δεν υπάρχει σήμερα, που να κατοχυρώνει την λειτουργία Σχολής Τουρισμού.
Ειδικότερα, ενώ επί Υπουργού Παιδείας Ανδρέα Λοβέρδου είχαν προχωρήσει σε ένα βαθμό οι σχετικές διαδικασίες, οι διάδοχοι του από τις Κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κατήργησαν όποιες σχετικές αποφάσεις είχαν ληφθεί, πάγωσαν όποιες εξελίξεις είχαν δρομολογηθεί και απέστειλαν την υπόθεση στις … «Καλένδες».
Στην παρούσα χρονική στιγμή δεν υπάρχει η παραμικρή εξέλιξη παρά τις όποιες διαβεβαιώσεις έχουν κατά καιρούς δοθεί.
Στην πρόσφατη τιμητική εκδήλωση για τον Καθηγητή Αρχαιολογίας κ. Νίκο Σταμπολίδη, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Οδυσσέας Ζώρας έκανε αναφορά στο θέμα αυτό, μιλώντας για την ουσιώδη ανάγκη ίδρυσης μιας τέτοιας σχολής. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, τα αρμόδια επιστημονικά και διοικητικά όργανα του ιδρύματος, φαίνεται πως επεξεργάζονται προτάσεις για να δρομολογηθεί επίσημα μια τέτοια εξέλιξη, ωστόσο προς το παρόν τηρείται σιγή ιχθύος.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε με τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Ζώρα, περιορίστηκε να τονίσει πως σήμερα δεν υπάρχει τίποτα απολύτως ενώ επανέλαβε τις θέσεις του για την σημαντικότητα μιας θετικής εξέλιξης για την λειτουργία μιας πανεπιστημιακής σχολής τουρισμού.
Γίνεται, λοιπόν, αντιληπτό, ότι μετά από τόσα χρόνια και παρά τις όποιες διαβεβαιώσεις, η υπόθεση αυτή βρίσκεται στο ίδιο σημείο, από το οποίο ξεκίνησε. Δηλαδή … «στο ευχής έργον θα ήταν να είχαμε μια σχολή τουρισμού.»
Και είναι πραγματικά να απορεί κάποιος με τον όλο γραφειοκρατικό μηχανισμό αλλά και την λογική που διέπει το ίδιο το κράτος. Είναι το ίδιο σύστημα, το οποίο με μεγάλη ευκολία σφίγγει το ζωνάρι και κατακεραυνώνει με φόρους, μειώσεις και φασιστικούς περιορισμούς τους πολίτες λαμβάνοντας αποφάσεις μέσα σε μια νύχτα, αλλά, εμφανίζεται ανίκανο και αδύναμο να ιδρύσει μια σχολή, η οποία θα είναι παραγωγική και θα συμβάλει τα μέγιστα στην αναπτυξιακή διαδικασία.
Όλη αυτή η κατάσταση είναι πλέον αδικαιολόγητη. Διότι ο τουρισμός αποτελεί ένα από τους κύριους πυλώνες της οικονομίας και είναι αδιανόητο να μην υπάρχει πανεπιστημιακή σχολή που θα παρέχει την επιστημονική γνώση στα στελέχη που θα επανδρώσουν τις τουριστικές δομές και θα χαράξουν το μέλλον της χώρας στον συγκεκριμένο τομέα.
