Κάποιοι άνθρωποι δεν πεθαίνουν ποτέ. Όχι επειδή χαίρουν κάποιας ιδιαίτερης εύνοιας από το Θεό, αλλά επειδή οι ίδιοι φρόντισαν κατά την παρουσία τους στα επίγεια να μείνουν αθάνατοι στο μυαλό και τις καρδιές όλων. Είτε με το καλλιτεχνικό έργο που άφησαν πίσω τους, είτε με την πορεία του συνολικά στη ζωή, ή και με τα δύο. Μια τέτοια περίπτωση ήταν και ο Νίκος Μανιάς, ο μεγάλος Ρεθεμνιώτης λαουτιέρης από την Επισκοπή, που εδώ και ενάμιση χρόνο δε βρίσκεται κοντά μας, ως φυσική παρουσία μόνο…

«Τη συντροφιά σας ρέγομαι» αναφώνησε νοερά με την ανατριχιαστική του μοναδική φωνή ο «αθάνατος» μεγάλος λαουτιέρης και άνθρωπος, «άρχοντας» Νίκος Μανιάς, που έδωσε αναμφισβήτητα το παρών στο «μουσικό μνημόσυνο» που διοργάνωσε στη μνήμη του ο Σύλλογος Ενεργών Πολιτών Ρεθύμνου ΣΥΝΠΟΛΙΣ, την π. Τετάρτη το βράδυ. Το εν λόγω ριζίτικο άνοιξε τη βραδιά από τα ηχεία, την ώρα που φωτογραφίες από την καλλιτεχνική του πορεία έπαιζαν στο σεντόνι του προτζέκτορα. Ήταν σίγουρα όμως κι ο ίδιος εκεί. Το «αηδόνι της Κρήτης» άφησε για λίγο τα ουράνια και με τα φτερά του πέταξε και βρέθηκε στο Ωδείο Ρεθύμνου για να συναντήσει την οικογένειά του, συγγενείς, συναδέλφους του από το καλλιτεχνικό στερέωμα, φίλους καλούς, συγχωριανούς του και μη, καθώς και τους νέους του Συλλόγου που ένιωσαν χρέος τους να του αφιερώσουν μία βραδιά, ενάμιση χρόνο μετά το θάνατό του. Το λαούτο του δε, δέσποζε ανάμεσα στους ομιλητές της βραδιάς και κάτω από το πάλκο των συμμετεχόντων καλλιτεχνών, καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης.

Η Αίθουσα «Παντελής Πρεβελάκης» του Ωδείου Ρεθύμνου γέμισε από κόσμο την π. Τετάρτη το βράδυ. Η συγκίνηση περίσσευε, οι ευχαριστίες δε των ανθρώπων του εκλιπόντος προς τα παιδιά του Συλλόγου, τους παρουσιαστές και τους καλλιτέχνες που πλαισίωσαν τη βραδιά, το ίδιο. Τη  βραδιά παρουσίασαν οι κύριοι Θοδωρής Ρηγινιώτης και Κωστής Κοντογιάννης, ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα στη διοργάνωση της δίωρης  εκδήλωσης, που εδώ και τρεις περίπου μήνες ετοιμαζόταν. Κι αν η συμβολή του κ. Κοντογιάννη ήταν τεράστια, τίποτα μπορεί να μην είχε συμβεί αν ο γιος του μεγάλου λαουτιέρη -Νίκος Μανιάς επίσης- δε συνεργαζόταν από την αρχή άψογα με τους νέους του ΣΥΝΠΟΛΙΣ, που θέλησαν να τιμήσουν τον πατέρα του. Μάλιστα, στο τέλος της βραδιάς χάρισαν στο Νίκο μια προσωπογραφία του πατέρα του, συμβολικά, για να θυμάται τη συγκεκριμένη εκδήλωση μνήμης.

Η ροή της βραδιάς περιλάμβανε αναφορά στο έργο του Νίκου Μανιά από τους παρουσιαστές και σε συνεργασίες του, τα οποία συνόδευαν συνεντεύξεις σημαντικών επίσης κρητικών καλλιτεχνών, ενώ οι καλλιτέχνες που παραβρίσκονταν στο πάλκο στη συνέχεια αναλάμβαναν να ταξιδέψουν μουσικά το κοινό του Ωδείου. Το «τι να πει κανείς για το Νίκο το Μανιά» ήταν η απαρχή σχεδόν πάντα οποιασδήποτε αναφοράς στο πρόσωπό του. Στα βίντεο που προβλήθηκαν, για τον καλλιτέχνη και φίλο Νίκο Μανιά, μίλησαν οι Κακλής Μανώλης, Μαρκογιαννάκης Γιάννης, Σκουλάς Βασίλης, Καλομοίρης Γιώργης, Σταματογιαννάκης Γεράσιμος, Σωπασής Νίκος, Ζαχαριουδάκης Βαγγέλης, Μπικάκης Στέλιος και Μαρκογιαννάκης Βαγγέλης. Επίσης, οι καλλιτέχνες που ανέλαβαν να χαρίσουν τα μοναδικά ακούσματα από συνεργασίες του ήταν οι εξής: Βερδινάκης Μανώλης, Ηλιάκης Στέλιος, Κακλής Μανώλης, Μαμαλάκης Στρατής, Παυλάκης Μιχάλης, Σπυρλιδάκης Στρατής, Σταματογιαννάκης Στέλιος. Η συγκίνηση και για αυτούς ήταν τεράστια, κάτι που αποδεικνυόταν συνεχώς στο τέλος της βραδιάς.

«Πες μου και γιάντα τη χτυπάς», «Ο δυστυχής τον πόνο του», «Δώσ’ μου το κόρη το φιλί», «Κουβέδιαζέ μου του σεβντά», «Αμέτε με στην εκκλησιά» ήταν μερικές από τις μεγάλες επιτυχίες του Νίκου  Μανιά που ακούστηκαν στην επιβλητική αίθουσα του Ωδείου. Κι αν η λέξη «επιτυχία» παραπέμπει στις μέρες μας στην εμπορικότητα της μουσικής, σε ό, τι αφορά το Νίκο το Μανιά και τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε, απλώς ερμηνεύεται ως το τέλειο πάντρεμα της μουσικής και του στίχου, που σέβονται την κρητική παράδοση, με τη μοναδική φωνή του, που ακουμπά κυριολεκτικά και επίσης σεβόταν, σέβεται και θα συνεχίσει να σέβεται τον ακροατή/αποδέκτη.

Ο Σύλλογος Ενεργών Πολιτών Ρεθύμνου ΣΥΝΠΟΛΙΣ εκπλήρωσε ακόμη ένα χρέος του απέναντι όχι μόνο στο Νίκο Μανιά, αλλά στις αρχές του ως συλλογικός φορέας να τηρεί την παράδοση και να διάγει πολιτισμό. Η επιτυχία της παραπάνω εκδήλωσης, όπως φάνηκε από τις αντιδράσεις του κόσμου, δίνει δύναμη στους νέους του Συλλόγου να συνεχίσουν το ίδιο δυνατά, ελπίζοντας ότι το ρεθεμνιώτικο κοινό θα συνεχίσει να «ρέγεται τη συντροφιά τους» και την παρουσία τους στο Ρέθυμνο, και να αποτελέσει μέρος αυτής…