Η καλοκαιρινή παρουσίαση του προγράμματος των Μηλαρονιών έγινε και φέτος στο χωριό Μέση Ρεθύμνου στις 27 Ιουλίου, σε μια όμορφη βραδιά που μάγεψε τους μικρούς και μεγάλους μας φίλους. Μέσα στον επιβλητικό χώρο, το παλιό ελαιοτριβείο της Μέσης, για τρίτη χρονιά όλοι απολαύσαμε τη μαγεία αυτού του τολμηρού εγχειρήματος. Ένα εγχείρημα που αξιοποίησε σκηνικά το φυσικό χώρο καθημερινής δημιουργίας και δράσεων των μικρών Μηλαρονιών και της εμπνευσμένης ομάδας των εμψυχωτών τους.
Και σαν ξεκίνησε η γιορτή, οι εμψυχωτές της ομάδας υποδέχτηκαν τους θεατές με μια μικρή αφήγηση, ένα καλωσόρισμα στο απλό, το καθημερινό, το μικρό, κι όμως τόσο δυνατό και μαγικό: ένα μικρό Τριζόνι, ένας Τζίτζικας, η Φωνή και η Σιγαλιά ήταν οι πρωταγωνιστές!
Μέσα από ένα καλοστημένο μουσικό δρώμενο, με πολλές και ποικίλες μουσικές εναλλαγές, με ήχους από φυσικά μουσικά όργανα (κλαρίνο, ασκομπαντούρα, κιθάρα, κρουστά, θιαμπόλια και φλογέρες), οι πρωταγωνιστές μας αποκάλυψαν όλα όσα είδαν και άκουσαν στο χωριό, όσα βίωσαν στο πρόγραμμα, όσα εντυπώθηκαν ως βιώματα στη ζωή τους. Το ίδιο βίωμα εκφράστηκε με χορό, κίνηση, τραγούδι, σκηνογραφικά ηδύσματα και πρωτότυπες εικαστικές δημιουργίες.
-Είδα ένα νιο και μία νια
ομάδι καθισμένους
σ’ ένα περβάζι στο χωριό
σφιχτά αγκαλιασμένους.
Και λέγει αυτή: «Μη σ’ ενοχλεί
καρδιά μου το τριζόνι;»
«Ας το ψυχή μου ήσυχο,
η έγνοια σου με ζώνει».
Ο χορός όμως που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο δρώμενο δεν σταματά να ρωτά:
-Και μετά ; Και μετά ;
-"Με ζάλισε ο Τζίτζικας
ή πράμα άλλο φταίει;
Που παίζουν τα μηνίγγια μου
και η καρδιά μου καίει;"
"Αν θέλεις, φίλε, μέτραε
αν θέλεις μη μετρήσεις,
μα με φαρμάκι στην καρδιά
πλούτος δεν θ' αποκτήσεις".
Μέσα από τον επιδέξια γραμμένο ποιητικό λόγο και τις συνοδευόμενες μουσικές, τα παιδιά αποκάλυψαν τις παρέες τους στο χωριό , τις επισκέψεις τους στο μποστάνι , στον ελαιώνα, τα παιγνίδια τους, τις σκανδαλιές τους.
Ώσπου εμφανίστηκε η Φωνή:
-Είμαι η φωνή.
Αυτή που στο στόμα σας κελαηδεί.
Χαρές και βάσανα με λέξεις ξετρέχω.
Η φωνή εκείνη δεν είναι παρά η φωνή των παιδιών αλλά και του κάθε ανθρώπου, η οποία έχει εγκιβωτισμένα την ανάγκη, το πάθος για έκφραση, λόγο και εν τέλει την επικοινωνία.
ΧΟΡΟΣ: Τι φοβάσαι ;
-Στο κατόπι μη με πάρουν
και με βρούνε μοναχή,
και μ΄ αρπάξουν τις ιδέες
και με κάνουνε σιωπή.
Όμως τα αθώα παιδιά, ευτχώς, ποτέ δεν κρατούν τα μυστικά τους.
-Εσάς, σας έχει συμβεί ποτέ να θέλετε πολύ να πείτε κάτι,
αλλά να μην το λέτε;
Και τα παιδιά μας στα Μηλαρόνια αποκαλύπτουν όλα τα μυστικά τους…
Στο τέλος η Σιγαλιά ήρθε μες τη σιωπή.
-Συγγνώμη..δεν μιλώ συχνά
και δεν τα λέω όλα.
Μονάχα αν είναι οι καημοί
σα δέντρα φυλλοβόλα
Όπως τα φύλλα στο βοριά
χορεύουνε νομίζω,
έτσι ζωή και θάνατο
μες στις καρδιές γυρίζω.
Με τους ήχους της κιθάρας και του κλαρινέτου τα παιδιά ενωμένα, αγγίζουν το ένα το άλλο, κάνουν ένα τεράστιο συμβολικό κοχλία και μας δίνουν το δικό τους μήνυμα μέσα από το τραγούδι του τέλους :
Όσα δεν ξέρει ο Τζίτζικας
τα ξέρει το Τριζόνι.
Κι ό,τι δεν είπε η Φωνή
το λέει η Σιγαλιά.
Όταν γυρίζεις τη ματιά
στα βάσανα νυχτώνει.
Τον Ήλιο πάντα έφερνε
στον κόσμο η χαρά.
Με τη ματιά τους στον ήλιο και τη χαρά, τα ίδια τα παιδιά αποδεικνύουν την αγάπη τους για την αλήθεια που απλόχερα η φύση και η εμπειρία του χωριού μπορεί να προσφέρει.
Η πομπή των παιδιών με τα αναμμένα αυτοσχέδια φαναράκια τους, μας οδηγεί στον επόμενο σταθμό του ταξιδιού, σε μια δροσερή γωνιά του χωριού στην ταβέρνα Μέση, όπου μας περιμένει η επόμενη μουσική έκπληξη. Ο Μουσικός Καρπός της πόλης μας με το Odd Ensemble συνοδεύει την αναδρομή σε δράσεις και εξορμήσεις των Μηλαρονιών αυτό το καλοκαίρι μέσα από εικόνες. Στο φλάουτο η Νίκη Καπετανάκη, στο κλαρινέτο ο Βαγγέλης Παπαδάκης, στο κόρνο ο Θανάσης Παπαθανασίου και στην τρομπέτα ο Αντώνης Μαυράκης.
Στο φετινό καλοκαιρινό πρόγραμμα των Μηλαρονιών συμμετείχαν:
Η νηπιαγωγός Δήμητρα Κατσούλη, υπεύθυνη του Εργαστηρίου Μηλαρόνια∙ ο γεωπόνος Κώστας Μπουγιούρης∙ οι μουσικοί Ειρήνη Κλάδου και Γιώργος Τζιμπραγός, ο οποίος επιμελήθηκε μαζί με τον Αλέξανδρο Κανακάκη το μουσικό μέρος και τους στίχους του παραμυθιού∙ η Σοφία Θεοδοσάκη και η Άννα Κεντικελένη, υπεύθυνες του εικαστικού εργαστηρίου∙ η δασκάλα χορού Θάλεια Λαζαρίδου∙ ο γυμναστής Βαγγέλης Λάββας∙ η κουκλοπαίχτρια Ζωή Βλάση∙ η νηπιαγωγός Αφροδίτη Σπυροπούλου∙ η Δανάη Γιατράκη, γλωσσολόγος και δασκάλα νοηματικής γλώσσας∙ η Χρυσούλα Λενακάκη, υπεύθυνη συνοδός των Μηλαρονιών και εμψυχώτρια, και οι βοηθοί Μαρία Μπουγιούρη, Ειρήνη-Χρυσοβαλάντου Μανουσάκη, Ραφαήλ Μανουσάκης και Φωτεινή Κουλίζα. Και βέβαια, ο επιστημονικός και καλλιτεχνικός υπεύθυνος του προγράμματος Μηλαρόνια και της εκδήλωσης Αντώνης Λενακάκης, Λέκτορας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Όλα τα ωραία έχουν ένα τέλος. Άλλο ένα καλοκαίρι δραστηριοτήτων στα Μηλαρόνια έρχεται στο τέλος του. Με πολλές αναμνήσεις για τα παιδιά και εικόνες να τους συντροφεύουν ως το επόμενο αντάμωμά τους, με την ευχή της χαράς και της γαλήνης ενός αλλιώτικου καλοκαιριού κοντά στο χωριό και τη φύση. Το φιλόξενο σπίτι των Μηλαρονιών θα μας περιμένει ξανά να μοιραστούμε όμορφες στιγμές . Για το χειμώνα, ένα καραβάκι θα κρέμεται στην πέτρινη αψίδα , στη μέση του Σπιτιού για να ταξιδεύει στο όνειρο και να θυμίζει όμορφες καλοκαιρινές νοσταλγικές στιγμές.
